Due to time and setting constraints in clinical practice, performing a comprehensive assessment with both questionnaires and physical performance tests may not be possible. This study aimed to demonstrate the relationship between physical performance and patient-reported outcomes in patients after Lumbar Spine Surgery (LSS). A cross-sectional study was conducted with 50 participants who were followed up at least six months after LSS. Participants were evaluated using the Visual Analog Scale (VAS) for activity and rest, Modified Oswestry Disability Index (mODI), Lumbar Spine Instability Questionnaire (LSIQ), One Leg Stance Test (OLST), Semi-Tandem Stance Test (STST), 4 m Gait Speed Test (4MGS), and Timed Up and Go Test (TUG). OLST was moderately correlated with the mODI (r=-0.442, p < 0.01). STST moderately correlated with mODI (r=-0.356, p < 0.05). TUG was strongly correlated with mODI (r = 0.564, p < 0.01). In addition, TUG showed a moderate correlation with a-VAS and LSIQ, respectively (r1 = 0.392, r2 = 0.475, p < 0.01). A strong correlation was found between 4MGS and mODI (r=-0.535, p < 0.01). 4MGS had a moderate correlation with LSIQ (r=-0.374, p < 0.01). A regression model summary showed that the TUG, OLST, and STST were not related to r-VAS, a-VAS, mODI, and LSIQ (p > 0.01). Higher gait speed on the 4MGS test was strongly associated with lower mODI scores (standardized ß=-0.538, p = 0.021). Less activity pain and disability are associated with good balance and performance. 4MGS can mostly predict patient-reported function in patients after LSS.

Aim: The study aimed to compare the effectiveness of telehealth-based home exercises and conventionally prescribed home exercises in patients with degenerative meniscal tears. Material and Method: A two-armed, randomized controlled study was conducted with 49 participants with degenerative meniscal disease. Patients were randomized into Telerehabilitation (TR=25) and Conventional Home Exercise Rehabilitation (CR=24) groups. The TR group provided video exercises and self-management education via an online platform. The same protocol was given to the CR group in the clinical setting. Pain with Visual Analog Scale, muscle strength with Hand-Held Dynamometer, proprioception with Baseline bubble inclinometer, functional status with Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, exercise adherence with Exercise Adherence Rating Scale, quality of life with Short Form-12 were evaluated at baseline and after eight weeks of intervention. In addition, satisfaction and usability were assessed with the Telemedicine Satisfaction and Usefulness Questionnaire at week 8. Results: The TR group improved activity pain, proprioception, some parameters of the muscle strength outcomes, and exercise adherence scores (p0.05). In addition, 52 percent of the TR group reported high levels of satisfaction and usability. Conclusion: Despite increased participation and satisfaction, the telerehabilitation group noticed improvements in clinician-based measures (proprioception, strength) but not in rest pain, function, and quality of life. As a result, telerehabilitation-based home exercises prescribed to these patient groups are more effective.

Amaç: Bu çalışma ön lisans eğitimi alan üniversite öğrencilerinin Facebook bağımlılığını ilişkili değişkenler açısından incelemek ve Facebook bağımlılık düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve analitik olan bu araştırmanın evrenini bir devlet üniversitesindeki sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencileri oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan, araştırmaya katılan öğrencilerin yaş, cinsiyet, sınıf, bölüm, Facebook’taki arkadaş sayısı, günlük hayattaki arkadaş sayısı, ne kadar süre Facebook’ta zaman geçirdikleri gibi bilgilerine ilişkin 12 sorudan oluşan tanımlayıcı bilgi formu ile 5’li likert tipinde, 6 faktör altında toplanabilen (Aşırı Kullanım, Sınır Koyamama, Duygudurum Değişikliği İçin Kullanım, Nüks Etme, Bırakamama, Hayatın Akışını Etkileme) 18 sorudan oluşan “Facebook Bağımlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma katılanları %51,8’i kız, %85,7’si 18-21 yaş aralığındadır. Katılımcıların %76,8'i Facebook’u kendi isimleri ile kullanırken, % 64,3’sı ise günde bir saatten az Facebook’ta vakit geçirdiklerini %48,2’si Facebook’a cep telefonu ile bağlandıklarını, %41,1’i Facebook’ta 500’den fazla arkadaşı olduğunu belirtmişlerdir. Facebook dışı uygulama kullananlar %94,6 idi ve Twitter, Instagram, Periscope gibi uygulamalar kullanılıyorken, Linkedln, Myspace gibi uygulamaların kullanımı tercih edilmemekteydi. Facebook bağımlılık ölçeği total puanı ortalama 34 iken alt ölçek puanları oldukça düşüktü. Facebook bağımlılık ölçeği total puanları sadece Facebook Kullanım yılı (r: 0,576, p<0,001) ve Facebook günlük ortalama Kullanım (r: 0,815, p<001) saati ile anlamlı olarak ilişkili bulundu (p<0,05). Sonuç: Çalışmamıza göre, Facebook bağımlılık oranları literatürdeki diğer çalışma sonuçlarıyla kıyaslandığında görece daha az bağımlı oldukları bulunmuştur. Belirli aralıklarla Facebook ve diğer sosyal medya uygulamalarına yönelik bağımlılığının izlenmesi gerektiği önerilmektedir.