Yusuf Yiğit

Yusuf Yiğit

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
10 November 2024 in Foods
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
YYYusuf Yiğit
Yusuf Yiğit
SYSuzan YALÇIN
Suzan YALÇIN
EOEsin Ebru Onbaşılar
Esin Ebru Onbaşılar
Preserving the nutritional value of honey without compromising its properties until consumption is crucial. However, different types of honey may respond differently to packaging and storage conditions. This study aimed to assess the effects of different packaging materials (tin cans, light-colored glass jars, and dark-colored glass jars) and storage durations (initial, 6 months, and 12 months) on the physicochemical and antioxidant properties of pine, flower, and thyme honey. Nine samples were collected to conduct study on the three different types of honey. Honey samples were packaged in these materials and analyzed at the start, after 6 months, and after 12 months. The results showed that the moisture, proline content, sugar, total oxidant status (TOS), and oxidative stress index (OSI) levels were unaffected by honey type. Over time, there was a decrease in moisture, pH, proline content, diastase number, sugar, total phenolic content (TPC), total antioxidant status (TAS), and catalase activity, alongside an increase in the electrical conductivity, hydroxymethylfurfural (HMF), free acidity, TOS, and OSI levels. The packaging type did not influence the moisture, pH, electrical conductivity, proline content, diastase number, sugar, HMF, TPC, TAS, TOS, OSI, or catalase activity levels. The findings suggest that storing pine, flower, and thyme honey in light- or dark-colored glass jars or tin cans for 12 months does not significantly impact these properties. However, given the reduction in TPC and TAS across all honey types and packaging methods after 12 months, further studies are needed to explore ways to maintain honey quality in this regard.

15 October 2025 in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
YYYusuf Yiğit
Yusuf Yiğit
Osmanlı mutfak kültürü, imparatorluğun geniş coğrafyası, çok uluslu yapısı ve yoğun ticaret ağları sayesinde gastronomi tarihinin en zengin örneklerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı mutfağında kullanılan farklı gastronomik ürünleri tarihsel, kültürel ve sosyolojik açılardan ele almakta, bu ürünlerin günümüze uzanan etkilerini tartışmaktadır. Saray mutfağı ile halk mutfağı arasındaki farklılıklar, sosyal ve ekonomik yapının yemek kültürü üzerindeki belirleyici rolü eleştirel bir bakış açısı ile incelenmiştir. Tahıllar, et ve av hayvanları, süt ürünleri, sebze ve meyveler ile deniz ürünleri gastronomi alanında tüketilen temel gıda grupları olarak öne çıkarken; baharatlar, tatlandırıcılar, soslar, şerbetler, boza ve kahve gibi içecekler de Osmanlı mutfağının zenginliğini ortaya koyan ürünler olarak dikkat çekmektedir. Türklerde özellikle büyük göç hareketleri, ticaret ilişkileri ve diplomatik temaslar sonucunda farklı mutfaklardan Osmanlı mutfağına yansıyan unsurlar, kültürel etkileşimlerin somut göstergeleri olarak ele alınmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, Osmanlı mutfağının yalnızca tarihsel bir yemek kültürü olmadığını, aynı zamanda günümüz Türk mutfağının temelini oluşturan ve modern gastronomi uygulamalarına ilham veren güçlü bir kültürel miras olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, Osmanlı mutfak kültürünün tarihsel sürekliliği ve kültürel etkileşimiyle dikkat çekmekte olan güçlü bir mutfak olduğu söylenebilir. Diğer taraftan ürün zenginliği ve çeşitliliği ile bugünkü modern gastronomi alanına önemli katkılar sağladığı, turizm ve eğitim alanlarında dikkatle ele alınması gerektiği anlaşılmaktadır.

10 August 2025 in Gıda
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
YYYusuf Yiğit
Yusuf Yiğit
Son yıllarda tüm dünyada meydana gelen ekonomik sıkıntıların artması, özellikle besin ürünlerinin hazırlanması, dağıtımı ve tüketimi aşamalarında plastik kullanımının da hızla yaygınlaşmasına sebep olmuştur. Diğer taraftan pandemi döneminde yoğun şekilde maske kullanımı, denizlerdeki ve doğal çevredeki plastik atıkların sayısındaki kontrolsüz artışı tetiklemiştir. Özellikle boyutları gözle fark edilemeyecek kadar küçük (<5 mm çap) olan plastik parçacıklar mikroplastik (MP) olarak isimlendirilir. MP’ler ise nispeten daha büyük yapıdaki plastiklere göre ekosistem ve canlılar için daha ciddi sağlık sorunları yaratmaktadır. Özellikle solunum sistemi yoluyla ve yemeklerin hazırlanmasında kullanılan temel besinlerle taşınan plastikler, canlı organizmalarda farklı sağlık sorunlarının oluşmasında etkilidir. Gastronomi alanında yemek üretiminde kullanılan su, şeker, bal, tuz ve deniz ürünleri gibi birçok besin maddesinde MP’lere rastlanılmaktadır. Yemek üretim sektöründe sadece ürün üretim aşamasında değil, üretim sonrası paketleme, dağıtım ve tüketim aşamalarında da ciddi bir plastik kullanımı söz konusudur. Plastiğin, kullanım kolaylığı ve ekonomik sebeplerle tercih edilmesi anlaşılır bir gerekçe olsa da meydana gelen çevre ve halk sağlığı sorunları beraberinde gıda güvenliği tartışmalarını zorunlu hale getirmektedir. Gastronomi ekosistemi açısından bakıldığında, özellikle plastik damacana içindeki sularda, deniz ürünlerinde, ballarda, plastik ambalaj içindeki şeker ve tuzlarda farklı oranlarda MP varlığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada gastronomi alanında tüketilen bazı besinlerdeki MP varlığı ele alınarak, Türkiye’deki durum paylaşılmıştır.