Bu çalışma, depremin kadınlar üzerindeki toplumsal, sosyoekonomik ve sağlık sonuçlarının etkilerini belirlemek amacıyla planlandı. Çalışma Ekim-Kasım 2023 tarihlerinde 14 kadın ile kalitatif tipte gerçekleştirildi. Diyarbakır ilinde yaşayan ve depremden etkilenen; 5 hemşire, 5 deprem nedeniyle yerinden edilmiş ve 4 anne olan kadın ile çalışma tamamlandı. Çalışma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplandı. Görüşmeler, deşifre sonrası tematik analiz ile değerlendirildi. Çalışma için kurumsal ve bireysel etik onamlar alındı. Kadınların yaş ortalaması 43 olup, 13’ü evli, tamamı lise ve üzeri mezun ve 11’i gelir getiren bir işte çalıştığı belirlendi. Katılımcıların %71,4’ünün evi tamamen yıkılmış ya da hasar görmüştü, %35,7’sinin ailesinden yaralanan/zarar görenler vardı ve %57,1’i sevdiği birini deprem nedeniyle kaybetmişti. Kadınlar ev içi sorumlulukları olarak, %96’sı çocukları yetiştirmenin, %78,6’sı ev yönetiminin ve %78,6’sı aile üyelerine bakım vermenin görevleri olduğunu belirtti. Kadınların barınma sorunları, ev içi rollerinin artması, eşe destek olma, ekonomik gelir kaynaklarını sürdürmesi kaygıları ve çocukların bakımı konusunda yaşadıkları endişeler en önemli görülen sorunlar arasındaydı. Deprem sonrası kadınların ev içi sorumluluklarını artırdığı, çocuk bakımında zorlandıkları ve iş yaşantısından geride kaldıkları belirlendi. Deprem sonrası çalışmak zorunda kalan hemşireler ailelerini geride bırakma ve destek olmamama durumlarını ve hastalara yardım etmede yaşadıkları tatmini de bildirdi. Sonuç olarak, deprem sonrası kadınlar toplumsal cinsiyet rollerinde artış yaşamışlardır. Kadınların sorumluluklarındaki bu artış kırılgan olma durumlarını artırmaktadır. Bu nedenle kadınları afet zamanlarında destek olacak ve koruyacak mekanizmalarının geliştirilmesi önemlidir.

Background: Women’s fertility characteristics are affected by many different factors. Aim: To gain an awareness of fertility characteristics of Syrian refugee women and the influential factors. Methods: This study was planned as a cross-sectional study to determine the efficiency and related factors of Syrian refugees living in Istanbul. The survey of 300 refugee women applying Arabs who migrated to Turkey, Kurds, Turkmen and Yezidi origin they receive. Results: Average age of the women studied was 34.26 ± 10.15, 34.6% of the participants had not received any education, 37% had less than two-year inter-pregnancy interval, 58.6% have not received “Safe Motherhood” service, 43.6% have conceived their last child unwillingly. Women in the study group had in average 3±2,4 children and the number of children they wanted was 3±1,59. These values were substantially affected negatively by the women’s education level and positively by the income level. Yezidis had significantly more children than other ethnic groups and did not have a “religious ban” on voluntary abortion. Conclusion: It has been noted that fertility characteristics of refugee women who migrated to Turkey changed according to their ethnic backgrounds and were sustained in the country they migrated to. Along with harsh living conditions and insufficient access to health services the situation has been observed to pose serious risks on reproductive health. Keywords: Syrian refugee woman; fertility characteristics; impacting factors.

The study evaluated the opinions of polycystic ovary syndrome on the life quality of women.

The aim of the study was to raise awareness among university students through informing about child brides, which is an important women's health issue in the world and in our country and to contribute to the development of their social responsibility awareness. This qualitative descriptive study was conducted between May 2014 and May 2015 with 30 university student volunteers and 1252 individuals they reached after obtaining their informed consent. In the first stage of the study, an interactive training program was implemented by the expert team. Visual, written documents and documentation forms they would use were introduced and these materials were given to volunteers. In the second stage, students were asked to give education to 15 individuals and 10 groups in their environment during their summer holiday. In the final stage, focus group discussion (FGD) was performed to determine the experiences of students who participated in the study and their views on the project. Quantitative data were evaluated using percentage and mean values on computer, while qualitative data were evaluated by thematic analysis. It was determined that, students gave totally 377 individual counseling and 136 group education. In the results of the FGD, students stated that they found the training program adequate, satisfying and comprehensive and that they found themselves competent enough to take their shyness away. The idea that the project reached its goal was shared, and it was stated that the people they informed were impressed and their awareness were increased. ÖzetÇalışmamız, dünyada ve ülkemizde önemli bir kadın sağlığı sorunu olan çocuk gelinler konusunda üniversite öğrencilerini bilgilendirerek farkındalıklarını artırmak, sosyal sorumluluk bilinci geliştirmelerine katkıda bulunmak amacıyla yapıldı. Mayıs 2014-Mayıs 2015 tarihleri arasında kalitatif tipte tanımlayıcı yöntemle gerçekleştirilen çalışma, gönüllü ve onamları alınan 30 üniversite öğrencisi ve ulaştıkları 1252 birey ile yürütüldü. Çalışmanın ilk aşamasında, uzman ekip tarafından interaktif eğitim programı uygulandı. Kullanacakları görsel, yazılı dokümanlar, kayıt formları tanıtıldı, bu materyallerden verildi. İkinci aşamada, öğrencilerin yaz tatilinde bulundukları ortamlarda 15 bireysel, 10 grup eğitimi yapmaları istendi. Son aşamada, araştırmaya katılan öğrencilerin yaşadıkları deneyimlerini, proje hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla odak grup tartışması (OGT) yapıldı. Nicel veriler, bilgisayar ortamında yüzdelik ve ortalamalar ile nitel veriler ise tematik analiz yapılarak değerlendirildi. Öğrencilerin, toplam 377 bireysel danışmanlık, 136 grup eğitimi yaptıkları belirlendi. OGT sonuçlarında ise öğrenciler, eğitim programını yeterli, doyurucu ve kapsamlı bulduklarından kendilerini donanımlı görüp çekingenliklerini attıklarını ifade ettiler. Projenin amacına ulaştığı görüşü paylaşılırken, bilgilendirdikleri bireylerin etkilendikleri ve farkındalıklarının arttığı belirtildi.

This study aims to examine the mediating role of psychological resilience in the relationship between perceived stress and spiritual well-being among women. By focusing on a large sample of Turkish women, it provides one of the first quantitative insights into how cultural and spiritual traditions shape gender-specific coping mechanisms, thereby offering a novel contribution to the international literature on stress and spirituality. A cross-sectional survey was conducted with 498 women residing in Istanbul. Participants completed the Brief Resilience Scale, the Spiritual Well-Being Scale, and the Perceived Stress Scale–Short Form. Data were analyzed using confirmatory factor analysis for construct validity, correlation analysis, and path analysis with the bootstrap method (5.000 iterations) to test the mediation hypothesis. Women reported moderate stress (M = 2.97) and resilience (M = 3.20), but high spiritual well-being (M = 3.81). Stress negatively correlated with resilience (r = − .457, p = .000) and spiritual well-being (r = − .117, p = .009). Resilience showed a weak positive correlation with spiritual well-being (r = .109, p = .015). Path analysis indicated a significant direct association of stress on spiritual well-being (β = -0.123, p = .006), but the indirect association through resilience was not significant (β = -0.005, p = .530). In other words, psychological resilience does not have a mediating role in the association of perceived stress on spiritual well-being. Our findings indicate a small but significant negative association between perceived stress and spiritual well-being, suggesting that higher stress levels were related to lower spiritual well-being. These findings underscore the need for culturally sensitive health interventions that integrate spiritual coping strategies alongside resilience-building approaches.