Ex vivo liver resection and autotransplantation (ELRA) in extensive abdominal alveolar echinococcosis (AE) is a relatively rare treatment. We present the first case, ever reported in Kazakhstan, of successfully performed ELRA of a patient with extensive abdominal AE with invasion into the inferior vena cava (IVC). A 64-year-old woman was diagnosed with AE of the brain, alveococcectomy from the left frontal lobe was performed. At the same time, liver AE metastased to the lungs and brain was diagnosed. The patient was admitted to our center for the following surgical treatments: (1) laparotomy, (2) extended left hemihepatectomy with resection of IVC ex vivo, (3) plastic surgery of IVC with a synthetic prosthesis, (4) orthotopic transplantation of the remnant right lobe of the liver. The postoperative period proceeded smoothly. The patient was mechanically ventilated for 1.5 days and prescribed strict bed rest with in-bed activity for up to 11 days. Empirical antibiotic therapy was initiated as follows: meropenem 1000 mg three times a day for 10 days, omeprazole 40 mg once a day for 14 days, anticoagulant therapy was not administered in the first post-operation day due to high risk of bleeding. Clexane was prescribed subcutaneously once a day: 0.2 mL for 2 days, then 0.4 mL for next 10 days. Daily transfusion of 100 mL of 10% Albumin was performed to prevent hypoalbuminemia. Drainage systems were removed on the 9th day. On the 12th day, the patient was transferred from the intensive care unit to a hospital room, and discharged with improvement on the 20th day. During a 6-month follow-up, no relapse was observed. Radical surgery for widespread AE, in this case – ELRA, is the preferred treatment, since it does not require immunosuppressive therapy and is quite feasible even with invasion of the portal vein bifurcation, IVC and hepatocaval confluence.

Введение: Обширный абдоминальный альвеококкоз печени, в лечении которого применялся метод аутотрансплантации, в современной отечественной литературе не описан. Мы приводим наш опыт успешно выполненной операции у пациентки с обширным абдоминальным альвеококкозом с инвазией в нижнюю полую вену. Описание случая: пациентка (женщина, 64 года) с диагнозом «альвеококкоз печени с метастазами в легкие, головной мозг». Из анамнеза: в 2021 году был выявлен альвеококкоз головного мозга, в 2023 году выполнена альвеококкэктомия из левой лобной доли и диагностирован альвеококкоз печени. При проведении компьютерной томографии (с контрастированием) органов брюшной полости, забрюшинного пространства, грудной клетки и средостения: кистозное образование правой доли печени паразитарного генеза, образований нижних долей обоих легких. Оперативное лечение в объеме: Лапаротомия. Расширенная левосторонняя гемигепатэктомия с резекцией нижней полой вены ex vivo, с пластикой нижней полой вены синтетическим протезом, с ортотопической трансплантацией реминантной правой доли печени. Результаты: Послеоперационный период протекал гладко. В послеоперационном периоде начата эмпирически антибактериальная терапия: меропенем 1000 мг 3 раза/сутки (10 суток). Гастропротективная терапия омепразолом 40 мг 1 раз/сутки (14 суток). Клексан назначался подкожно по 0,2 мл 1 раз/сутки (2 суток), затем по 0,4 мл 1 раз/сутки (10 суток). Проведена трансфузия 20 доз свежезамороженной плазмы, 7 доз эритроцитарной взвеси, 2 дозы тромбоцитарной массы, ежедневное введение 100 мл 10% альбумина в течение 14 суток. Дренажные системы были удалены на 9-е сутки. На 12-е сутки пациентка переведена из отделения интенсивной терапии в палату, а на 20-е сутки после операции выписана с улучшением. В настоящее время пациент находится на 12-м месяце амбулаторного наблюдения. По данным компьютерной томографии брюшной полости рецидива образования не наблюдается. Заключение: Радикальное лечение при распространенном альвеококкозе, в данном случае – резекция печени, является предпочтительной лечебной тактикой, поскольку не требует иммуносупрессивной терапии и выполнима даже при инвазии в бифуркацию воротной вены, нижнюю полую вену и гепатикокавальный конфлюэнс. Кіріспе.автотрансплантация әдісі қолданылған бауырдың кең абдоминальды альвеококкозы қазіргі орыс әдебиетінде сипатталмаған. Біз төменгі Вена кавасына инвазиясы бар кең абдоминальды альвеококкозы бар науқаста сәтті жасалған операция тәжірибесін береміз. Жағдайдың сипаттамасы."өкпе, ми метастаздары бар бауыр альвеококкозы" диагнозы қойылған науқас (әйел, 64 жаста). Анамнезінен: 2021 жылы мидың альвеококкозы анықталды, 2023 жылы сол жақ маңдай бөлігінен альвеококкэктомия жасалды және бауыр альвеококкозы диагнозы қойылды. Құрсақ қуысы мүшелерінің, ретроперитонеальді кеңістіктің, кеуде қуысының және медиастинаның компьютерлік томографиясын (контрастпен) жүргізу кезінде: паразиттік генездің бауырдың оң жақ бөлігінің кисталық түзілуі, екі өкпенің төменгі бөлігінің түзілуі. Ота жасау көлемі – Лапаротомия, cол бөліктік гемигепатэктомиясымен төменгі қуыс венасының резекциясы, төменгі қуыс венасының синтетикалық протезбен пластикасы, бауырдың реминантты оң бөлігінің ортотопиялық трансплатациясы. Нәтижелері.Операциядан кейінгі кезең біркелкі...

Background: Rectal vascular malformations associated with Klippel-Trenaunay syndrome are exceedingly rare. While their diagnosis may be straightforward when characteristic features are present, such cases remain of significant educational value due to their unusual presentation and potential for misdiagnosis. Case Presentation: Our study aimed to describe a clinical case of a 45-year old female patient. There were complaints of pain in the perianal area and periodic bleeding during/after defecation, prolapse of hemorrhoids, general weakness. Colonoscopy revealed varicose veins of the rectum, hemangioma of the rectal mucosa, and chronic internal hemorrhoids. Multislice computed tomography of the pelvic organs with intravenous bolus contrast was performed. The preliminary clinical diagnosis was hemangioma of the rectal mucosa, and vascular malformation of the rectum was considered operable. In our clinic, the patient underwent several-stage surgery: (1) implantation of a temporary vena cava filter into the inferior vena cava, (2) two weeks later laparoscopic-assisted anterior resection of the rectum with preventive transverse colostomy and demucosation of the rectal mucosa, (3) after 7 months following discharge, the closure of transverse colostomy. Pathological examination of the gross specimen revealed that mucous membrane of the colon in a section extending 12.0 cm up to the distal edge of the resection is compacted, coarsely lumpy, grayish-bluish in color, with multiple blood-filled cavities. The postoperative period proceeded smoothly. Oral nutrition and patient’s activity began on the 1st day. Primary healing of postoperative wounds was occurred. The patient was discharged in satisfactory condition on the 6th day post-surgery. Conclusion: This clinical case is a case-of-interest due to its rare localization, asymptomatic course for a long time with a fairly large size of an excessively vascularized abnormal vascular formation. The appropriate approach to this pathology is laparoscopic surgery, which can be useful for both diagnostic and radical treatment of vascular malformations of the rectum.

Major abdominal surgeries including pancreatic resection are rarely performed in patients on chronic dialysis due to perioperative morbidity associated with end-stage renal disease. This case report presents a 71-year-old female on hemodialysis with pancreatic head cancer who underwent successful pancreaticoduodenectomy. The patient had the following severe comorbidities: type 2 diabetes mellitus, hypertension, and chronic kidney disease. Therefore, meticulous preoperative preparation, intraoperative care and postoperative management including hemodialysis and nutritional support were performed. Postoperative recovery was uneventful, bowel function was restored on day 5, and the patient was discharged in good condition. This case provides the feasibility of pancreaticoduodenectomy (also known as Whipple procedure) in carefully monitored patients, particularly those on dialysis, despite the increased risk of complications like cardiovascular, immune, and coagulation disorders. Brief literature review confirms that patients with end-stage renal disease can be considered for abdominal surgery with acceptable morbidity and mortality in complex surgical procedures.

Добавочная селезенка, встречающаяся с частотой 10-30%, обычно обнаруживается случайно при инструментальных исследованиях брюшной полости и редко вызывает клинические симптомы. В двух клинических случаях, описанных в данной статье, добавочная селезенка, локализованная в хвосте поджелудочной железы, имитировала нейроэндокринную опухоль, что привело к лапароскопической спленосохранной каудальной резекции поджелудочной железы. Гистологическое исследование подтвердило наличие добавочной селезенки. Эти случаи подчеркивают важность дифференциальной диагностики, так как добавочная селезенка выполняет все функции основной селезенки и её наличие не требует хирургического вмешательства. Методы визуализации, такие как ПЭТ/КТ с 68Ga-DOTA-TOC и сцинтиграфия с мечеными эритроцитами, могут значительно улучшить точность диагностики и помочь различить добавочную селезенку и нейроэндокринные опухоли поджелудочной железы, тем самым уменьшая риск ненужных операций. Однако данные методы исследования были недоступны, поэтому решение об оперативном лечении было принято на основании КТ с контрастированием. An additional spleen, occurring with a frequency of 10-30%, is usually detected accidentally during instrumental studies of the abdominal cavity and rarely causes clinical symptoms. In two clinical cases described in this article, an accessory spleen localized in the tail of the pancreas mimicked a neuroendocrine tumor, which led to laparoscopic splenoservative caudal resection of the pancreas. Histological examination confirmed the presence of an additional spleen. These cases emphasize the importance of differential diagnosis, since the accessory spleen performs all the functions of the main spleen and its presence does not require surgical intervention. Imaging techniques such as PET/CT with 68Ga-DOTA-TOC and scintigraphy with labeled erythrocytes can significantly improve the accuracy of diagnosis and help distinguish between the accessory spleen and neuroendocrine tumors of the pancreas, thereby reducing the risk of unnecessary operations. However, these research methods were not available, so the decision on surgical treatment was made on the basis of CT with contrast. Қосалқы көкбауыр әдетте 10-30% жиілікте кездесіп, іш қуысын аспаптық тексеру кезінде кездейсоқ анықталады және клиникалық белгілерді сирек болады. Осы мақалада сипатталған екі клиникалық жағдайда ұйқы безінің құйрығында орналасқан қосалқы көкбауыр нейроэндокринді ісікке ұқсап, көкбауырды сақтайтын лапароскопиялық каудальды панкреатэктомияға әкелді. Гистологиялық зерттеуде қосалқы көкбауырдың болуы расталды. Бұл жағдайлар дифференциалды диагностиканың маңыздылығын көрсетеді, өйткені қосалқы көкбауыр негізгі көкбауырдың барлық функцияларын орындайды және оның болуы хирургиялық араласуды қажет етпейді. 68Ga-DOTA-TOC ПET/КT және таңбаланған эритроциттер сцинтиграфиясы сияқты бейнелеу әдістері диагностикалық дәлдікті айтарлықтай жақсартады және қосалқы көкбауыр мен ұйқы безінің нейроэндокриндік ісіктерін ажыратуға көмектеседі, осылайша қажетсіз хирургиялық араласу қаупін азайтады. Алайда, бұл зерттеу әдістері қол жетімді болмады, сондықтан хирургиялық емдеуден өту туралы шешім қабылданды. Дегенмен, бұл зерттеу әдістері қол жетімді болмады, сондықтан хирургиялық емдеу туралы шешім контрастты КТ негізінде қабылданды.