Wstęp: W celu oceny ogniska zakażenia Clostridioides difficile (Clostridioides difficile infection – CDI) w okresie od grudnia 2018 r. do lutego 2019 r. na oddziale chorób wewnętrznych szpitala powiatowego na Śląsku objęto badaniem materiały kliniczne od 5 pacjentów (6 stolców).Materiał i metody: Zidentyfikowano izolaty C. difficile, geny kodujące dehydrogenazę glutaminianową (GDH) – gluD, toksyny A/B – tcdA/tcdB oraz geny cdtA/cdtB kodujące toksynę binarną, ermB wykryto za pomocą mPCR, a antybiotykooporność za pomocą E-testów.Wyniki: Wśród pacjentów dominowały kobiety (4/5). Wszystkie szczepy C. difficile (6) należały do hiperepidemicznego rybotypu 027, we wszystkich szczepach wykazano obecność badanych genów oraz wykryto oporność na: moksyfloksacynę, erytromycynę, klindamycynę, ryfampicynę, imipenem i chloramfenikol.Wnioski: Uzyskane wyniki świadczą o szerzeniu się na oddziale hiperepidemicznego klonu C. difficile o rybotypie 027.

Streszczenie: Prawidłowo przeprowadzona procedura mycia i dezynfekcji rąk, wśród pracowników jednostek medycznych jest jedną z podstawowych zasad zapobiegania zakażeniom związanym z opieka zdrowotną, które znacznie wydłużają hospitalizację, generując większe koszty. Celem pracy było dokonanie przeglądu dostępnej literatury na temat źródeł szerzenia się zakażeń szpitalnych w kontekście higieny rąk personelu. Ocena, czy procedury te są wykonywane prawidłowo oraz czy ręce i paznokcie mają wpływ na rozprzestrzenianie się drobnoustrojów w środowisku szpitalnym. Literatury szukano w bazach danych PubMed oraz Google Schoolar, wpisując odpowiednie słowa kluczowe. Zebrane dane literaturowe jednoznacznie wskazują jak istotną rolę w przerwaniu łańcucha epidemiologicznego zakażeń szpitalnych ma prawidłowa procedura mycia rąk; krótkie oraz niepomalowane paznokcie a także brak biżuterii na rękach personelu szpitalnego.

Clostridioides difficile, the causative agent of C. difficile infections (CDI), can be naturally infected by bacterial viruses known as bacteriophages. All characterized bacteriophages of this bacterium are temperate, meaning that upon infection their genetic material integrates and replicates with host’s genome. Such lysogenic strains can exhibit altered physiology and virulence, which in turn can be an important factor for epidemiology of CDI. In this study we characterized the phiCDKH02 bacteriophage infecting clinical isolates of C. difficile belonging to hypervirulent ribotypes 027 and 176. The bacteriophage was found to be identical to phi027. To get some insight into the role of this bacteriophage in physiology of its host and interaction with human colon cells, we made use of CRISPR-Cpf1 technology to cure the lysogenic C. difficile of the prophage. The prophage-free strain exhibited altered sporulation efficiency, lowered adhesion and decreased cytopathic effects to-wards human colon cells. These results emphasize importance of prophages in shaping virulence of C. difficile.