Antalya ili Konyaaltı ilçesinde arazi kullanımı/arazi örtüsünün (AK/AÖ) arazi yüzey sıcaklığı (AYS) üzerindeki etkisini analiz edip değerlendirmek amacıyla yapılan bu çalışmada, ilk olarak açık erişimli Corine verilerinin birinci seviyeye indirgenmesiyle dört sınıflı bir AK/AÖ haritası oluşturulmuştur. Sonra, Landsat 8 OLI/TIRS uydu görüntüsü kullanılarak altı aşamalı bir süreçle AYS haritası üretilmiştir. Araştırma alanında AYS değerlerinin 30,0 °C ile 51,8 °C arasında değiştiği ve ortalama AYS’nin 40,2 °C olduğu tespit edilmiştir. Arazi örtüsü sınıflarına göre yapılan analizler sonucunda, tarım alanları, yapay yüzeyler, orman ve yarı doğal alanlar ile su yapılarının ortalama yüzey sıcaklıkları sırasıyla 41,1 °C, 40,7 °C, 39,7 °C ve 38,7 °C olarak belirlenmiştir. Arazinin örtüsündeki farklılıkların yanı sıra, arazinin kullanım şekli de yüzey sıcaklıkları üzerinde etkili olmuştur. AK/AÖ sınıfları içerisinde en yüksek ve en düşük AYS değerleri arasındaki fark, en fazla (19,9 °C) orman ve yarı doğal alanlarda, en az (7,7 °C) ise su yapılarında saptanmıştır. Yapay yüzeyler ve tarım alanlarında bu fark 18,5 °C olarak hesaplanmıştır. Arazi yüzey sıcaklıklarındaki farklılıklar, yüzey örtüsü özelliklerinden, arazi örtüsü sınıflarının kendi içindeki heterojen yapısından, arazinin kullanım şeklinden, bitki yoğunluğu, albedo değerleri ve evapotranspirasyon süreçlerinden kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak, Antalya ili Konyaaltı ilçesinde AK/AÖ sınıflarının yüzey sıcaklıkları üzerindeki etkilerinin değerlendirildiği bu çalışmada, arazinin yüzey örtüsünün ve kullanım şeklinin yüzey sıcaklığı üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar, AYS’nin kentsel planlama, sürdürülebilir arazi yönetimi ve iklim adaptasyonu stratejilerinde kullanılabilecek önemli bir mekânsal gösterge niteliği taşıdığını göstermektedir.

Flooding, one of the most destructive and recurrent natural catastrophes, causes severe loss of life and property. The destructive effect of floods has increased with climate change and unplanned urbanization. To prevent this devastation and find solutions to potential flooding, it is important to improve engineering, ecological, hydrological, and hydrogeological precautions, as well as potential flood simulations. Using hydraulic models to perform flood simulations is a common and successful approach globally. In this study, HEC-RAS (1D) was used to simulate three different flood scenarios on the Boğaçay sub-basin in Antalya, the most important tourism destination of Türkiye. Flood scenarios were developed based on the data of the floods that occurred in the region in 2003 and 2006, with measured flow rates of 1899.9 m³/s and 1450 m³/s, respectively, and with the maximum flow rate (2408 m³/s) determined by the relevant ministry. Then, the landscape composition of the region at the sub-basin scale was determined and the impacts of flood scenarios on the landscape composition around the riverbed were evaluated. The results of the analysis show that the water height will increase, ranging from 1.4 m to 3.6 m, and the landscape composition of the region will be significantly affected by this increase in water height in the three different flood scenarios. Especially in the part where the river meets the sea, 580.74 ha of urban settlement is estimated to be damaged by flooding, according to the worst-case scenario. Finally, the study will guide decision-makers to take the necessary measures under the relevant scenarios.

With their urban green spaces, cities enable people to live a comfortable social and physical life. However, recent population growth and fast urbanization have resulted in a decline of green areas in urban areas over time. Cities' livability rate is being reduced as a result of this situation. In addition to these quantitative values of urban green areas, their qualitative characteristics also have an important place in terms of the benefits they provide to cities and their users. The aim of the research is to determine the user satisfaction level of the urban green areas and the user opinions about the urban green areas of the city of Serik. In this context, a survey was conducted on a voluntary basis with 384 individuals using the urban green areas of the city of Serik. As a result of the analysis of the data obtained from the questionnaire forms, the user satisfaction levels, opinions, and suggestions for the urban green areas of the city of Serik were determined. In this direction, suggestions have been developed to increase the qualitative value and user satisfaction of urban green areas in the city of Serik.

Bu araştırmanın amacı, Antalya ilinde yer alan ve 2014–2016 yılları arasında işletmeye alınan dört yapay sulak alanın (YSA) inşa öncesi ve inşa sonrası dönemlerdeki arazi yüzey sıcaklığı (AYS) değişimlerini analiz etmek ve bu değişimleri değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda, yapay sulak alanların (YSA) sınırları ArcGIS Basemap verileri üzerinden sayısallaştırılmış ve YSA’ları da kapsayacak şekilde çevresinde 1×1 km boyutlarında araştırma alanı sınırları oluşturulmuştur. Araştırma alanına ait AYS haritaları, 2013, 2014 ve 2024 yıllarının yaz mevsimine ait Landsat 8 OLI/TIRS uydu görüntülerinden, tek kanal yöntemine dayalı Artis & Carnahan denklemi kullanılarak üretilmiştir. YSA sınırları ve çevresini kapsayan çalışma alanlarına ait AYS değişimlerinin belirlenmesinde Raster Calculator aracı, AYS verilerinin istatistiksel analizlerinde ise Zonal Statics aracı kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgular, YSA uygulaması yapılan yerlerde ve çevresinde soğutma etkisinin oluştuğunu ortaya koymuştur. Özdemir, Çığlık, Kozağacı Çağman ve Doyran Boyalı barajlarının bulunduğu alanlarda ortalama sıcaklık düşüşleri sırasıyla –9,2±1,8 °C, –7,6±2,0 °C, –6,3±2,7 °C ve –4,7±2,6 °C olarak belirlenirken, barajların çevresinde ise sırasıyla –1,9±2,4 °C, –1,6±1,7 °C, –0,7±2,4 °C ve –0,1±2,5 °C’lik sıcaklık düşüşü tespit edilmiştir. YSA’ların sıcaklık düşüşleriyle ortaya koydukları soğutma performansları, yalnızca yüzey alanına bağlı olmayıp aynı zamanda formu, uzanış yönü ve çevresindeki arazi örtüsü özelliklerinden de etkilenmiştir. Çıplak toprak ve taşlık alanlarla çevrili barajlarda sıcaklık düşüşü daha belirgin olurken, yoğun bitki örtüsüne sahip alanlarda bu etki sınırlı kalmıştır. Yapay sulak alanlar soğutma performansını etkileyen faktörlere bağlı olarak farklılık gösterse de bulundukları alan ve çevresinde oluşturdukları soğutma etkisi sayesinde iklim değişikliğiyle mücadelede önemli bir doğa temelli çözüm sunmaktadır.

Bu çalışmada, Phlomis chimerae Boiss. türüne ait yarı odun çeliklerinin köklenme özellikleri üzerine kontrol dahil dört farklı İndol-3-Bütirik Asit (IBA) (1000, 3000, 5000 ppm ve kontrol (0 ppm IBA)) uygulamasının etkisi araştırılmıştır. Çalışma, kontrollü serada, sisleme altında ve perlit köklendirme ortamında gerçekleştirilmiştir. Deneme 3 tekerrürlü ve her tekerrürde 10 çelik olacak şekilde tesadüf parselleri deneme desenine göre planlanmıştır. Çalışma başlangıcından 14 hafta sonra sonlandırılan denemede, köklenme oranı (%) (Kök%), kök sayısı (kök sayısı/çelik) (KökSay), ortalama kök uzunluğu (KökUz) (cm.), kök (KökKur) (gr.) ve ramet gövde kuru (RamKur) (gr.) ağırlığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, farklı dozlardaki IBA uygulamalarının Phlomis chimerae çeliklerinde köklenmeye etkisi ölçülen bazı özellikler açısından anlamlı bulunmuştur. Çeliklere uygulanan farklı IBA dozları arasında köklenme oranı incelendiğinde IBA dozları ile köklenme oranları arasında matematiksel olarak artış olmasına rağmen bütün dozlar Duncan testi sonucuna göre aynı homojen grupta yer aldığından, köklenme oranı bakımından istatistiki olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Kök sayısı, kök uzunluğu, kök ve ramet kuru ağırlığı değişkenlerinde ise en yüksek değerlerin 5000 ppm IBA uygulanan çeliklerinde olduğu belirlenmiştir. Genel olarak çeliklere uygulanan IBA dozu arttıkça KökSay, KökUz, KökKur, RamKur’ da artış olduğu gözlemlenmiştir.

This study aimed to identify and classify urban green spaces in the city center of Serik through the use of satellite imagery. For this purpose, an open-access Sentinel-2 satellite image dated June 24, 2025, was obtained. The presence of urban green spaces was determined using the Normalized Difference Vegetation Index (NDVI) derived from Sentinel-2 data. NDVI data was classified based on threshold values established in the literature, and urban green spaces were evaluated according to vegetation density levels. The findings revealed that green spaces in Serik city center increase from the urban core towards the periphery, while central neighborhoods exhibit lower levels of green space compared to other areas. In addition, it was determined that green areas with dense vegetation are limited and fragmented, whereas areas with low vegetation density are more widespread and exhibit a more continuous structure. Consequently, the study demonstrates that NDVI-based remote sensing methods constitute a reliable, applicable, and reproducible tool for the identification and monitoring of urban green spaces. The spatial resolution provided by Sentinel-2 data offers data-driven contributions to landscape planning and management processes at the neighborhood scale.