Giriş: Göçmen bireylerin sayıca hızlı artışına paralel artan sağlık gereksinimlerinin karşılanabilmesi sağlık bakım hizmetinin sunumunu etkilemektedir.Amaç: Bu çalışma hemşirelerin göçmen bireylere bakım verirken yaşadıkları sorunları ve çözüme yönelik önerileri belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan araştırmanın örneklemini Karadeniz bölgesindeki bir hastanede görev yapan 339 hemşire oluşturmaktadır. Verilerinin toplanmasında araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda oluşturulan anket formu kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22 programında, tanımlayıcı istatistikler, Kruskal Wallis, Man Whitney U ve Spearman korelasyon testi kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Çalışmada hemşirelerin %87.9’unun daha önce göçmen bireye bakım verdiği, %90.6’sının bakımda zorlandığı görülmüştür. Hemşirelerin göçmen bireye bakım vermede kendilerini orta düzeyde yeterli hissettikleri ve bakım vermede en çok karşılaşılan sorunların dil engeli (%95.3), bireysel hijyen eksikliği (%44.5), sağlık eğitimi verme (%38.6) olduğu görülmüştür. Göçmen birey ile iletişim kurmada kendilerini orta düzeyin biraz altında yeterli bulmuşlardır. Yaşanan bu sorunlara geliştirdikleri çözüm yöntemleri ise büyük oranda tercüman (%80.8) ve beden dili (%52.8) olmuştur. Hemşirelerin çalıştığı servis, göçmen bireye bakım verme deneyimi ve bakımda zorluk yaşama durumları ile kendini bakımda yeterli hissetme durumu anlamlı düzeyde ilişkili bulunmuştur. Sonuç: Hemşirelerin göçmen bireylerin kültürel uygulamalarını tanıma ve iletişim kurmada sorun yaşadıkları belirlenmiştir. Kendilerini iletişim kurmada yeterli hisseden hemşirelerin bakım vermede de daha yeterli oldukları görülmüştür. Bu doğrultuda hemşirelerin özellikle farklı kültüre sahip bireylere bakım vermeye yönelik eğitim almaları önerilebilir. Sağlık kurumlarında göçmen bireylerle iletişimi sağlayıp sürdürecek profesyonel ekiplerin oluşturulması önerilmektedir.

This study aims to investigate the attitude and practice of family planning (FP) methods among Roma women living in northern Turkey. A total of 120 Roma women living in northern Turkey participated in this descriptive study. Data were collected using a questionnaire. The scale of FP attitude was used. The mean age of participants was 28.9 ± 1.8. Among the participants, 37.5% (45/120) were primary school graduates, 70.8% (85/120) were unemployed, 73.4% (88/120) were in a consensual marriage and 94.2% (113/120) had children. The majority or 85.8% (103/120) of the participants stated that they used FP methods. Intrauterine device (57.4%, 69/120) and withdrawal method (22.3%, 27/120) were the most frequently used FP methods. The rates at which Roma women use FP were high. Their attitudes towards FP tended to be negative and the methods used were primarily related to females.

Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerileri ve ekip çalışmasına yönelik tutumlarının incelenmesidir. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı türde, Sağlık Bilimleri Fakültesi hemşirelik bölümünde okuyan öğrencilerle 2018 Aralık ayında yapılmıştır. Evrenin tamamının (550) araştırma kapsamına alınması hedeflenmiş ve 331 öğrenci ile çalışma tamamlanmıştır. Veriler tanımlayıcı bilgi formu, Ekip Çalışması Tutum Ölçeği ve İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi SPSS 20.0 programında, tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılarak yapılmıştır.Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 20.08±1.56, %83.7’si kadın olarak bulunmuştur. Öğrencilerin, %81.3’ünün ekip çalışması hakkında eğitim aldığı, %53.8’inin ekip çalışmasına dahil olma durumunu “kısmen” şeklinde cevaplandırdığı, %44.1’i kendilerini ekip çalışmalarında “iyi” olarak değerlendirirken, iletişim becerileri açısından ise %44.4’ünün “iyi”şeklinde değerlendirdiği bulunmuştur. Öğrencilerin ekip çalışması tutum ölçeği puan ortalaması 114.25±16.66, iletişim becerileri değerlendirme ölçeği toplam puan ortalamalarının 97.07±13.84 olduğu görülmüştür. İletişim becerileri ölçeği ve ekip çalışması tutum ölçeği puan ortalamaları ile cinsiyet arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin iletişim becerileri ile ekip çalışması tutumları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (r: 0.61; p<0.01)Sonuç: Öğrencilerin neredeyse yarısının hem ekip çalışması yapma durumlarına hem de iletişim becerilerine yönelik kendilerini iyi olarak değerlendirdiği, ekip çalışmasına yönelik tutum ölçeği puan ortalamalarının orta düzeyin üstünde, iletişim becerileri ölçeği puan ortalamasının ise yüksek düzeyde olduğu görülmektedir. Daha fazla sayıda ekip çalışması faaliyetleri arttırılarak farkındalıkları arttırılmalı ve iletişim becerileri desteklenmelidir.

Purpose: The purpose of this study was to reveal experiences deal with medical care and living with cancer of Turkish colorectal cancer patients. Materials and Methods: This study used a qualitative descriptive approach to understand the experiences’ of 17 adult Turkish patients with colorectal cancer receiving chemotherapy for at least 2 months in a training and research hospital oncology unit between August and December 2015. Semi-structured interview guides were developed from a literature review and reviewed by 5 experts. Participants were interviewed at 1-2 times for around 30 minutes. Data analysis comprised content analysis Results: The 17 interviewees were between 19 and 80 years old. Most were male, married and had children. The experiences of the colorectal cancer patients receiving chemotherapy were classified into four main themes; Being diagnosed with cancer, Living despite of cancer, Treatment with chemotherapy, Medical care at home and fourteen sub-themes. Conclusions: Oncology nurses can use to results of this research at patient care. They can learn their patient experiences and they can make their nursing plans according to patients’ experiences. In this way, patient satisfaction and care quality can be increased.