The digitalisation of education has become an irreversible process, and Poland is no exception. However, the issue of ICT usage in education raises many concerns and controversies, posing numerous methodological challenges at the same time. In the interpretation of our research, one of the most frequently used and validated models in empirical research—the Unified Theory of Technology Acceptance and Use (UTAUT) model—was used. The aim of the research was to show the frequency of use of popular hardware, software and websites among teachers from Poland (in the Silesia Province) and finding answers to the questions pertaining to the main determinants of digital teaching aids. The frequency of ICT use in education was juxtaposed with the attitudes towards new media in the school environment as well as with the support of managers in that area. Quantitative research was conducted on a sample of N = 258 in 2020. A questionnaire in the form of a digital diagnostic survey was used to collect data. Based on the data collected, it was noted that: (1) Teachers use virtual systems (eRegisters) and interactive whiteboards most often, while educational podcasts and software for learning foreign languages are used least often; (2) approximately 40% of teachers use ICT often or very often in their school teaching; (3) in public schools, digital teaching aids are used slightly more often than in non-public institutions; (4) teachers are consistent in their use of digital teaching aids, so the individuals experimenting with and implementing ICT at school do so regardless of the type of software and hardware; (5) active support from school head teachers strengthens the frequency of ICT use in education; and (6) in schools where the use of smartphones by students is prohibited, the frequency of ICT use in education is at a lower level.

Advancements in Assistive Technologies (ATs) have significantly improved the quality of life and autonomy for people with intellectual disabilities and autistic individuals, enhancing education, social interaction, employment, and mental health. Nevertheless, several barriers still emerge in the daily implementation of such technologies, highlighting the need to explore them in depth. Using a two-round Delphi method, we conducted a research study with an expert panel of 284 participants from 31 European countries, collecting quantitative and qualitative data. We tested ten future-oriented projections and gathered insights on participants’ backgrounds and attitudes towards ATs for this demographic. To enhance representation, experts from academia, service providers, industry, and disability organizations, as well as individuals with disabilities and their families, were included. Although the findings show strong consensus among experts on the positive impact and desirability of ATs for promoting the social inclusion of people with intellectual disabilities and autistic individuals, they also reveal differing perceptions across expert groups and identify two distinct future scenarios linked to different cultural, social, and economic hindrances. In this sense, our study provides diverse global perspectives, with the potential to help governing bodies understand the expectations, concerns, and needs related to ATs for often underrepresented groups–people with intellectual disabilities and autistic individuals in this case.

Rozwijająca się dynamicznie technologia eye- trackingowa jest coraz częściej stosowana w diagnozie i terapii dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością, dla których jedynym kanałem komunikacyjnym jest wzrok. Celem artykułu jest ukazanie, w jaki sposób technologia eye‐trackingowa staje się art medium imoże być używana jako optymalne narzędzie interwencji klinicznej w arteterapii dzieci ze sprzężonąniepełnosprawnością. Autorka przeprowadziła kilkumiesięczne badania w działaniu mające formę sesji arterapeutycznych dla kilkudziesięciu dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością. Ustaliła, że wykorzystanie w arteterapii eye‐trackingu jako narzędzia technologii wspomagającej (EGAT) umożliwia uczestnikom relatywnie niezależne i samodzielne działania twórcze. Dzięki temu mogą oni wyrażać swoje emocje i ujawniać swoje umiejętności. Eye‐tracking wprowadza korzystną zmianę w samopoczuciu i jakości życia badanych. Dlatego współcześni arteterapeuci pracujący z dziećmi zesprzężoną niepełnosprawnością nie powinni się ograniczać do tradycyjnych zajęć arteterapeutycznychukierunkowanych na doświadczenia stricte sensoryczne, lecz szukać innowacyjnych narzędzi ioprogramowań, które pozwolą dzieciom na aktywne i twórcze zaangażowanie się w arteterapię.

The Objective of the Research: This research focuses on the pivotal role of utilizing eye-gaze assistive technology (EGAT) in diagnosing individuals with profound intellectual and multiple disabilities (PIMD). The study included six children aged 5–12 with PIMD who do not use speech. The primary aim was twofold: first, to assess and validate diagnoses (certificates) issued by Psychological and Pedagogical Counselling Centres in Poland, which traditionally do not use eye-gaze assistive technology (NEGAT); second, to identify specific exercises from the Look to Learn and eyeLearn software that facilitate the examination of various cognitive abilities. These abilities include visual-spatial skills (e.g., perception ability, visual-auditory coordination, and precision of vision), language skills (both comprehension and expression), and logical thinking (ranging from cause-effect actions to making choices among multiple elements). Research Method: The study employed an action research approach with methodological triangulation, including: Analysis of medical and therapeutic documents (certificates from Psychological and Pedagogical Counselling Centres) Participant observation (both open and structured), and The multiple (collective) case study method. Sessions using EGAT were developed, and exercises that could be used to verify specific skills were selected. The PCEye Mini Track & Learn tool—featuring Gaze Point & Gaze Viewer—was used in the research. Structure of the Article: The article is organized into eight sections: introduction; a brief overview of the current diagnostic procedures in Poland; objectives; methods; results; discussion on improving access to EGAT; and conclusions. Research Findings and their impact on the Development of Educational Sciences: The findings indicate that diagnoses provided by Psychological and Pedagogical Counselling Centres in Poland may require reconsideration. By incorporating eye-gaze assistive technology (EGAT) and re-diagnosing six children previously identified as having profound intellectual disabilities, we identified previously unrecognized abilities in speech comprehension, logical reasoning, visual-spatial skills, and learning pace. The research brings attention to the necessity for standardized tests using eye-tracking technology to assess the intellectual functioning of children with disabilities. Conclusions and Recommendations: It is recommended that Psychological and Pedagogical Counselling Centres be equipped with EGAT to ensure more accurate diagnoses of children suspected of having profound intellectual disabilities. The study advocates discontinuing the issuance of certificates indicating profound intellectual disability and instead implementing functional assessments using EGAT.

Celem artykułu jest próba ukazania znaczenia przekładu specjalistycznych terminów anglojęzycznych na język polski dla rozwoju edukacji włączającej w naszym kraju. Nowe terminy i pojęcia pojawiają się w światowych badaniach nad zjawiskiem niepełnosprawności wraz z nowatorskimi koncepcjami, aktualizacją klasyfikacji międzynarodowych, pionierskimi produktami i technologiami oraz koniecznością dostosowania systemu edukacji do europejskich regulacji prawnych. W publikacji zastosowano metodę jakościowej analizy danych zastanych znajdujących się w publikacjach dostępnych w repozytoriach cyfrowych. Kwerenda była skoncentrowana na problematyce pojawiania się nowej terminologii w kontekście implementowania założeń edukacji włączającej. Autorka stwierdza, że przyswajanie języka specjalistycznego nie tylko kształtuje kompetencje językowe, ale również merytoryczne u nauczycieli przedszkoli i szkół ogólnodostępnych. Specjalistyczna biegłość językowa, transfer najnowszej wiedzy, przełamanie barier językowych oddziałują na świadomość społeczną i udoskonalanie praktyki edukacyjnej. Istnieje realne ryzyko, że bez wprowadzania polskiego przekładu wiele terminów i pojęć nie pojawi się w przestrzeni językowej ze względu na publikowanie przez polskich naukowców często wyłącznie w języku angielskim, zgodnie z trendem umiędzynarodowienia polskiej nauki.

Celem artykułu jest przedstawienie możliwości wykorzystania eye-trackingu w szeroko pojmowanej edukacji dziecka niemówiącego ze sprzężoną niepełnosprawnością. Autorka posłużyła się analizą danych zastanych dokonaną z perspektywy własnego doświadczenia terapeutycznego w stosowaniu eye-trackingu w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym z niepełnosprawnością sprzężoną. W tekście przedstawiła najpierw zasadę działania eye-trackingu, a następnie ukazała jego wykorzystanie w badaniach z zakresu marketingu, kartografii, informatyki, jak również technik uczenia się. Następnie wskazała na eye-tracking jako potencjalne narzędzie do komunikacji z dziećmi niemówiącymi oraz do ich edukacji. W dalszej części zaprezentowała polskie urządzenia wykorzystujące technologię eye-trackingu w działaniach diagnostycznych, terapeutycznych i edukacyjnych. Z badań wynika, iż eye-tracking może odmienić życie dzieci, dla których jedynym kanałem komunikacyjnym jest wzrok, ponieważ oferuje im nowe formy spędzania wolnego czasu, uczenia się i komunikowania z otoczeniem. Ponadto technologię eye-trackingową można i trzeba wykorzystać do ponownej diagnozy dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością, u których poradnie psychologiczno-pedagogiczne posługujące się tradycyjnymi metodami rozpoznały głęboki stopień niepełnosprawności intelektualnej.