Background/Objectives: Burden Syndrome, also known as Caregiver Syndrome, particularly affects those who serve in the role of informal caregiver in the presence of family members with conditions. The ABCX dual model examines the impact on the caregiver of the diagnosis of autism spectrum disorder (ASD) on the family. This model considers the severity of the stressor (A), the additional demands of life stress (aA), the family’s internal resources (B), the family’s external resources (bB), the family’s assessment of the situation (C), coping strategies (cC), and outcome (X). The purpose of the present study is to investigate the relationships between resilience, guilt, and burden of care in caregivers of children with ASD. Methods: Various assessment instruments were used, including the “Caregiver Burden Inventory” to measure burden, the “Brief Resilience Scale” to assess resilience, the “Guilt Sensitivity Questionnaire” to examine guilt sensitivity, and the “DA.L.I.A.” to collect information on parent and child characteristics. A total of 80 parents/caregivers participated in the research, including 53 women (Age M = 41.72; SD = 7.8) and 27 men (Age M = 43.35; SD = 6.29). Results: The findings indicate that individuals’ resilience to stressful events correlates negatively with burden, a developmental subtype. However, guilt seems not to play a significant role in the overall perception of burden. In contrast, it was found that the use of informal supports is associated with higher levels of guilt and emotional burden, whereas the use of formal supports is correlated with higher emotional burden, but not higher perceptions of guilt. Conclusions: This study provides important information about the support needed by caregivers and suggests how to address emotional burdens to prevent burnout and support families with children with ASD.
15 March 2024 in Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Kumar oynama davranışı, çalışmalarda madde ve alkol gibi bağımlılık yapıcı nesnelere göre daha az ele alınmakla birlikte bireyler üzerinde benzer etkiler gözlemlenebilmekte ve bu davranış patolojik bir sorun haline gelebilmektedir. Bu noktada psikolojik, biyolojik ve sosyal açıdan olumlu ya da olumsuz birçok faktör bireylerin kumar oynama davranışının bağımlılığa dönüşmesine aracı olurken bireyin kumar oynamayı sorunlarına karşı bir çözüm yolu olarak görmesine de sebep olabilmektedir. Bu araştırmada, kumar oynama davranışı üzerinde etkili olan yaşantısal kaçınma ve pozitif pekiştirme süreçlerinin anlaşılması ve betimlenmesi amaçlanmaktadır. Nitel araştırma yöntemi kullanıldığı çalışmada, en az bir kez kumar oynama davranışı sergilenmiş 13 katılımcı ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcılardan elde edilen veriler betimsel analiz yönetimi ile incelenerek “Yaşantısal Kaçınmanın Bir Aracı Olarak Kumar Oynama Davranışı” ve “Kumar Oynamayı Sürdürmede Pozitif Pekiştireçler” olmak üzere iki tema altında açıklanmıştır. Araştırma sonucunda, kumarın ilk zamanlarında pozitif pekiştireçlerin bireyin davranışları üzerinde etkili olduğu, kumar oynama davranışının süreklilik kazanmasıyla birlikte pozitif pekiştireçlerin yerini negatif pekiştireçlere bıraktığı ve pekiştireçlerin bireylerin olumsuz duygu durumu içerisindeyken kaçınma davranışı sergileyerek kumar oynama davranışına yönelmesinde etkili olduğu ortaya çıkmıştır.
31 March 2021 in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
Diğer madde kullanım örneklerine kıyasla esrar, genellikle daha ağır maddeleri deneme sürecinde bir geçiş maddesi olarak kabul edilmektedir. Öte yandan kullanıcılar açısından bağımlılık yapmadığına dair bir algı söz konusudur. Bu yönüyle madde kullanım türleri açısından özel bir konumu bulunmaktadır. Akran/arkadaş çevresi ise esrarın bu özel konumu içinde kullanıma başlama ve sürdürme konusunda etkili olan önemli parametrelerden biridir. Bu çalışma, akran ve arkadaş gruplarının esrar kullanımı üzerindeki etkisini incelemek üzere kurgulanmıştır. Nitel araştırma desenine göre hazırlanan bu araştırmada 15-25 yaş arası 10 gençle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Yapılan görüşmeler akran/arkadaş grubunun etkisini açıklayan tematik bir yöntemle yorumlanmıştır. Buna göre akran/arkadaş grubunun esrara başlama, kullanımı teşvik etme, özendirme ve hatırlatma gibi etkilere sahip olduğu bulunmuştur. Diğer yandan kullanım sürecinde bir ekonomik destek ve güvenlik unsuru olarak kabul edildiği ve buna bağlı olarak kullanım sıklığının ve miktarının artmasına neden olduğu öğrenilmiştir. Sonuç olarak akran/arkadaşlık ilişkilerinin esrar kullanımına başlama ve kullanımın sürdürülmesinde önemli düzeyde etkiye sahip olduğu anlaşılmaktadır.
Bu makale, sosyal hizmet bilim ve mesleğinde az bilinen ve marjinal bir alanı olarak sokak çalışmalarının önem ve gerekliliğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sokak çalışmaları, sokakta yaşayan veya sokakla yüksek ilişkili olarak hayatını sürdüren bireylerle doğrudan ve yerinde etkileşim kurarak, onların fiziksel, sosyal, ekonomik ve psikolojik ihtiyaçlarına yanıt vermeyi amaçlayan bir sosyal hizmet uygulamasıdır. Makale, sokak çalışmalarının metodolojik temellerine ve uygulama prensiplerine odaklanmaktadır. Geleneksel hizmet modellerinden farklı olarak sokak çalışmasının kurum dışı uygulama olarak yerinde, esnek ve diyalojik bir yaklaşım ve ilişki biçimiyle yürütülmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bunun yanında sokak çalışmalarının tarihsel gelişimini ve sosyal hizmet mesleği içindeki yerini ele almaktadır. Sosyal hizmetin ilk yıllarında yaygın olarak uygulanan sokak temelli çalışmalar, günümüzde de sosyal hizmetin temel ilkelerini sahaya yansıtan önemli bir alan olarak kabul edilmektedir. Ancak, sosyal hizmet literatürü ve müfredatında sokak çalışmalarına yeterince yer verilmediği ve uygulamaların büyük ölçüde kurum temelli yürütüldüğü belirtilmektedir. Dolayısıyla sokak çalışmaları kurum temelli sosyal hizmet yaklaşımına yönelik tamamlayıcı bir alternatif sunmaktadır. Bu alternatifin keşfedilmesi ve pratik olarak sosyal hizmet sistemine entegre edilmesi, kurumsal hizmet modellerine eriş(e)meyen dezavantajlı bireylerin güçlendirilmesi ve toplumsal refahın genişlemesi açısından önemlidir. Bu kazanımı sağlamak adına ülkemizdeki sosyal hizmet eğitimi ve literatüründe sokak çalışması modelinin daha kapsamlı biçimde yer edinmesi önemlidir.
19 December 2024 in Cyprus Turkish Journal of Psychiatry and Psychology
Recent research highlights the importance of multidimensional measurement in assessing meaning in life. The Three Dimensional Meaning in Life Scale (3DM) is a self-report measure based on a tripartite framework including significance, coherence, and purpose. The present study aimed to assess the psychometric properties of the Turkish version of the 3DM. The first-order confirmatory factor analysis confirmed that the Turkish version replicated the original three-factor structure of the 3DM. The model showed a good fit to the present data. The bifactor model of the 3DM supported a multidimensional structure of meaning in life, and measurement invariance indices demonstrated consistent psychometric properties across gender groups. The 3DM subscales had good reliability, with strong item-total correlations ranging from .47 to .76. They had significant positive associations with meaning in life and well-being indicators. The results provided evidence for the structural and convergent validity of the 3DM. Overall, the Turkish 3DM is a valid and reliable measure.
11 June 2024 in Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde göçmenlere yönelik olumsuz tutum yan etkilerinin incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda, gelecek kaygısı ve empatinin göçmenlere yönelik olumsuz tutumu nasıl etkilediği araştırılmıştır. Araştırma nicel yöntemler kullanılarak yapılmıştır. Kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak, 656 üniversite öğrencisine ulaşılmıştır. Araştırmada, Üniversite Öğrencileri İçin Gelecek Kaygısı Ölçeği, Göçmenlere Yönelik Olumsuz Tutum Ölçeği ve Toronto Empati Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler, çok boyutlu regresyon analizi ile analiz edilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, Toronto Empati Ölçeği’nden alınan puanlar ile Göçmenlere Yönelik Olumsuz Tutum Ölçeği’nden alınan puanlar arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Göçmenlere Yönelik Olumsuz Tutum Ölçeği’nden alınan puanlar ile Gelecek Kaygısı Ölçeği’nden alınan puanlar arasında ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Regresyon analizi için empati, gelecek kaygısı, cinsiyet, eğitim durumu ve göçmenlerin ülkemizdeki istihdama negatif yönde katkı yaptığı düşüncesi gibi değişkenlerden oluşan değişkenlerinden oluşan bir model kurulmuştur. Yapılan analiz sonucunda, modelin anlamlı sonuçlar verdiği görülmüştür. Bu bağlamda, katılımcıların eğitim düzeyi ve empatik tutumları arttıkça göçmenlere yönelik olumsuz tutumları azalma göstermektedir. Katılımcıların gelecek kaygıları arttıkça ve göçmenlerin ülkemizdeki istihdama negatif katkı sağladığı düşüncesi arttıkça göçmenlere yönelik olumsuz tutum artış göstermektedir. Sonuçlar cinsiyete göre anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. Kadınların göçmenlere yönelik daha az olumsuz tutumlar içerisinde olduğu görülmüştür. Bu bağlamda değerlendirildiğinde, göçmenlere yönelik olumsuz tutumun azaltılması için empatik becerilere ve göç konusunda daha fazla yer veren müfredat programlarına ihtiyaç duyulduğu düşünülmektedir. Katılımcıların gelecek kaygıları, yalnızca içsel bir süreçten değil, sosyal ve politik etkenlerden de etkilendiği ve makro değişkenlere müdahale edilebilmesinin zorluğu değerlendirildiğinde, katılımcıların kaygı, korku gibi içsel uyaranlarla birlikte yaşamlarına devam edebilmelerini sağlayacak beceriler edinmeleri, göçmenlere yönelik olumsuz tutumu azaltıcı bir etki doğurabilir.