Bu araştırma; spor bilimleri fakültesindeki öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyi ile uyku kalitesi arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve farklı değişkenler açısından incelemek amacıyla yapıldı. Araştırma Erciyes ile Bingöl Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde; öğretmenlik, antrenörlük, spor yöneticiliği ve rekreasyon bölümlerinde öğrenim gören (n=400) öğrencilerinden oluşturuldu. Araştırmada kişisel bilgi formu, Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi Kısa Formu (UFAA-KF) ve Uyku Kalitesi düzeyi ise Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) kullanıldı. Elde edilen veriler SPSS paket programı kullanıldı. Elde edilen bulgulara göre, fiziksel aktivite düzeyinin cinsiyet, branş, bölüm ve sınıf değişkenleri arasında anlamlı farklılıkların olduğu tespit edildi (p

Study aim : Main purpose of this study is to examine the effects of moderate-intensity exercises for eight weeks, combined with cardio and resistance exercises, on the cardiovascular risk factors for women. Material and methods :Atotal of 30 volunteer females between the ages of 40 and 65 participated in the study. The volunteers were divided into two groups as exercise and control. The exercise group was given exercises three days aweek. Height, weight, body mass index, waist, hip, waist-to-hip ratio, resting blood pressure, resting heart rate, total cholesterol, triglycerides, high-density lipoprotein, low-density lipoprotein, glucose levels were collected before and after the exercise program. Results : There was asignificant decrease in weight, body mass index, hip circumference levels after the exercise program (p < 0.05), while no significant difference was detected for waist circumference and waist-to-hip ratios p > 0.05). While asignificant decrease in systolic blood pressure, diastolic blood pressure, and triglycerides levels of the exercise group was observed after the exercise program (p < 0.05), no significant change was found in glucose, cholesterol, high density lipoprotein, and low density lipoprotein levels (p > 0.05). Conclusion : It was observed that moderate intensity exercises combined with cardio and resistance exercises resulted with positive effects on cardiovascular risk factors.

This study was conducted to investigate the effects of exercises with acute vibration applied to the lower extremities on balance performance. The study included 68 voluntary participants, consisting of 34 male and 34 female athletes specializing in different branches who were students at the Faculty of Sport Sciences at Erciyes University. The participants were randomly divided into three groups, and different protocols were applied in each group. These groups were the exercise (E) group, the vibration + exercise (VE) group, and the control (C) group. Dynamic squats, standing calf raises (static surface), and right and left lunge exercises were performed for 30 s in the E and VE group, while no intervention was made in the C group during the same time. The VE group performed the exercises on the DKN XG10 vibration platform with vibration at 30 Hz, while the E group performed the same exercises on the same platform without vibration. The static and dynamic balance performance levels of the participants were measured using the Biodex Balance System (BBS) before and after the protocols, and the results were statistically compared. In the intragroup comparisons, there were significant differences between the pretest and posttest static balance parameters of the E group regarding their OSI and APSI values (p<0.05). Moreover, in terms of dynamic balance parameters, the OSI and MLSI results (p<0.01) of the VE group and the OSI (p<0.01), APSI (p<0.01), and MLSI results (p<0.05) of the E group varied significantly between the pretest and the posttest. In further studies, it is recommended to investigate the effects of different exercise types, acute vibration applied at different frequencies or durations on balance performance.

Amaç: Araştırmamız Mardin ilinde aktif olan erkek sporcuların yaralanma kaygı düzeylerini farklı değişkenler ile incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmaya 18-26 yaş aralığından toplam 453 sporcu katılmıştır. Araştırmanın verilerinin toplanması için Rex ve Metzler’in (2016) geliştirdiği, Caz ve vd. (2019) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Spor Yaralanması Kaygı Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25 programı ile Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis H ve Tamhane’s T2 testleri kullanılmıştır. Bulgular: Sporcuların spor yaralanma kaygı düzeyleri değişkenlere göre karşılaştırıldığında; yaşa göre ZAK, eğitim durumuna göre HKUK, spor yapma düzeyine göre YKK ile AÇK, sporla ilgilenme yılına göre ZAK ile AÇK, haftalık antrenman sayısına göre YKK, ZAK ile AÇK ve yaşanılan sakatlık süresine göre YKK, AÇK ile YYK alt boyutlarında anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir (p

Bu çalışma daha önce kayak veya snowboard aktivitesine hiç katılmamış bireylerin, bu iki branşın temel teknik ve becerilerini kapsayan 5 günlük bir eğitim süreci sonrasında denge performansları üzerindeki etkisini incelemek ve branşlar arasında karşılaştırma yapmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 26’sı (13 erkek, 13 kadın) kayak grubu, 34’ü (17 erkek, 17 kadın) ise snowboard grubu olmak üzere toplamda 60 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Gönüllülerin kayak ve snowboard eğitimlerine başlamadan önce ön test denge ölçümleri yapılmıştır. Ardından Erciyes Kayak Merkezinde 5 gün boyunca kayak ve snowboard gruplarına temel teknik eğitimi verilmiş ve bir gün sonrasında son test denge ölçümleri yapılmıştır. Denge değerlerinin tespiti için Biodex Denge Sistemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programında değerlendirilmiş ve gruplar arasındaki farklılıkları incelemek amacıyla Mann-Whitney U ve T-Testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Wilcoxon testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre kayak eğitimi ardından statik ve dinamik tüm denge değerleri anlamlı derecede daha iyi olduğu tespit edilmiştir (p

Bu çalışma Mardin Artuklu Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimince kabul edilen MAÜ.BAP.24.BESYO.023 No.lu proje kapsamında desteklenmiştir.Bu araştırma, tenisçilerin servis hızı ile isabet değerlerinin belirlenmesi ve 8 hafta süreyle uygulanan direnç bandı kuvvet antrenmanlarının servis hızı ile isabet değerleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amacıyla yapıldı. Araştırma ön test ve son test çift kontrol gruplu deney deseni modeli esas alınarak yapıldı. Araştırmaya en az 2 yıldır tenis oynayan 20 erkek sporcu gönüllü olarak katıldı (yaş 21,05±1,572 yıl; boy 174,35±2,852 cm; vücut ağırlığı 71,15±2,700 kg; BMI 23,42±,996 (kg/m2)). Gönüllüler 10 deney ve 10 kontrol olmak üzere iki gruba ayrıldı. Gönüllülerin servis hızı ölçümü NetPlayz Speed Radar cihazı, servis isabet değeri ITN testi ile belirlendi. Gönüllerin ön test servis hızı ile servis isabet değerleri alındıktan sonra her iki gruba da haftada 3 gün 90 dakikadan 8 hafta boyunca temel tenis tekniklerini pekiştirecek tenis antrenmanları uygulandı. Bununla birlikte deney grubuna tenis antrenmanlarına ilave olarak haftada 3 gün 8 hafta boyunca direnç bandı kuvvet antrenmanları uygulandı. 8. haftanın sonunda gönüllülerin son test servis hızı ile servis isabet değerleri alınarak veri toplama süreci tamamlandı. Elde edilen veriler SPSS paket program de değerlendirilmiştir. Verilerin gruplar arası karşılaştırmalar için Independent-Samples T Testi ve grup içi karşılaştırmalar için Paired-Samples T Testi kullanıldı. Verilerin anlamlılık düzeyi p0.05). Grup içi ön test ile son test değerleri karşılaştırıldığında hem deney hem de kontrol gruplarının top hızı ve ITN değerlerinde anlamlı bir farklılık olduğu tespit edildi (p<0.000). Grup içi değişim yüzdeliğine bakıldığından deney grubunun top hızında % 7.57, ITN değerlerinde % 29.41 gelişme olduğu görülürken kontrol grubunda ise top hızında % 4.44, ITN değerlerinde % 22.88 gelişme olduğu tespit edildi. Sonuç olarak, tenisçilere uygulanan düzenli tenis antrenmanlarının sonucunda servis atış hızı ve isabet performanslarına olumlu katkı sağladığını görmekteyiz. Ancak bu olumlu etkinin yüzdelik dağılımına baktığımızda tenis ile direnç bandı kuvvet antrenmanlarını birlikte yapan deney grubun daha yüksek olduğunu görmekteyiz.