Bu araştırmada İlkokullarda Yetiştirme Programının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma deseni olan fenomonoloji (olgubilim) dayalı bu araştırmada odak grup görüşme ve bireysel görüşme teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Kahramanmaraş ilinde programın uygulandığı 4 okuldan amaçlı örnekleme yöntemi olan ölçüt örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen 13 öğretmen, 16 öğrenci, 4 yönetici ve 2 veli oluşturmaktadır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formları ile toplanmış ve içerik analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda programın bütün paydaşlarının (öğretme, öğrenci, yönetici veli) bu programa ihtiyacın olduğu, programın öğrencilerin gelişimine katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Programın uygulanma aşamasında öğrenci seçiminin doğru yapılamaması, süre yetersizliği, öğrenci devamsızlıkları, öğrenci ve öğretmenlerin yorgunluğu, öğrencilerin sıkılması, programla ilgili yönetici, öğretmen ve velilerin yeterince bilgilendirilmemesi, modüller için belirlenen sürelerin dengesiz dağılımı, farklı modüllerdeki öğrencilerin aynı grupta yer almasının zorlukları, ders kapsamının azlığı, kaynakların yetersizliği gibi sorunların varlığına ulaşılmıştır.

It is crucial for students to develop their 21st-century skills such as technological literacy and critical thinking skills with various curricula to be updated in accordance with technology integration in education. Therefore, a critical thinking curriculum was designed, implemented and evaluated by using Web 2.0 tools for secondary school students. The research, adopting embedded mixed design [qual+Quan(qual)+qual] research model, was carried out with 21 secondary school students studying at 5th and 6th grades. Before the 8-week implementation process, a needs analysis was carried out, student journals during the implementation were analyzed with content analysis. A significant difference was found, in favor of the post-test, between the pre-tests/post-tests of “Critical Thinking Skills Test” and “Critical Thinking Disposition Instrument” as a result of Wilcoxon Signed Ranked Test analysis while there was no significant difference between the post-tests based on variables of grade and gender in the Mann Whitney-U analysis. In the content analysis of the student interviews carried out after the implementation, it is seen that students found the curriculum entertaining and gained awareness in utilizing critical thinking skills. In addition, students suggested activities embodying more verbal expressions and extracurricular assignments to be more active.

Bu araştırmada, üniversite hazırlık sınıfı öğrencilerinin İngilizce öğrenme motivasyonunu artırmak için İşbirlikli öğrenme ile zenginleştirilmiş Attention Relevance Confidence Satisfaction (ARCS) Motivasyon Modeli kullanılmıştır. Araştırma, ARCS motivasyon modelinin uygulandığı deney grubu (n=23) ve geleneksel öğretimin uygulandığı kontrol grubu (n=24) ile yürütülmüştür. Öğrenci motivasyonları, “Öğretim Materyalleri Motivasyon Anketi” ile araştırmacı tarafından hazırlanmış Öğrenme Günlükleri kullanılarak ölçülmüştür. Verilerin analizi için İlişkili Örneklemler t- Testi ve İlişkisiz Örneklemler t- Testi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizi için ise içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda deney ve kontrol grubunun Öğretim Materyalleri Motivasyon Ölçeği alt boyutlarından aldıkları puan ortalamaları arasında toplam faktörlerde (dikkat, uygunluk, güven ve doyum) ve birinci faktörde (dikkat ve uygunluk) istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. İçerik analizi sonucunda ise Öğrenme Motivasyonu Teması içerisinde Duygusal ve Sosyal Etki olmak üzere iki kategori bazında katılımcılar ARCS Motivasyon modelini etkili bulduklarını ifade etmişlerdir. Bu çalışmadan hareketle, işbirlikli öğrenme ile zenginleştirilmiş ARCS motivasyon modelinin İngilizce öğrenme motivasyonunu arttırdığı söylenebilir.

Öğretmenler eğitimde kalitenin temel taşı olarak görülür. Öğretmenlerin mesleki gelişim yoluyla niteliğinin arttırılması ile eğitim kalitesi de iyileştirilebilir. Araştırmada OECD ülkeleri içinden PISA 2018 ve TALIS 2018 uluslararası araştırmalarına katılan ve PISA’da farklı düzeyde başarı sergileyen Estonya, İsveç, Hollanda, Kanada, Japonya ve Türkiye’de öğretmenlerin hizmet içi mesleki gelişim uygulamalarının karşılaştırılmalı incelemesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Bereday’ın analitik yöntemi ile önce ülkelerin genel bilgileri ve hizmet içi mesleki gelişim uygulamaları incelenerek elde edilen verilerin betimlemesi yapılmış, sonra hizmet içi mesleki gelişim uygulamaları yorumlanarak tablolarda ile yan yana getirilmiş ve son olarak aralarındaki benzerlik ve farklılıklar yorumlanmıştır. Eğitim politikalarının merkezi olarak eğitim bakanlıkları tarafından belirlenmiş olduğu görülse de öğretmenlerin mesleki gelişim uygulamaları bakımından Estonya, Japonya ve Türkiye’nin merkezi yapıda, İsveç, Hollanda ve Kanada’nın yerel düzeyde mesleki gelişim çalışmaları düzenlediği görülmüştür. Hizmet içi mesleki gelişimde üniversite, okullar, eğitim merkezleri ve dijital platformlardan yararlanıldığı görülmüştür. Hizmet içi eğitimin, pedagojik, konu alanı ve genel kültür konularına ek olarak güncel bilgi ve becerileri de içerdiği görülmüştür. Ayrıca eğitim türü olarak kurslar, seminerler, konferanslar, çalıştaylar, okul ziyaretleri, literatür araştırma ve öğrenme ağları şeklinde uygulandığı gözlenmiştir.

Bu araştırmanın amacı, Mesleki ve Teknik Anadolu Liseleri’nin, 9. sınıfında öğretimi gerçekleştirilen Mesleki Gelişim Modüler Öğretim Programının etkililiğinin değerlendirilmesidir. Araştırma, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında ve nitel araştırma deseninde gerçekleştirilen bu araştırma bir olgubilim çalışması olup, katılımcı odaklı değerlendirme yaklaşımı baz alınarak Mesleki gelişim modüler öğretim programı değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nin iç paydaşlarından olan 4 meslek öğretmeni, 6 öğrenci, Mesleki eğitim çıkışlı 1 yönetici ve 9. sınıflardan sorumlu 1 rehberlik öğretmeni araştırmaya dahil edilerek 12 katılımcının görüşüne başvurulmuştur. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen 5 farklı yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, Öğretmen ve öğrenciler Mesleki Gelişim Modüler Öğretim Programının etkililiğini değerlendirirken 157 söylem dile getirmiştir. Bu söylemler katılımcılar açısından ayrı ayrı değerlendirilmiş, “öğretim programının değerlendirilmesi” ve “dersin genel olarak değerlendirilmesi” şeklinde 2 tema ile ifade edilmiştir. Bu temalar, “amacın değerlendirilmesi”, “içeriğin değerlendirilmesi”, “uygulama sürecinin değerlendirilmesi”, “ölçme ve değerlendirme etkinliklerinin değerlendirilmesi” ve “dersin genel olarak değerlendirilmesi” şeklinde 5 kategoriye ayrılmıştır. Araştırmada; öğretmenler 24, öğrenciler ise 18 kod ile öğretim programının etkililiğine dair görüş bildirmişlerdir. Yönetici ve rehberlik öğretmeninin görüşleri ise birer katılımcı olduğu için aynı kategoriler altında, doğrudan sunulmuştur. Araştırmanın, eğitim programları ve öğretimi alan yazınına katkı sağlaması umulmaktadır.

Bu araştırmada, sağlık durumu nedeniyle okula devam edemeyen öğrencilerin evde eğitimi uygulamalarının Eisner’ın Eğitsel Eleştiri Modeli ile görüşmeler ve ders gözlemleri yapılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Programın Eğitsel Eleştiri modeline göre derinlemesine ve bütüncül yaklaşım ile incelenmesinde olgubilim deseninden yararlanılmıştır. Araştırma 2019-2020 eğitim öğretim yılında Yalova il ve ilçelerindeki evde eğitim uygulamaları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 4 öğretmen, 4 öğrenci ve velisi, 4 okul yöneticisi ile görüşmeler yapılmış, araştırmacı tarafından 2 öğretmenin dersi gözlemlenmiştir. Araştırma kapsamında verilerin toplanmasında, evde eğitim uygulamalarını gerçekleştiren öğretmen, öğrenci ve velilerin uygulamaya ilişkin görüşlerini almak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşmelerden, programın uygulanmasına ilişkin bilgi elde etmek amacıyla ders gözlemlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, Eisner’ın Eğitsel Uzmanlık ve Eleştiri Modeli’ne göre değerlendirilen Evde Eğitim Programı’nın yürütülmesinde birtakım sorunlarla karşılaşılmaktadır. Bu sorunların başında, öğrencinin sosyal etkileşimden uzak kalması, eğitim ortamındaki araç-gereç eksikliği ve evde eğitim programının yalnızca miğfer dersleri (Hayat Bilgisi, Sosyal Bilgiler, Fen Bilimleri, Matematik, Türkçe, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi) kapsaması gelmektedir. Ayrıca öne çıkan önemli bir sonuç da, evde eğitim programının sağlık sorunları nedeniyle okula devam edemeyen öğrencilerin eğitim haklarının temin edilmesinde büyük bir önem taşımasıdır. Evde eğitim programı sayesinde, sağlık problemi yaşayan öğrenciler, eğitimlerine ara vermek zorunda kalmamaktadır.