Artificial intelligence (AI) has integrated into human life and brought many innovations and conveniences. AI, which is used in many different fields, is also used in the media field and provides significant advantages. Especially tasks that are simpler and based on numerical data are done through AI rather than human power. Thus, AI saves time and speeds up the process. However, it is still unclear what and how well AI does. In this context, it is significant to determine how successful AI is in news writing. The research aims to compare news written by expert journalists with those written by ChatGPT. The study aims to determine the extent of similarity between the two types of news and, in this context, assess how closely AI contributes to accurate news production. The study sample consists of 30 individuals, including 10 expert journalists, 10 second-year journalism undergraduates, and 10 regular users. The research is a qualitative study, and the purposive sampling method was employed to determine the sample group. In the study, data related to news written separately by expert journalists and ChatGPT in three different categories: traffic accidents, fires, and murders, were collected through a survey method. The data were obtained through in-depth interviews with participants. In conclusion, it was observed that news written by AI didn’t adhere to the 5W1H rule, included commentary, had incorrect use of punctuation marks, and expressions were significantly distant from the news format.

İnternetle birlikte ortaya çıkan yeni iletişim mecralarına insanlar gün geçtikçe daha fazla ilgi göstermeye başlamıştır. Sosyal medyada her gün sayısız miktarda ve her türlü bilgi ve görselin paylaşıldığı düşünüldüğünde, bu mecraların gereğinden fazla ve bilinçsiz kullanımının ne tür olumsuzluklara yol açabileceğini tahmin etmek zor değildir. Bu bağlamda, sosyal medya mecralarında aşırı vakit geçirmenin birçok zararlı etkisinden bahsetmek mümkündür. Bunlardan birisi ve belki de en önemlisi yalnızlaşmadır. Yalnızlaşan birey, uzak ve yakın çevrede gelişen olaylara karşı duyarsız kalmakta, insanlardan uzaklaşmakta, hatta aile, akraba ve arkadaş çevresiyle dahi bağlarını koparmak suretiyle toplumdan soyutlaşabilmektedir.Bu çalışmanın amacı, ergenlik çağındaki çocukların sosyal medya kullanım alışkanlıkları ile yalnızlaşma arasında bir bağlantı olup olmadığını ortaya koymaya çalışmaktır. Araştırma kapsamında UCLA yalnızlık ölçeği kullanılarak, yüz yüze görüşme tekniğine dayalı olarak ilgili yaş gurubu üzerinde bir anket çalışması yapılmıştır. Çalışmaya katılanlardan elde edilen bazı bulgulara göre, ergenlik çağındaki çocukların %94,5’i en az bir sosyal medya platformunu günlük düzenli olarak kullanmaktadır. Çalışmaya katılanların %53,1’i dışa dönük bir kişi olmadığını, %48,4’ü ilgilerinin ve fikirlerinin çevresindekilerce paylaşılmadığını, %48,3’ü hiç kimsenin kendisini gerçekten iyi tanımadığını, %46,7’si ise kendisini tek başınaymış gibi hissettiğini belirtmiştir.

Objective: The study examines the potential effects of communication processes and media consumption habits on suicide ideation among male and female young adults aged 18–29 who have attempted suicide at least once.Methods: In-depth interviews were analyzed using MAXQDA Analytics Pro 2024, and thematic analysis was applied according to Braun and Clarke’s model.Results: Four themes emerged: (1) Family-related factors, (2) sociopsychological factors, (3) sociocultural factors, and (4) media-related factors. Regarding family-related factors, most participants come from broken family structures and commonly report issues with family communication and experiences of violence. Regarding sociopsychological factors, anger issues, despair, and addictions among participants were observed to increase suicide tendencies. Regarding sociocultural factors, most participants expressed difficulties in conforming to society and feeling pressures from cultural or religious expectations. Regarding media-related factors, it was noted that a vast majority of participants spend long hours consuming media daily and frequently interact with content that leads them into adverse emotional states, primarily for time passing on social media platforms.Discussion: This research not only reinforces information in the literature but also presents unique findings compared to similar studies, particularly in cultural and geographical contexts. The results uniquely highlight the diversity in perceptions of the relationship between religion and suicide. While literature generally notes religion as a deterrent to suicide, this study reveals that intense religious pressure could increase suicidal tendencies through effects like rejection and hatred of religious values. Media also plays a reinforcing role in this context.Conclusion: In conclusion, this study elucidates the complex interactions underlying suicide attempts among young adults and provides a solid foundation for policies and interventions aimed at better managing media interactions, which play a critical role in suicide prevention efforts.

Çok eskiye dayanan Türkiye-Rusya ilişkileri zaman zaman kesintiye uğramış olsa da bu iki ülke uzun süreli bir iş birliğini arzu etmiştir. Ancak son dönemlerde yaşanan bazı olaylar Türk-Rus ilişkilerinin iyice gerilmesine sebep olmuştur. Önce 22 Haziran 2012’de Türkiye’ye ait bir F-4 uçağının Suriye tarafından düşürülmesi ilişkileri yaralamış, daha sonra ise 24 Kasım 2015’te Rusya’ya ait SU-24 uçağının Türkiye tarafından düşürülmesi iki ülke arasındaki bağları tamamen koparmıştı. Bu olayların ardından her iki ülkede hem siyasi hem de toplumsal anlamda önemli gelişmeler yaşanmış, mikro ve makro düzeyde birtakım kararlar alınmıştı. Alınan kararlara ilişkin siyasal ve toplumsal tepkinin yansımasını ise her iki ülke basınında görmek mümkündü. Bu çalışmanın amacı, Rus SU-24 uçağının Türkiye tarafından düşürülmesiyle ilgili haberlerin; Rus ve Türk ulusal basınında ne şekilde yer aldığını ya da olayı nasıl bir çerçeveye oturttuklarını belirlemeye çalışmaktır. Çalışmada, haber söyleminin kurulmasında habercilerin nasıl bir dil kullandıklarının çözümlenmesi yapılmaya çalışılmıştır.

Televizyon, icat edildiği tarihten bu yana toplumsal etkisi açısından önemini koruyan bir kitle iletişim aracı olmuştur. Topluma yönelik farklı fonksiyonları olan televizyonun en önemli işlevi haber ve bilgi vermedir. Haber verme işlevi, televizyon için sonraları diğer işlevlerden biri olan eğlendirme işlevi ile karışmaya başlamış ve haber sunumları sunucu temelinde şekillenmeye başlamıştır. Bu bağlamda ilk olarak ABD’de ortaya çıkan “anchor” kavramı ana haber bültenlerine yeni bir soluk getirmiştir. Gün sonunda olup bitenleri öğrenmek için bireyler tarafından sıklıkla tercih edilen ana haber bültenleri aynı zamanda televizyon kanalları için de bir prestij göstergesidir. Bu nedenle televizyon kanalına karşı bireylerin birtakım yargılara varacağı ana haber bültenleri oldukça önemli görülmektedir. Ana haber bülteninde işlenen haber konuları, haber sıralaması, sunucunun haberi sunuş tarzı gibi unsurlar televizyon kanalının izlenmesi açısından belirleyici olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı da ana haber bültenlerinde işlenen haber konuları ve haberin sunum tarzının reyting ile bir ilişkisi olup olmadığını belirtmektir. Çalışma, Türkiye’deki ana haber bültenlerinin toplum tarafından tercih edilme sebeplerini ortaya koyma açısından önem taşımaktadır. Bu bağlamda, Türkiye’de en çok izlenen ana haber bültenleri (haber konusu, haber sayısı, sunum şekli açısından ele alınarak) nitelik ve nicelik olarak içerik çözümlemesi yöntemiyle incelenmiş, ana haber bültenlerinde yayınlanan haberlerin konusu ve sunum şekli ile reyting oranları arasında bağlantı olduğu tespit edilmiştir.

COVID-19 salgını tüm dünyayı etkisi altına alarak günümüz post-modern toplumunun süregelen yaşamını büyük ölçüde etkilemiştir. Salgın sürecinde bireylerin evlere kapandığı zorlu dönemde toplumsal etkileşimlerde bir değişiklik olması kaçınılmaz olmuştur. Gündelik hayatı doğrudan etkileyen bu süreç; bireylerin üretim ve tüketim alışkanlıklarında, sosyal yaşamlarında, ekonomide, eğitimde, ticarette ve uluslararası ilişkilerde yeni bir dünya düzeni başlatmıştır. Kısacası insan faaliyetinin olduğu her alanı doğrudan etkileyen bu salgından en fazla etkilenen toplumsal etkileşim olmuştur. Bu çalışmada salgın sürecinde Türkiye’deki toplumsal etkileşimlerin ne ölçüde değişikliğe uğradığını tespit edebilmek amacı ile betimsel araştırma yöntemlerinden kesitsel tarama modeli ile farklı yaş ve eğitim düzeylerinde 610 kişiyi kapsayan bir anket uygulanmıştır. Katılımcılar salgından korunmak için zorunlu sosyal izolasyona, fiziksel mesafe kurallarına, evde kalmaya ve genel olarak yasaklara uyduklarını belirtmişlerdir. Akrabalarıyla, arkadaşlarıyla ve çevrelerindeki insanlar ile yüz yüze etkileşime geçmekten kaçındıklarını ifade eden katılımcıların, salgından korunmak adına toplumsal etkileşimlerinde yeni bir döneme girdikleri tespit edilmiştir.