Teknoloji, ekonomi, sağlık gibi sektörlerde dünyanın karşılaştığı hızlı değişimler, eğitim-öğretim ortamında kabul gören genel yargıların da değişmesine neden olmuş, zamandan ve mekandan bağımsız, öğrencilerin okula gelme zorunluluğunu ortadan kaldıran ve bilişim teknolojileri vasıtasıyla eğitim-öğretimin yapılabilmesine olanak tanımıştır. Uzaktan eğitim olarak isimlendirilen bu sistem öğrenme ortamlarının bilgisayar ya da televizyon gibi iletişim araçları ile akılcı ve yenilikçi bir şekilde gerçekleşmesini sağlamıştır. Bu kapsamda bu çalışmada tüm dünyanın mücadele ettiği Corona Virüs (COVID-19) salgını sebebiyle, ülkemizde 23 Mart 2020 tarihi ile başlayan, EBA uygulaması ve diğer uzaktan eğitim faaliyetlerine ilişkin okul öncesi velilerin görüşlerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Nitel araştırma yöntemleri ile yürütülen fenomenolojik bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden tipik örneklemesi ile belirlenmiş ve okul öncesi eğitim kurumunda çocuğu olan 20 ebeveyn çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular okul öncesi eğitimde EBA ve diğer uzaktan eğitim faaliyetleri ile yürütülen uzaktan eğitimin organizasyon, içerik, öğretmen, materyal türü ve zamanlama gibi konularda bir takım olumlu özelliklerinin yanı sıra işleyişte aksaklıkların yaşanmasına neden olan ve geliştirilmesi gereken olumsuz yönlerinin de olduğunu göstermektedir. Okul öncesi öğretmenleri özellikle çocuklara onları ekran başında uzun süre tutmayacak etkinlikler göndermeye dikkat etmelerine rağmen çocukların ekran başında daha uzun süre kalmak istemeleri onların ekran bağımlılığı eğilimlerini göstermektedir. Salgın sonrasında da okul öncesi eğitim düzeyinde sürdürülebilir ve nitelikli bir uzaktan eğitim sistemi temellendirmek için bu olumsuz yönlerin dikkate alınarak geliştirilmesinin sürece katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Çalışma 2010-2021 yılları arasında web 2.0 araçlarıyla ilgili yapılan eğitim çalışmalarının incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi kullanılmış, çalışma amacı doğrultusunda “web, web 2.0, web 2.0 araçları, web 2.0 araçları eğitim” anahtar kelimeleri üzerinden Yök Tez Merkezi ve Ulakbim Ulusal Veri Tabanları taranarak 43 makale, 20 yüksek lisans ve bir doktora tezi olmak üzere toplam 64 çalışma değerlendirmeye alınmıştır. Yayınların değerlendirilebilmesi için “Web 2.0 Araçları Eğitim Yayın Sınıflama Formu (WAEYSF)” oluşturulmuş, veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; web 2.0 ile ilgili eğitim çalışmalarının son yıllarda önem kazanmaya başladığı, gerek makale gerekse tez çalışmalarında 2019 yılından itibaren ciddi bir artış olduğu gözlemlenmiştir. Konu olarak “web 2.0 araçlarının kullanımı ve hakkındaki görüşleri” ifade eden çalışmaların ön plana çıktığı, yöntem olarak en fazla nitel araştırmaların tercih edildiği tespit edilmiştir. Görüşme ve anket yöntemi en çok tercih edilen veri toplama aracı olup, verilerin daha çok içerik ve betimsel analiz kullanılarak çözüme ulaştırıldığı, örneklem grupları arasında ortaokul öğrencileri, öğretmenler ve öğretmen adaylarının ilk sırada yer aldığı görülmüştür.

Teknoloji, sağlık, hizmet gibi pek çok alanda sıkça duyulan 21. Yüzyıl becerilerinin, eğitime yansıması da son yıllarda karşımıza Stem, kodlama, arduino gibi çeşitli kavramlarla birlikte çıkmakta ve eğitim öğretim sürecinin çağa uyumu açısından son derece önem arz etmektedir. Bu çalışmada Afyonkarahisar Fatih Anadolu Lisesinde Erasmus+ K229 projesi kapsamında gerçekleştirilen kodlama ve ardunio eğitimleri alan öğrencilerin, bu eğitimler sonrasında kazandıkları becerilerden hareketle, kodlama, ardunio ve STEM hakkındaki görüşlerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Araştırma nitel bir çalışma olarak planlanıp yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018-2019 yıllarında Afyonkarahisar Fatih Anadolu Lisesinde öğrenimlerine devam eden 9, 10, 11 ve 12. sınıftan toplam 16 öğrenci oluşturmaktadır (n=16). Araştırma verileri, araştırmacılar tarafından hazırlanan “Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formları” ile toplanmıştır. Veri toplama işlemine başlamadan önce araştırmaya katılacak olan katılımcılar belirlenmiştir. Belirlenen saat ve yerde yapılan görüşmeler yazılı olarak kaydedilmiştir. Veriler nitel veri toplama araçları vasıtasıyla toplandığından veri toplama aracına uygun olarak nitel veri analiz yöntemleri ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, alınan bu eğitimler sayesinde öğrencilerin probleme dayalı öğrenme ve akran destekli öğrenme becerilerinin olumlu yönde geliştiğini göstermektedir. Öğrenciler bu kodları kullanarak karşılaştıkları bir problem durumuna çözüm üretebilecek robotlar geliştirmekte ve dolayısıyla problemi çözme sürecine girmektedirler. Öğrenciler bu eğitimler esnasında çalıştıkları projeler üzerinde yaratıcı düşünme becerileri ile farklı bakış açıları geliştirerek problemlerin çözümüne katkı sağlamaktadırlar.

This research aims to develop students' scientific process and innovative thinking skills using digital activities in distance and face-to-face education. A total of 12 sixth-grade students in a primary school participated in the study. The research was action research. The analysis was carried out in the "Transmission of Electricity" unit within the scope of the sixth-grade Science Course in 5 weeks and 20-course hours. The quantitative data were collected with "The scientific Process Skills Scale" and "Innovative Thinking Scale". Semi-structured interview forms, researcher, and student diaries were used to acquire qualitative data. The study's findings revealed that students showed improvement in gaining scientific processes and innovative thinking skills. It was observed that there was a significant difference between the mean scores of the science process skills test applied before and after the application in favor of the post-test. It was determined that students' use of scientific thinking skills increased during the experiments and activities. Moreover, students identified themselves with the work of scientists and improved their skills in conducting scientific processes. This situation shows that students can gain a scientific approach and innovative thinking skills with the active use of digital activities, especially in Science.

This study aims to develop an interactive language learning game and explore its efficacy for English language learners. A computer-generated playground was projected onto a large classroom floor (4 × 3 m) with a wide-angle projection device. A Kinect depth camera determined the spatial positions of the playground and the positions of the students’ heads, feet, and bodies. Then, we evaluated the system’s effect on English education through pre- and post-tests. While there was no significant difference between the groups in terms of achievement in the pre-tests, the experimental group exhibited significantly greater improvement in the post-tests (F: 14.815, p < 0.001, η²p: 0.086). Also, both groups demonstrated significant learning gains in post-tests compared to pre-tests (F: 98.214, p < 0.001, η²p: 0.383), and the group x time interaction of the experimental group increased more in percentage (32.32% vs. 17.54%) compared to the control group (F: 9.166, p < 0.003, η²p: 0.055). Qualitative data from student views indicated enhanced learning pace, vocabulary acquisition, enjoyment of the learning process, and increased focus. These findings suggest that a kinesthetic learning environment can significantly benefit English language learning in children.