Floods, exacerbated by escalating urbanization, pose significant threats to life and property globally. Over the past decade, the Esenyurt district in Istanbul has witnessed a series of floods, highlighting existing flood risks. Rapid population growth in this area and dense urbanization caused by intensive construction increase flood risks. Given these factors, the study focuses on examining the historical impact of urbanization on flood risks, considering spatial and temporal changes. Landsat-8 satellite data, specifically examining NDVI, NDBI, and BU, was employed to detect building imprints and reveal their historical backgrounds for temporal risk calculations. The analysis showed a sudden increase in urbanization rates in 2016, 2017, and 2021. In the flood risk calculations, 2014 data for a return period of 100 years were used and flood inundation depth, economic damages, affected population and depth-damage function were taken into consideration. The results indicate that from 2014 to 2022, increasing urbanization led to a 32.9% increase in the population affected by floods, a 22.3% rise in potential economic damage, and a 13.6% increase in total flood risk. The relationship between flood risks, contemporary urbanization, and its economic dimensions has been evaluated to reduce risks and achieve sustainable cities.

Son yıllardaki iklim değişikliği ve çevre verileri, doğal afetler, kaynakların tüketimiyle ilgili belgeler, kentlerin sürdürülebilirliğe aykırı olduğunu ortaya koymakta ve dünyayı ekolojik eşiklerin üstüne çıkarmaktadır. İklim değişikliğinin kentlere getirdiği riskler giderek artmakta, kentte yaşayanlara ve kentsel altyapılara yönelik tehditler oluşturmaktadır. Ekolojik boyuta ek olarak, afetler, sosyal olaylar, savaşlar, terör, salgın hastalıklar gibi olaylarla kentler hasar görebilir konuma gelmektedir. Bu karmaşık, belirsiz ve sürekli değişen riskler karşısında kentleri güvence altına almak, kentsel ekosistemleri, türleri ve bunların sağladığı hizmetleri korumak için yeni politikalar ortaya koymak gerekmektedir. İnsanların çevresel değişimin temel sebeplerinden biri olduğu göz önüne alındığında, sadece daha yaşanabilir, sürdürülebilir ve dirençli kentler yaratmak için değil, aynı zamanda insanoğlunun tüm gezegen üzerindeki çevresel ve sosyal etkilerini azaltmak için kent planlamada yeni paradigmalar getirmek gereklidir. Bununla birlikte, kentsel alanlar için dirençliliğin (urban resilience) ne anlama geldiğine ve kent planlamada dirençliliğin nasıl sağlanabileceğine dair bir fikir birliği yoktur. Bu çalışmada kentleri ve kentte yaşayanları iklim değişikliğinin etkilerine ve olası risklere hazırlamak adına kentsel dirençlilik konusunda farklı yaklaşımlar, teori ve pratik arasındaki bağın oluşturulması için yapılması gerekenler üzerinde durulmuştur. Dirençlilik konusunun nicel yöntemlerle planlama süreçlerine dahil edilmesi gerekliliği ve bu yöntemlerin nasıl oluşturulacağı açıklanmıştır. Bu konuda ölçüm ve endeks oluşturma yolundaki göstergeler araştırılıp yeni göstergeler önerilmiş; ne tür endeksler ve formüller çıkarabileceği tartışılmıştır.

Dünya üzerinde insan faaliyetleri ve enerji tüketiminin giderek artmasıyla önemli oranda artış gösteren sera gazları sonucunda küresel iklim değişikliği yaşanmakta ve iklim değişikliğinin küresel sıcaklık artışı, iklimlerde kaymalar, buzulların erimesi, okyanus ve deniz seviyelerinin yükselmesi gibi etkilerinin somut olarak gösterildiği çalışmalar da artmaktadır.İklim değişikliğinin etkisi ile artan sıcaklıklar sonucu kış turizmi merkezlerinin dayandığı temel doğal kaynak olan doğal kar miktarı, kar kalınlığı ve su kaynakları azalma meydana gelmektedir. Güvenlik sıcaklıklarının artması ve kıs yağışlarının azalması kış turizmi faaliyetlerini de olumsuz etkilemektedir. Türkiye İklim Değişikliği Birinci Ulusal Bildirimine göre 2100 yılına kadar kış sıcaklıklarında 2.5–3°C’ye varan artışlar ve kar kalınlıklarında 20 cm’ye varan incelmeler öngörülmektedir. Kıs yağışlarının azalması, kar sezonunun kısalması ve kar kalınlıklarının da azalması ile kış turizmini ve insan sağlığını tehdit eden durumların ortaya çıkması kaçınılmaz görülmektedir.Türkiye için önemli bir ekonomik sektör konumunda olan turizmin çeşitlenmesi ve 12 aya yayılması stratejisi kapsamında birçok kayak merkezine önemli yatırımlar yapılmakta ve kış turizmini geliştirmeye yönelik çalışmalar devam etmektedir. Ancak kış turizmi merkezleri iklim değişikliğinin etkilerinden ciddi anlamda etkilenecek alanlar olduğundan bu konuda yeterli bilgilendirme ve önlemlere ilişkin çalışmaların yapılmasına ihtiyaç vardır.Çalışmanın amacı iklim değişikliği etkilerine karşı kırılganlığı yüksek olan kış turizminin bu değişimlerden nasıl etkileneceğinin ortaya konulması, Türkiye’de seçilen kış turizmi merkezlerinin iklim değişikliğinden etkilenme durumu ve uyum kapasitesi ile dayanıklılığının değerlendirilmesinde hangi ölçütlerin kullanıldığına yönelik bir örnek uygulama ortaya koymaktır. Bu amaçla Türkiye’nin önemli kış turizm merkezlerinden 1850-2200m. yükseklik kuşağında yer alan Bolu Köroğlu Dağı (Kartalkaya) Kış Turizmi Merkezi ile 2200-3176 m. yükseklik kuşağı üzerinde yer alan Erzurum Palandöken Kış Turizmi Merkezi olmak üzere iki kış turizm merkezinin iklim değişikliğine karşı dayanıklılığının seçilen göstergeler ve bunların ağırlıklandırılması yoluyla değerlendirilmesi sağlanmıştır.Yapılan dirençlilik analizi sonucunda yükseklik, coğrafi konum, mikroklimatik özellikler turizm çekicilikleri ulaşım vb. değerlendirildiğinde Erzurum Palandöken Kış Turizmi Merkezinin, dirençliliğinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuçta turizm politikası ve turizm merkezi planlamasında alınacak kararlara altlık oluşturulması hedeflenmekte ve planlama çalışmaları yapılırken iklim değişikliği etkilerinin de dikkate alınması gerektiğine dikkat çekilmektedir.

Havacılık faaliyetlerinin atmosferde hava kalitesini etkileyen emisyonlara neden olduğu gözardı edilemeyecek seviyededir. Uçakların iniş/kalkış sayıları ve seyir aşamalarında harcadıkları yakıt sonucu oluşan sera gazları ile hava kirleticilerinin küresel ısınmaya etki ettiği daha önce yapılan bilimsel çalışmalarla ortaya konmuştur. Bu unsurlar göz önünde bulundurulduğunda bir havalimanında 24 saat içinde gerçekleşen tüm uçuşların bir günlük çevreye etki ettikleri emisyon oranları pandemi öncesi ve sonrası olacak şekilde hesaplanmış, Pandemi sonrası seyir sayısındaki azalışın bir günlük çevreye olan etkisini ortaya çıkaracak bir farkındalık oluşturmak amaçlamıştır. İzmir Adnan Menderes Havalimanı’nda uçuşların LTO (Landing and Take-off Cyle / İniş-kalkış) esnasında oluşturduğu sera gazı emisyonları ve hava kirleticileri IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change /Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli) tarafından önerilmiş olan Tier yaklaşım metodolojisi ile hesaplanmıştır. Uçak tiplerine göre incelemeler yapıldığında, emisyon miktarı olarak atmosfere en çok emisyon veren uçak tipi tespit edilmiştir. Seyir kısıtlarının kalkması ve havalimanında ki uçuş sayılarının artmasıyla birlikte emisyon değerlerinin tekrar yükselişe geçeceği bilinmektedir. Çalışma kapsamında yapılan değerlendirmelerde sefer sayısındaki azalışın bir günlük etkisi ortadadır. Havayolu taşımacılığının atmosfere bıraktığı sera gazı ve hava kirleticilerinin bir gün içerisinde ve bir havalimanı üzerinde incelenmiş olması, konunun ciddiyetini ve alınması gereken tedbirlerin bir an önce yapılması gerektiğini ortaya çıkartmıştır.

This study investigates sustainable settlements—in terms of low-carbon settlements and communities transitioning from oil dependence to local resilience—in urban and rural areas of Austria. The objectives of this study are twofold: First, to examine the Global Ecovillage Network (GEN) and Transition Towns Network (TTN) as platforms for alternative lifestyles for urban and rural planning and, second, to comprehend the socio-spatial factors influencing the development of future transition settlements. This study provides updated insights into the concepts of the Global Ecovillage Network in a rural context as well as transition culture in an urban context. In two case studies, we focus on one Global Ecovillage Network (GEN) member, the Cambium Ecovillage near the village of Fehring, Styria, and one Transition Town Network member, Graz, the capital city of Styria. Using transdisciplinary and participatory methodologies, we examine the specific local contexts of these sustainable settlements. Ultimately, the findings of the study about facilitating participatory land use frameworks can be extrapolated from the Austrian context to the broader European context. Conclusions drawn from the results will inform potential future urban and rural land use initiatives concerning ecovillages and transition towns across Europe.