Background:Chronic kidney disease (CKD) is an independent risk factor for cardiovascular morbidity and mortality. Hyponatremia is the most common electrolyte disturbance encountered in the neurological and neurosurgical intensive care units, and can ...

Background/Objectives: Chronic kidney disease (CKD) is identified as a risk factor for the occurrence of ischemic stroke. There is substantial evidence that CKD is linked to a worse prognosis and higher mortality rates in stroke patients. This study aimed to evaluate the characteristics and factors affecting favorable outcomes and mortality in patients treated using mechanical thrombectomy (MT) for ischemic stroke, with particular emphasis on patients suffering from CKD. Methods: The retrospective study included an analysis of data from 723 patients (139; 19.4% had CKD) with ischemic stroke treated with MT between March 2019 and July 2022. Results: Patients with CKD were significantly older (median age 76.5 vs. 65.65, p < 0.001) and more often female (59.7% vs. 42.6%, p < 0.001). CKD decreased the likelihood of achieving a favorable outcome (0–2 points in modified Rankin scale; OR: 0.56, CI95%: 0.38–0.81) and increased mortality (OR: 2.59, CI95%: 1.74–3.84) on the 90th day after stroke. In addition, CKD was associated with intracranial hemorrhage (ICH) in patients who underwent posterior circulation MT (13.85% vs. 50%, p = 0.022). In patients with CKD, inter alia, higher levels of C-reactive protein (OR: 0.94, CI95%: 0.92–0.99) reduced the chance of a favorable outcome. In addition, the occurrence of ICH in patients with CKD increased mortality on the 90th day after stroke (OR: 4.18, CI95%: 1.56–11.21), which was almost twice as high as in patients without CKD (OR: 2.29, CI95%: 1.54–3.40). Conclusions: Patients suffering from CKD had a lower probability of achieving a favorable outcome and had increased mortality following MT for ischemic stroke. It is crucial to understand the variations between patients with unimpaired and impaired renal function, as this could aid in predicting the outcomes of this method.

Japan's largest platform for academic e-journals: J-STAGE is a full text database for reviewed academic papers published by Japanese societies

Wstęp: Hiponatremię uważa się za czynnik ryzyka udaru mózgu.Materiał i metody: Przeanalizowano 677 chorych z pierwszym w życiu udarem niedokrwiennym mózgu, których podzielono w zależności od stężenia sodu w surowicy na dwie podgrupy: ≤ 135 mmol/l i > 135 mmol/l.Wyniki: U chorych ze stężeniem sodu ≤ 135 mmol/l mediana w skali NIHSS wyniosła 5 pkt, mediana oceny stopnia inwalidztwa według skali mRankin wynosiła 4 pkt, a śmiertelność w okresie jednego miesiąca od zachorowania wynosiła 10,5%, w grupie ze stężeniem sodu > 135 mmol/l stwierdzono odpowiednio: 3 pkt, 2 pkt, i 3,4%. U chorych z hiponatremią śmiertelność w ciągu miesiąca od zachorowania wynosiła u kobiet 16,4%, u mężczyzn 3,5% (p = 0,0194). U kobiet z prawidłową natremią obserwowano większy stopień inwalidztwa w skali mRankin (p = 0,005).Wnioski: Hiponatremia ma niekorzystny wpływ na stan pacjentów zarówno w ostrej, jak i podostrej fazie udaru oraz wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością miesięczną od zachorowania. Kobiety z hiponatremią cechowała większa śmiertelność w ciągu jednego miesiąca po przebytym pierwszym w życiu udarze niedokrwiennym. U kobiet z prawidłowym stężeniem sodu w czasie pierwszego w życiu udaru niedokrwiennego stwierdzano wyższy stopień inwalidztwa ocenianego w skali mRankin w porównaniu z mężczyznami.