Objective: The aim of this study was to determine whether platelet-rich plasma has a regenerative effect on a sciatic nerve injury model in rats. Methods: A sciatic nerve cut model was created in 24 nerves of 12 rats. All nerves were repaired with epineural sutures by the same surgeon. Rats were randomly divided into two groups; platelet-rich plasma was applied to the injury site in the platelet-rich plasma group and saline only to the same area in the control group. Motor and electromyographic assessments were performed at the end of 12th postoperative week and all rats were euthanized for histological specimens. Results: Motor recovery was significantly better in the platelet-rich plasma group than the control group. The differences in electromyographic and histomorphometric findings between the groups were significant (p<0.05). Conclusion: Our experimental study demonstrated positive effects of platelet-rich plasma on nerve regeneration. Özet Amaç: Çalışmamızda trombositten zengin plazmanın periferik siyatik sinir yaralanması modelinde sinir rejenerasyonunu arttırıcı etkisi olup olmadığını belirlemeye çalıştık. Çalışma planı: On iki sıçana ait 24 siyatik sinirde sinir kesisi modeli yapıldıktan sonra tüm sinirler aynı cerrah tarafından epinöral sütürlerle onarıldı. Daha sonra sıçanların yarısında (trombositten zengin plazma grubu) onarım bölgesine trombositten zengin plazma, diğer yarısında da (kontrol grubu) aynı bölgeye serum fizyolojik uygulandı. Operasyondan 12 hafta sonra yapılan motor ve elektromiyografik değerlendirmeler sonrası histopatolojik örnekler için denekler sakrifiye edildi. Bulgular: Motor iyileşme trombositten zengin plazma grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha iyi idi. Elektromiyografik ve histomorfometrik bulgular açısından gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu görüldü (p<0.05). Çıkarımlar: Yaptığımız deneysel çalışma trombositten zengin plazmanın sinir rejenerasyonu üzerine pozitif etkilerinin olduğunu göstermiştir.

Objective: The aim of this study was to evaluate the interobserver reliability and intraobserver reproducibility of the Universal, AO, Fernandez and Frykman classifications for distal radius fractures. \r\nMethods: Fifty standard sets of posteroanterior and lateral roentgenograms of displaced distal radius fractures were classified two times by two groups of evaluators at 2-month intervals. The first group consisted of 10 orthopedic surgeons with a minimum of 5 years of experience. The second group consisted of 10 orthopedic residents in their first two years of practice. Interobserver reliability and intraobserver reproducibility were assessed using Cohen’s kappa test. \r\nResults: None of the classifications achieved good – very good reliability levels. The Fernandez classification had a moderate and the others had a fair interobserver agreement kappa coefficient. All classifications had fair kappa intraobserver agreement although the Frykman and Fernandez classifications had better results. \r\nConclusion: None of the classification systems were superior in terms of reliability and reproducibility. The reliability and reproducibility rates of all four classifications were insufficient. Özet Amaç: Çalışmamızın amacı distal radius kırıklarınında Universal, AO, Fernandez ve Frykman sınıflamalarının değerlendiriciler arası güvenilirlik ve değerlendirici içi tekrar edilebilirlik özelliklerini değerlendirmekti.\r\nÇalışma planı: El bileğinde yer değiştirmiş kırığı olan 50 hastanın standart posteroanterior ve lateral grafileri 2 grup değerlendirici tarafından 2 ay zaman aralığıyla ikişer kez değerlendirildi. Birinci grup en az 5 yıllık tecrübeye sahip 10 ortopedi cerrahından, ikinci grup ise uzmanlık eğitiminin ilk 2 yılı içerisinde olan 10 ortopedi asistanından oluşmaktaydı. Değerlendiricilerin kendi içindeki ve değerlendiriciler arasındaki uyumu Cohen’in kappa testi ile değerlendirildi. \r\nBulgular: Güvenilirlik açısından hiçbir sınıflama sistemi iyi – çok iyi seviyesine ulaşamadı. Fernandez sınıflamasında orta diğer sınıflamalarda ise düşük düzeyde değerlendiriciler arası uyum mevcuttu. Frykman ve Fernandez sınıflamalarında diğerlerine göre daha iyi sonuçlar alınmış olsa da, tüm sınıflamaların tekrar edilebilirliği düşük seviyede kaldı. \r\nÇıkarımlar: AO, Frykman, Fernandez ve Universal sınıflama sistemlerinin güvenilirlik ve tekrar edilebilirlik özellikleri açısından birbirlerine belirgin üstünlükleri yoktur. Dört sınıflamanın da güvenilirlik ve tekrar edilebilirlik oranları yetersizdir.

The aim of this study was to compare the efficiency of dorsal tangential fluoroscopy and ultrasonography in detecting dorsal screw penetration in distal radius volar locking plate applications. Ten cadaveric forearms were operated. The distal four screws were protruded 0, 1 and 2?mm into each of the second, third and fourth dorsal compartments of distal radius. Dorsal horizon views were taken using fluoroscopy. Each radiographic image was evaluated by two orthopedic surgeons who are blinded to procedure. Sonographic evaluations were performed by an orthopedic surgeon blinded to the procedure. Both dorsal horizon view and ultrasonography assessments were noted by the evaluators whether the tip of the screw penetrated or not the dorsal cortex for each compartment. No significant difference was observed on correct detection of 0?mm, 1?mm and 2?mm screw penetrations at second and third compartments. In the fourth compartment, there was no difference with 0?mm and 2?mm penetrations but correct detection accuracy of 1?mm screw penetration was 87% in ultrasonography group and 71% in dorsal horizon view group. The accuracy of ultrasonography on 1?mm penetration at the fourth compartment is better than dorsal horizon view. However, dorsal horizon view and ultrasonography accuracy is similar for the other compartments and penetration levels. Ultrasonography is a reliable and effective procedure for detection of dorsal screw penetrations. Level III, Diagnostic study. ER - Keywords Distal radius fracture Volar plating Complications Ultrasound Tendon rupture