There is increasing evidence that vitamin D (VitD) supplementation may reduce inflammation in individuals with multiple sclerosis (MS). The aim of this study was to evaluate the effect of different doses of VitD on selected markers of inflammation in patients with relapsing–remitting MS (RRMS). Participants were divided depending on the supplemented dose of VitD into a high-dose (2000 IU/d; HD) group and a low-dose (15,960 IU/month; LD) group (n = 23 and n = 29, respectively). The concentration of 25(OH)D and the levels of CXCL16, PTX3, ALCAM, IL-1RA, and OPG were measured initially and after six months of VitD supplementation in blood serum. A significant increase in the concentrations of CXCL16, PTX3, and OPG was observed during the study (p = 0.02, p = 0.01, and p < 0.01, respectively). Furthermore, a higher increase in PTX3 and OPG in the LD group was observed (p = 0.04 and p = 0.03, respectively). A significant positive correlation was observed between the 25(OH)D serum concentration and PTX3 (R = 0.28, p < 0.05) and OPG (R = 0.28, p < 0.05) only at the beginning of the study. In patients with RRMS, such doses of VitD might be too low to induce obvious beneficial effects on the pro-inflammatory and inflammatory balance.

Cel pracy: Porównanie przebiegu choroby i funkcjonowania, występowania chorób somatycznych pomiędzy pacjentami z podwójną diagnozą, uzależnionymi bez współistnienia choroby psychicznej i osób chorych na schizofrenię lub choroby afektywne. Zwrócenie uwagi na potrzeby i problemy osób z podwójną diagnozą i potrzebę dłuższych hospitalizacji tej grupy pacjentów.Metoda: Zbadano 108 osób w trakcie leczenia w zamkniętym oddziale psychiatrycznym, oceniono występowanie chorób somatycznych, urazów, wypisów na własne żądanie ze szpitali, podejmowanie prób samobójczych, zachowań agresywnych. Poprzez wykorzystanie własnych ankiet porównano dane socjodemograficzne oraz dane o dotychczasowym przebiegu choroby i leczenia pomiędzy pacjentami z podwójną diagnozą (n=30), z chorobą psychiczną (n=41) i uzależnieniem od substancji psychoaktywnych (n=37).Wyniki: W grupie PD chorzy częściej podejmowali próby samobójcze, w młodszym wieku rozpoczynali używanie substancji psychoaktywnych. W grupie PD istotnie więcej osób było przed zawarciem małżeństwa lub po rozwodzie. W grupach PD i chorych psychicznie (K) było istotnie więcej osób, którzy byli w ciągu życia hospitalizowani powyżej 180 dni. Nie wykazano istotnych statystycznie różnic między grupami porównując częstość występowania chorób somatycznych, urazów, wypadków, wypisów na żądanie ze szpitali, czy zachowań agresywnych.Wnioski: Z powodu słabej współpracy, częstego przerywania leczenia, większego ryzyka samobójczego w grupie pacjentów z podwójną diagnozą, wymagają oni dłuższych hospitalizacji psychiatrycznych w celu ustabilizowania stanu psychicznego, regularnego leczenia farmakologicznego, zapewnienia wsparcia społecznego, motywacji i przygotowania do leczenia odwykowego. Konieczne jest podjęcie działań zmierzających do stworzenia standardów postępowania terapeutycznego oraz dostosowania finansowania do potrzeb tej grupy chorych leczonych w Polsce.

Aim: The aim of this study was to determine the prevalence of mental disorders in a group of patients with multiple sclerosis (MS) during outpatient treatment. Additionally, an attempt was made to assess the influence of parameters related to patients and their clinical status on the prevalence of mental disorders. Materials and Methods: This study was conducted between 2017 and 2018 in a group of 103 patients with MS who underwent treatment at the Outpatient Clinic of Neurology at the Clinical Hospital No. 1 in Zabrze, Poland. Sociodemographic data were collected, and the course of the underlying disease and comorbidities underwent assessment. The Mini International Neuropsychiatric Interview (MINI) and psychiatric examination were used to assess the occurrence of mental disorders. Results: In this study, female subjects accounted for 67.96% of patients (mean age: 43 years). Of all patients, 67% of subjects were clinically diagnosed with mental disorders during their lifetime. The results of the MINI Questionnaire showed that 33% of MS patients had a history of a major depressive episode, while 8.7% of patients met the criteria for a depressive episode. The same number of patients were treated for recurrent depressive disorders. Generalized anxiety disorder was diagnosed in 10.7% of patients, agoraphobia in 8.7% and panic disorder in 7.8%. Most patients (94.2%) had a low risk of suicide, according to the MINI Questionnaire. This study did not show a significant influence of age, sex, duration of MS symptoms or severity of symptoms as expressed by the Expanded Disability Status Score (EDSS) on the prevalence of mental disorders (p = 0.05). However, a significantly higher median EDSS score was found in patients with a history of mental disorders (p = 0.03). Additionally, a significant negative correlation was found between having a family and a psychiatric diagnosis (p = 0.01). A statistically significant negative correlation was found between the level of education and the suicide risk as assessed by the MINI Questionnaire (p = 0.03). Conclusions: This study showed a high prevalence of mental disorders in patients with MS, of which depressive episodes and anxiety disorders were the most commonly reported. There may exist a relationship between the degree of disability of MS patients and a higher prevalence of mental disorders. Patients with MS who do not have a family may be more susceptible to mental disorders. In turn, patients with a lower level of education may show a higher risk of suicide. This suggests the need for psychological and psychiatric support for patients with MS, with particular consideration given to those who are alone, those with more severe disability and patients with a lower level of education.

Cel: Celem pracy była ocena poczucia koherencji w grupie kobiet poddanych diagnostyce inwazyjnej choroby wieńcowej i próba powiązania siły poczucia koherencji z krytycznymi przewężeniami tętnic wieńcowych.Metoda: Do oceny poczucia koherencji użyto Kwestionariusz Orientacji Życiowej SOC-29 Antonovsky’ego oraz specjalnie skonstruowany kwestionariusz zawierający dane socjodemograficzne. Badania prowadzono przed i po 6-9 miesiącach od badania koronarograficznego. Wynik badania angiograficznego decydował o zakwalifikowaniu pacjentek do jednej z grup. Pierwszą grupę utworzyło 48 kobiet bez istotnych zwężeń w naczyniach wieńcowych, którym najczęściej diagnozowano kardiologiczny zespół X. Druga grupa obejmowała 42 osoby z potwierdzonymi, istotnymi zmianami miażdżycowymi.Wyniki: W grupie pacjentek z nieistotnym zwężeniem tętnic zanotowano znamiennie statystycznie niższe wartości poczucia zrozumienia w pierwszym i drugim badaniu, a także znamiennie statystycznie niższe wartości w poczuciu zaradności w badaniu kontrolnym, w porównaniu z grupą pacjentek z istotnymi zmianami miażdżycowymi. Wyjściowa siła ogólnego poczucia koherencji była porównywalna w obu grupach i nie zmieniła się istotnie po 6-9 miesiącach od koronarografii. Brak wsparcia społecznego, tendencje do przeżywania stanów depresyjnych i lękowych oraz gorsze wykształcenie związane było z niższym poczuciem koherencji w obu grupach.Wnioski: 1.Wyjściowa siła ogólnego poczucia koherencji nie różnicowała podgrup i nie zmieniła się istotnie po 6-9 miesiącach od koronarografii. 2.Pacjentki bez istotnych zwężeń tętnic wieńcowych mają niższe poczucie zrozumiałości przed i po koronarografii i niższe poczucie zaradności po koronarografii, w porównaniu z grupą pacjentek z istotnymi zmianami miażdżycowymi. 3.Brak wsparcia społecznego, częstsze korzystanie z porad lekarskich, tendencje do przeżywania stanów depresyjnych i lękowych oraz gorsze wykształcenie związane było z niższym poczuciem koherencji w obu badanych grupach.

Background: The sense of coherence is lower in patients with somatic diseases and psychiatric disorders. Purpose: The purpose of this study was to evaluate the intensity of depression and anxiety symptoms and their relationship with the sense of coherence and to try to determine the relationship between the strength of sense of coherence and symptoms of depression and anxiety with the presence of symptoms of carotid atherosclerosis in a group of patients undergoing carotid artery stenting. Methods: 35 patients, including 13 with symptomatic atherosclerosis in the carotid arteries, completed self-report tests: Hospital Scale of Depression and Anxiety (HADS) and the SOC-29 Life Orientation Questionnaire (SOC-29), 22 of whom also rated their subjective feelings of anxiety and depression on a scale included in the author’s questionnaire. Results: Both symptomatic and asymptomatic patients did not differ significantly in the severity of depression, but they differed in anxiety levels as assessed by the HADS scale. There were no differences in the overall strength of sense of coherence and its individual components. Nearly 12% of those undergoing carotid artery stenting have pronounced anxiety symptoms, and just over 14% have pronounced depression symptoms. A higher overall sense of coherence and its components are associated with lower severity of depression symptoms. Lower severity of anxiety correlates negatively with a higher sense of understanding, meaningfulness, and holistic Sense of Coherence (SOC). Manageability appeared higher in men. Conclusions: SOC is an important health-promoting factor that is preferably related to mental health parameters of patients with carotid atherosclerosis.