Background/Objectives: Vitamin D helps the mineralization of bone, teeth, and other calcified tissues by regulating calcium–phosphate metabolism. The nuclear activation of the vitamin D receptor (VDR) gene is essential for the effectiveness of vitamin D. The main objective of this study is to determine the role of vitamin D levels and VDR gene variants in dental caries. Methods: This study included 128 3–6-year-old children who were divided into 64 caries-free and 64 carious children. Blood samples were taken, and serum 25-hydroxyvitamin D levels were measured. Intraoral examinations were performed to record dmft index values. Genetic testing was performed on 26 children to examine VDR gene variations. Relevant gene regions were amplified using PCR and sequenced via Sanger sequencing in a total of 13 caries-free and 13 carious children. Stats analyses included chi-square/trend tests to compare count data; Student’s T/Mann–Whitney U tests for two-group normally/non-normally distributed data; and the Kruskal–Wallis test for 3+ groups with non-normal data. Results: The results showed that vitamin D levels were relatively low in the caries group, but no statistically significant relationship was found between vitamin D levels and caries. No mutations were detected in the VDR gene in either group, and there was no significant difference observed in terms of the number of ApaI, TaqI, and FokI polymorphisms. Based on these findings, the use of prophylactic vitamin D supplements to prevent caries formation or development cannot be recommended. Conclusions: This study provides important insights into the relationship between vitamin D and dental caries and can contribute to the development of effective preventive strategies for oral and dental health.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuk hastalarda genel anestezi (GA) altında yapılan diş tedavilerinin incelenmesi, postoperatif dönemdeki konfor düzeyi ve ebeveyn memnuniyetinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: GA altında dental tedavisi yapılan 3-13 yaş grubu 48 çocuk hasta ve velisi çalışma kapsamına alınmıştır. Hastaların yaş, cinsiyet, Amerikan Anesteziyoloji Derneği’nin (American Society of Anesthesiologists–ASA) Fiziksel Durum Sınıflandırma Sistemi, operasyon süresi, biyokimyasal değerleri, mevcut şikâyet ve hastalıkları, kullanılan ilaçlar, komplikasyon varlığı ve uygulanan tedavi verileri kaydedilmiştir. Dental operasyonun ardından, velilere GA süreciyle ilgili memnuniyet düzeyi, anestezi öncesinde yaşadıkları zorluklar ve tedavi sonrası süreçlerini değerlendiren 26 soruluk bir anket uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri için Ki-kare, Kruskal-Wallis ve Fischer’in kesin testi kullanılmıştır. Bulgular: Hastaların ortalama yaş ortalaması (yıl), operasyon süresi (dakika) ve uygulanan dolgu ve çekim tedavisinin sayısı (adet) sırasıyla 7,35±2,63 yıl; 76,9±22,1 dakika ve 8,18±4,19 adet olarak bulunmuştur. Anket sonuçları incelendiğinde velilerin genel olarak GA ile diş tedavisi işleminden memnun kaldığı (%97), ihtiyaç duyulduğu takdirde GA ile yeniden tedavi yaptıracakları (%100) tespit edilmiştir. Sağlıklı ve özel sağlık gereksinimi (ÖSG) olan çocukların tedaviden sonraki memnuniyet değerlendirmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir (p=0,688). Tedavi sayısının az (≤6) veya çok (>6) olması ile operasyon sonrası ağrı şikâyeti ve memnuniyet durumu arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (sırasıyla; p=0,727; p=0,425).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre, GA altında diş tedavisi yapılan çocuklarda postoperatif konfor ve ebeveyn memnuniyet düzeyi yüksek olarak bulunmuştur. Sağlıklı veya ÖSG bulunan çocukların diş tedavilerinin GA altında yapılmasının, güvenli ve tercih edilebilir bir yöntem olduğu sonucuna varılmıştır.