Çalışmanın amacı beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının metaverse bilgi dizeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesidir. Nicel araştırma modelinin kullanıldığı çalışmaya, 51 kadın, 89 erkek olmak üzere toplam 140 öğrenci katılmıştır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde katılımcıların demografik özellikleri belirlemek için “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. İkinci bölümde ise “Metaverse Bilgi Düzeyi Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada, frekans analizi, basıklık ve çarpıklık testi, One- Way Anova analizi, t-testi ve korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada Teknoloji ve Dijitalleşme boyutları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Cinsiyete göre, erkek öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeylerinin kadınlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Metaverse terimini duyma değişkenine göre, evet diyen öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeylerinin hayır diyen öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeylerinden anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca sınıf değişkeni açısından, öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeyleri açısından anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç olarak, erkek öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeylerinin kadın öğretmen adaylarında daha yüksek olduğu ve bu doğrultuda kendilerini metaverse konusunda daha yetkin hissettikleri söylenebilir. İnternet kullanabilme becerisi yüksek olan öğretmen adaylarının metaverse bilgi düzeylerinin de yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Bu çalışmanın amacı spor bilimleri fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin bireysel yenilik ve yaşam boyu öğrenme eğilimi düzeylerini incelemek ve aralarındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim öğretim yılında Türkiye’nin doğu bölgesinde bulunan bir kamu üniversitenin spor bilimleri fakültesinde öğrenim görmekte olan 336 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; “Bireysel Yenilikçilik Düzeyi Ölçeği” ve “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler (standart sapma, aritmetik ortalama), parametrik testlerden t-testi ve ANOVA ve LSD testinden yararlanılmıştır. İki ölçek arasındaki ilişkiyi belirlemede ise Spearman's rho korelasyon analizi yapılmıştır. Bireysel yenilikçilik ölçeğinin risk alma alt boyutunda erkek katılımcıların kadın katılımcılara oranla daha yüksek ortalamalara sahip oldukları tespit edilmiştir. Öğrencilerin bireysel yenilikçilik düzeyleri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasında pozitif yönde, yüksek düzeyde (r=.72; p<.01) manidar bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.

Current study aimed to examine Erzurum Technical University Faculty of Sport Sciences students’ sports competence levels and self-efficacy levels according to various variables. A total of 116 students, fifty four female, and sixty two male, participated in the study, in which the quantitative research model was used. In the first part, the Personal Information Form was used to determine the demographic characteristics of the participants, the second part used the Self-Efficacy Attitude Scale, and the third part used the Competence in Sports Scale. Frequency analysis, kurtosis, skewness test, One-Way ANOVA analysis, t-test, and correlation analysis were used in the research. A positive and moderately significant relationship was found between the Self-Efficacy Attitude Scale and the Competence in Sports Scale. According to gender, it was determined that male students’ competence in sports was significantly higher than female students’ sports competence. According to the branch variable, it was determined that the self-efficacy status of the students who do individual sports is significantly higher than the self-efficacy status of the students who do team sports and who do not have a branch. In addition, according to the age variable, no significant relationship was found between the competence status of the students in sports and their self-efficacy attitudes. As a result, it can be said that male students have higher proficiency in sports than female students, and they feel more competent. It has been determined that the self-efficacy attitudes of the students who do individual sports are higher than those who do team sports.

Bu çalışmada, beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde eğitim alan öğretmen adaylarının proaktif kişilik ve problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenlere göre nasıl değiştiğini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden korelasyonel araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırma örneklemin de farklı sınıf düzeylerinde öğrenim gören 119 beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencisi bulunmaktadır. Veriler üç bölüm şeklinde oluşturulan anket formu ile toplanmıştır, birinci bölümünde demografik özellikler, ikinci bölümünde 1982 yılında Heppner ve Petersen tarafından geliştirilen ve uyarlama çalışmaları ise Taylan (1990) ve Şahin, Şahin ve Heppner (1993) aracılığıyla yapılmış problem çözme becerisi ölçeği ve üçüncü bölümünde ise Akın ve Arıcı (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan Kısaltılmış Proaktif Kişilik Ölçeğinden (KPÖ) yararlanılmıştır. Verilerin analizinde parametrik (T-Testi ve One Way ANOVA) testlerden yararlanılmıştır. Araştırma neticesinde; cinsiyet değişkenine göre kişisel kontrol alt boyutunda erkek katılımcıların kadın katılımcılara oranla daha yüksek kişisel kontrol düzeyine sahip oldukları; proaktif kişilik alt boyutunda kadın katılımcıların, erkek katılımcılara oranla daha yüksek proaktif kişilik düzeyine sahip oldukları; spor branşı değişkenine göre kişisel kontrol at boyutunda takım sporlarıyla ilgilenen katılımcıların, bireysel sporlarla ilgilenen katılımcılara oranla daha yüksek kişisel kontrol düzeyine sahip oldukları görülmektedir. Yapılan korelasyon analizi sonucunda katılımcıların problem çözme becerileri ile proaktif kişilik düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı görülmektedir.

This study examined the relationship between cognitive flexibility and critical thinking tendencies among 278 sports sciences students. Participants completed the Cognitive Flexibility Scale (CFS) and the Florida Critical Thinking Tendencies Scale. The results showed a positive and moderate correlation between cognitive flexibility and critical thinking. Additionally, gender significantly affected these skills, with female students displaying higher cognitive flexibility and critical thinking levels than males. However, no significant difference was found based on age. The study highlights that cognitive flexibility and critical thinking are interrelated cognitive skills and suggests the importance of fostering these abilities within sports sciences education. The findings are expected to inform the development of educational programs and interventions to enhance students' cognitive flexibility and critical thinking skills.

Depresyon, anksiyete ve stres sporcular üzerinde olumsuz etkiler bırakan ve sporcuların psikolojik iyi oluş düzeylerine negatif yönde etki eden faktörlerdir. Bu olumsuz faktörlerin psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisinin ortaya çıkartılması önem arz eden bir konudur. Bu nedenle bu çalışmada, üniversitelerde öğrenim gören futbolcuların depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin psikolojik iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın örneklemini üniversitelerde öğrenim gören 236’sı aktif olarak antrenman yapan ve 94’ü antrenman yapmayan toplamda 330 futbolcu oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde demografik bilgi formu, depresyon, anksiyete, stres (DAS-21) ve psikolojik iyi oluş ölçeği olmak üzere üç bölümden oluşan formlar kullanılmıştır. Bulgular, katılımcıların psikolojik iyi oluş düzeyleri arttıkça depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin azaldığı görülmektedir. Psikolojik iyi olma varyansın %15,7’si depresyon değişkenince açıkladığı görülmüştür. Diğer bir ifadeyle psikolojik iyi olma değişkeninin en güçlü yordayıcısı depresyon değişkeni olarak saptanmıştır. Depresyon değişkeninden sonra anksiyete değişkeni modele eklenmiş ve bu değişkenin modele eklenmesiyle psikolojik iyi olma puanında açıklanan varyans %15,7’den %19,5’e çıkmıştır. Depresyon ve anksiyete değişkenlerine stres değişkeni eklenmiştir. Bu ekleme sonucunda psikolojik iyi olma puanında açıklanan varyans %19,5’den %21,6’ya yükselmiştir. Sonuç olarak psikolojik iyi oluş toplam varyansın %21,6’sının bu değişkenlerce açıklandığı görülmüştür.