The present study aimed to investigate the mediating role of state anxiety in the relationship between the fear of COVID-19 and relationship happiness among married individuals. An additional aim of the study also tested the moderating role of joint family activities between state anxiety and relationship happiness. The study sample consisted of 1713 married individuals (1031 women and 682 men). The study findings showed both the significant direct associations among the studied variables and the mediating role of state anxiety in the relationship between fear of COVID-19 and relationship happiness. It also found that the path of state anxiety to relationship happiness among married individuals having family activities was significantly lower than those who did not. Directions for future research and application were discussed.

Several primary studies examined the effectiveness of various psychotherapies in treating earthquake-related posttraumatic stress disorder (PTSD). Variations in methods, employed psychotherapy approaches, and differences across studies warrant a systematic review and meta-analysis. In this study, first, a systematic review of experimental studies aiming to reduce the symptoms of PTSD in the aftermath of an earthquake was carried out. Second, a meta-analysis of cognitive behavior therapy (CBT) and narrative exposure therapy (NET) was conducted. Several psychological treatments were used for treating earthquake-related PTSD. However, only CBT and NET were tested in multiple studies. Meta-analysis results suggested that CBT and NET significantly reduce earthquake-related PTSD symptoms compared to control groups. Results suggest that CBT and NET are promising psychological treatment options. Further research on NET and other major PTSD interventions (e.g., prolonged exposure, eye movement desensitization and reprocessing, cognitive processing therapy) is needed. (PsycInfo Database Record (c) 2024 APA, all rights reserved).

Günümüzde teknolojinin insan hayatına etkisi sonucu oldukça yaygınlık kazanan dijital bağımlılık türleri ile yalnızlık arasındaki ilişkinin incelendiği bu araştırmada, literatürde bulunan çalışmalardan hareketle genel bir kanıya varmak amaçlanmıştır. Bu araştırmada en yaygın dijital bağımlılık çeşitleri olan internet bağımlılığı, akıllı telefon bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve dijital oyun bağımlılığı ile yalnızlık arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmalar incelenmiştir. Araştırmaya Türkiye örnekleminde gerçekleştirilmiş Türkçe veya İngilizce yazılmış ve etki büyüklüğünü hesaplayabilecek sayısal verileri içeren çalışmalar dahil edilmiştir. Bu dahil edilme ktirerleri doğrultusunda 101 araştırmadan elde edilen 104 korelasyon değeri analiz edilerek her bir bağımlılık türü ile yalnızlık arasındaki ilişkinin yayın yanlılığı, heterojenlik ve etki büyüklüğü (r) değerleri hesaplanmıştır. Araştırmada yalnızlık ile araştırma kapsamında incelenen internet bağımlılığı, akıllı telefon bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkilere ait çalışmaların yayın yanlılığı olmadığı bulunmuştur. Ayrıca yalnızlık ile ilişkisi incelenen her bir dijital bağımlılık türlerine ait çalışmaların heterojen dağılım gösterdiği bulunmuştur. Analiz sonuçlarına göre yalnızlık ile internet bağımlılığı, akıllı telefon bağımlılığı ve dijital oyun bağımlılığı arasında pozitif yönlü ve zayıf düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Yalnızlık ile sosyal medya bağımlılığı arasında ise pozitif yönlü orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Araştırmada Türkiye’de yalnız olan bireylerin dijital bağımlılıklarının daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar literatürde yapılan çalışmalar incelenerek tartışılmıştır.