True empty follicle syndrome is a subtype of oocyte maturation abnormalities - Turkish Journal of Obstetrics and Gynecology

Amaç: Doğum ağrısı kadının yaşamı boyunca karşılaşacağı en şiddetli ağrılardan biridir. Doğum eylemi analjezisinde günümüzde en etkili yöntem epidural analjezidir (EA). Fakat her zaman ulaşılabilir değildir. Bundan dolayı farklı alternatifler düşünülmüştür. Biz de intravenöz parasetamolu (IVP) bu amaçla kullanmayı araştırdık. Yöntem: Eylül 2007-Ağustos 2008 tarihleri arasında prospektif, plasebo kontrollü olarak iki merkezli olarak planlandı. Randomizasyon sonrası IVP grubunda 32, epidural analjezi grubunda 24 ve plasebo grubunda 37 gebe olmak üzere 93 kişi çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Plasebo grubunda, hem IVP hem de EA grubuna göre daha yüksek 1. dk APGAR skorları elde edilmiştir. Fakat 5. dk APGAR skorları bakımından üç grup arasında fark saptanamamıştır. VAS ortalamaları bakımından üç grup karşılaştırıldığında en düşük ortalama EA grubunda en yüksek ortalama plasebo grubunda saptandı. VAS ortalamaları IVP grubunda 7,7–8,5 aralığında, EA grubunda 4–6 aralığında ve plasebo grubunda ise 8–9,5 aralığında olduğu saptandı. IVP ve Plasebo gruplarında doğum eylemi ilerlediğinde VAS skorları artarken EA grubunda azaldı. Epidural analjezi grubunda daha belirgin olmak üzere parasetamol grubunda da, 0 ile 30. dakikalardaki VAS skorları farkı negatif değerler olarak saptanmış ve 30. dk skorlarının daha düşük olduğu görülmüştür. Epidural analjezi grubunda 0 ile 60. dk skorları farkı da negatif değer olarak saptanmışken diğer iki grupta bu fark saptanmamıştır. Genel olarak tüm gruplar için eylemin erken evrelerinde ağrı daha yaygın alanda tarif edilmişken, eylem ilerledikçe ağrının daha iyi lokalize edildiği görülmektedir. Sonuç: EA’nin uygulanamadığı durumlarda IVP güvenli ve kolay uygulanabilir bir seçenek olarak göz önünde bulundurulabilir. IVP’ün tek başına ya da kombinasyon tedavilerinde daha sık ya da farklı dozlar kullanılarak etkinliğinin değerlendirileceği, iyi standardize edilmiş geniş katılımlı klinik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.