Raziye Yüksel Doğan

Ms. Raziye Yüksel Doğan

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications

30 September 2021 in Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
RDRaziye Yüksel Doğan
Raziye Yüksel Doğan
ÇAÇiğdem Ayteki̇n
Çiğdem Ayteki̇n
Boşanma, kısaca, eşler arasında evliliğin hukuki açıdan sona erdirilmesi olarak tanımlanabilir. Çatışmalı ayrılık veya boşanma davalarında, ebeveynlerden birinin öfke/kızgınlık hissiyle birlikte sözleri, davranışları ve tutumlarıyla diğer ebeveyni kötülemesi, çocuklarının bu ebeveyniyle olan kişisel görüşme haklarını engellemesi sonucunda çocuklar, hedefteki ebeveyne karşı yabancılaşma geliştirebilmektedir. Alanyazında ebeveyn yabancılaşması (ebeveyne yabancılaşma sendromu), özellikle yüksek çatışmalı boşanma davalarında çocukların ebeveynlerinden biriyle (yabancılaştıran ebeveyn) güçlü bir şekilde ittifak kurması ve herhangi bir meşru gerekçe olmaksızın diğer ebeveyniyle (hedefteki veya yabancılaşılan ebeveyn) ilişki kurmayı reddetmesiyle sonuçlanan dinamik bir süreç olarak kavramsallaştırılmakta ve çocuklar açısından bu sürecin duygusal istismarın bir türü olduğu belirtilmektedir. Bu derlemede ebeveyn yabancılaşması sürecinde etkili olabileceği düşünülen faktörlerin dinamik etkileşimlerinin ekolojik sistem kuramı perspektifiyle gözden geçirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda çalışmada, ebeveyn yabancılaşması kavramının genel özellikleri üzerinde durulmuş ve her bir sistem düzeyinde (mikrosistem, mezosistem, ekzosistem, makrosistem, kronosistem) ebeveyne yabancılaşma sürecini etkileyebilecek risk faktörleri ile yabancılaşmanın çocuk üzerindeki genel etkileri gözden geçirilmiştir.


21 March 2023 in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
ZUzeynep b. Ugur
zeynep b. Ugur
EYEmre Yildiz
Emre Yildiz
RDRaziye Yüksel Doğan
Raziye Yüksel Doğan
Türkiye’nin kalkınma planlarında ve çeşitli uluslararası kuruluşlar tarafından küçük çocukların erken çocukluk döneminde kayıtlı bakım hizmeti almasının gerekliliği; kadın istihdamının arttırılması, ebeveynlerin iş-yaşam dengesinin sağlanması ve çocukların daha nitelikli erken çocukluk eğitimi alması gibi amaçlarla vurgulanmaktadır. Bu araştırmanın amacı Türkiye’deki çocuk bakım alternatiflerinin ebeveynler tarafından tercihini etkileyen faktörlerin belirlenmesi, özellikle kurumsal bakım ve evde çocuk bakım hizmetleri yoluyla bakılan çocukların oranlarının zaman içinde nasıl bir değişim gösterdiğinin incelenmesidir. Bu amaçla, çalışmada Türkiye’de yaşayan kadınları temsil eden bir örnekleme sahip olan Türkiye Nüfus ve Sağlık araştırmasının 2003-2018 yılları arasında yapılmış 4 dalgasının fert düzeyindeki verileri kullanılmıştır. Çocuk bakım tercihlerini açıklamak için çok kategorili lojit regresyon modeli kullanılmıştır. Araştırma sonuçları çalışan annelerin çocuk bakımını kabaca (~%60) 3 kadının sağladığını göstermektedir. Bunlar; anne, anneanne ve babaannedir. Mevcut çalışmanın sonuçları kreşler ve anaokullarında sağlanan kurumsal bakımın, çalışan kadınların çoğunluğu tarafından tercih edilmediği veya edilemediğini göstermektedir. 2018 yılı itibariyle 0-5 yaş arası çocuğa sahip olan çalışan kadınların sadece %12’sinin kurumsal bakımı tercih ettikleri görülmektedir. Bununla birlikte zaman içinde kurumsal bakımın tercih edilme oranlarında artış olduğu da dikkat çekmektedir. Kurumsal bakım tercih olasılığını artıran faktörler çocuğun yaşı, ailenin ekonomik durumu ve annenin eğitim düzeyidir. Annenin ücretsiz aile işçisi olarak çalışması ve hanedeki toplam birey sayısı kurumsal bakım tercihini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu faktörler regresyon modelinde hesaba katıldığında bölgelerin katsayıları büyük ölçüde istatistiksel olarak anlamsız hale gelmiştir. Bu sonuç kurumsal bakım tercihlerinin bölgeler arasındaki kültürel farklılıklar ile açıklanamayacağını; bakım tercihini belirleyen unsurların annenin ekonomik kaynakları ve eğitimi ile ilişkilendirilebileceğini düşündürmektedir

21 May 2024 in Behavioral Sciences
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
CKCeren Kılıç
Ceren Kılıç
RDRaziye Yüksel Doğan
Raziye Yüksel Doğan
EMEmine Nilgün Metin
Emine Nilgün Metin
Although the importance of psychological well-being in early childhood is emphasized, the number of studies conducted with children and adolescents in this field is less than those carried out with adults. The present study aimed to explore the role of child emotion regulation in the relationship between parenting and psychological well-being among a sample of Turkish preschoolers aged 5–6. It further examines the mediating role of emotion regulation. The sample consisted of 416 mothers with children aged 5–6 (Mage = 5.38, SD = 0.48; 50% girls-boys). We collected the data using the Multidimensional Assessment of Parenting Scale (MAPS), the Emotion Regulation Checklist (ERC), and the Psychological Well-Being Scale for Children (PWBS-C). The findings revealed significant relationships among parenting practices (positive/negative), the child’s emotion regulation/dysregulation, and the child’s psychological well-being. Moreover, the findings revealed that positive parenting, directly and indirectly, affects children’s psychological well-being through children’s emotion regulation. On the other hand, findings disclosed that negative parenting has both a direct and indirect impact on children’s psychological well-being through children’s emotion regulation. Overall, the study may shed light on a possible process in which positive parenting boosts a child’s emotional regulation and psychological well-being among preschoolers.

27 May 2025 in Journal of Pediatric Nursing
Verified
Journal Article
Closed access
RKRabia Kıvanç
Rabia Kıvanç
RDRaziye Yüksel Doğan
Raziye Yüksel Doğan
EMEmine Nilgün Metin
Emine Nilgün Metin