Ali Gökgöz

Dr. Ali Gökgöz


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

11Years (2016-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
8 August 2016 in Environmental Earth Sciences
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
AGAli Gökgöz
Ali Gökgöz
HAHayriye Akdağoğlu
Hayriye Akdağoğlu

17 April 2024 in Arabian Journal for Science and Engineering
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AGAli Gökgöz
Ali Gökgöz
HMHalim Mutlu
Halim Mutlu
ÖDÖzgün Demirel
Özgün Demirel
In this study, we investigate chemical and isotopic characteristics of thermal waters of the Emir geothermal field in the Kula region, which hosts the youngest volcanism in Turkey. Studied thermal waters with temperature and electrical conductivity values of 21–63 °C and 3840 to 5210 μS/cm are of Na–HCO3 type and have neutral character. δ18O and δD of thermal waters are − 9.40 to − 8.41‰ and − 64.16 to − 56.38‰ (VSMOW) and indicate a meteoric source with local recharge. Tritium values of thermal waters in the Emir geothermal field are mostly < 1 TU signifying a deep circulation. Positive δ13C values (1.32–4.46‰ VPDB) imply that carbon is derived dominantly from marine limestone and dominantly from endogenic CO2. δ18O and δ34S of dissolved sulfate yield that marine limestone is the source of sulfur in thermal waters, which are partly affected by sulfide oxidation and bacterial reduction processes. At discharge temperatures, Emir thermal waters are oversaturated with respect to albite, aragonite, calcite, α-cristobalite, dolomite, gibbsite, illite, K-feldspar, kaolinite, muscovite and quartz but undersaturated for anhydrite and wairakite. The activity diagrams suggest that high Na+ and K+ concentrations in waters are attributed to dissolution of muscovite, K-feldspar and albite. Chemical and isotopic compositions of the Emir thermal waters are controlled by a combination of processes including water–rock interaction, dissolution/precipitation and ion exchange. Various chemical and isotopic geothermometers applied to the thermal waters yielded reservoir temperatures in the range of 80–125 °C. Paleo-temperatures estimated from δ18O values of travertines and thermal waters (isotope fractionation) are consistent with modern discharge temperatures.

1 January 2025 in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MÖMehmet Özkul
Mehmet Özkul
AGArzu Gül
Arzu Gül
BSBarış Semiz
Barış Semiz
TKTamer Koralay
Tamer Koralay
STSavaş Topal
Savaş Topal
HÖHülya Özen
Hülya Özen
Güneybatı Anadolu’da 12.134 km2’lik yüzölçüme sahip Denizli ilinin jeoçeşitliliği oldukça fazladır. Ondokuz ilçeye yayılmış olan ilin jeoçeşitliliği, yaşlıdan gence doğru Menderes Masifi, Likya Napları, Oligosen molası, Neojen karasal istifleri, Neojen volkanitleri ve Kuvaterner oluşumları içinde dağılım gösterir. Buldan İlçesi çevresinde bulunan Menderes Masifi’nin gnaysları ve beraberindeki şistler muhtemelen hem bölgenin hem de Türkiye’nin en yaşlı kayaçları arasındadır. Yerleşimleri özellikle Geç Kretase-Eosen döneminde gerçekleşen Likya Napları içindeki Geç Triyas karbonat-evaporit dilimi ildeki ender yüzeylemelerden birisidir. Öte yandan nap yerleşimlerinin devam ettiği geç Oligosen döneminde KD-GB uzanımlı bir havzayı dolduran molas istifleri ilde oldukça yaygındır. Mart 2024’de Denizli Oligosen molası Türkiye’nin İlk 100 Jeositi arasında yerini almıştır. Denizli Havzası’nın Neojen çökel dolgusu kendine özgüdür ve Batı Anadolu’daki diğer graben dolgularından farklı özellikler taşır. Bu farklı özelliklerden birisi paratetis mollusk faunası barındırmasıdır. Neojen-Kuvaterner dönemi jeoçeşitlilik unsurları, havza dolguları, horst-graben yapıları ve normal faylar, açılma çatlakları ve bunları ortaya çıkaran genişleme tektoniği ile yakından ilişkilidir. Özellikle Kuvaterner’de kanyonlar, mağaralar, heyelanlar, jeotermal alanlar, sıcak su kaynakları, çeşitli traverten oluşumları, göller ve sulak alanlar jeoçeşitlilikte öne çıkmaktadır. Göller arasında en önemlisi kapalı bir havza olan Acıgöl’dür. Denizli’nin jeoçeşitliliğinde en önde gelen Pamukkale Travertenleri IUGS (2024) tarafından Dünya’nın İlk 100 Jeolojik Miras Alanı arasında gösterilmiştir. Yine Homo erectus bulgusunu barındıran ‘Denizli Traverteni’ Uluslararası Jeoloji Bilimleri Birliği-IUGS tarafından Ağustos 2024’te küresel mirastaş olarak onaylanmıştır.


25 March 2025 in Water
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AGAli Gökgöz
Ali Gökgöz
HMHalim Mutlu
Halim Mutlu
ESErdem Subay
Erdem Subay
In this study, we comparatively discuss chemical and isotopic characteristics of thermal waters from several geothermal fields within the eastern part of the Büyük Menderes graben, Western Türkiye. The studied thermal waters with a wide range of temperature (33 to 242 °C) and pH value (6.10 to 9.38) show water types varying from Ca-Mg-HCO3-SO4 to Na-HCO3-SO4. The chemical composition of waters is controlled by several processes, which include temperature, circulation depth, extent of water–rock interaction, dissolution/precipitation, mixing, cation exchange and microbial activity. All thermal waters are of meteoric origin and generally have deep circulation. δ13C data indicate that marine limestone and mantle-derived CO2 are the major sources of carbon in thermal waters and δ34S values imply that the sulfate is originated from the Neogene gypsums. At discharge temperatures, all thermal waters are saturated with various carbonate, silica and clay minerals, which is supported by the XRD analysis of scaling materials. The REY composition of the scaling samples showed that the limestone is the source rock for the rare earth elements. Thermal waters with a positive 18O shift of 2.7 to 4.6‰ have reservoir temperatures of 170–245 °C, whilst other waters with a shift of <1‰ have reservoir temperatures in the range of 79 to 166 °C. Regarding the distribution of temperature, electricity production seems to be more suitable in the western part of the region, although relatively low-temperature areas in the east also look promising.

1 January 2023 in Afyon Kocatepe University Journal of Sciences and Engineering
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AGAli Gökgöz
Ali Gökgöz
BABilge Semerci̇ Aygün
Bilge Semerci̇ Aygün
Pınarbaşı Kaynağı Denizli ilindeki yüksek debili karstik kaynaklardan biridir. Menderes Masifi’nin Mesozoyik yaşlı rekristalize kireçtaşlarından boşalan ve debisi genellikle 1000 l/s’den fazla olan kaynak sulamada kullanılmaktadır. Bu çalışmada Ekim–2017 ve Eylül–2018 arasında aylık olarak Pınarbaşı Kaynağı’nın debi ve fizikokimyasal kompozisyonundaki değişimler izlenmiş ve değerlendirilmiştir. Kaynak boşalımının analizi, Pınarbaşı Kaynağı’nın geldiği karstik akifer için, hidrolik iletkenlik katsayısının düşük-orta, etkin gözenekliğin yüksek ve akiferin depolama kapasitesinin büyük olduğunu, aynı zamanda kaynak boşalımının tabaka, kırık ve çatlaklar yoluyla gerçekleştiğini göstermektedir. İzleme periyodunda Pınarbaşı Kaynağı’nın sıcaklık, pH ve elektriksel iletkenlik değerlerindeki değişim sırasıyla 18,6–18,9°C, 7,09–7,42 ve 611–657 μS/cm aralığında olmuştur. Kaynağın kimyasal kompozisyonunda önemli bir mevsimsel değişim gözlenmemiştir. Pınarbaşı Kaynağı ve civarındaki sondaj suları Ca-Mg-HCO3-SO4 tipinde iken beslenme alanındaki kaynak suları Ca-HCO3 tipindedir. Pınarbaşı Kaynağı’nın izleme döneminde toplam sertlik değerleri için elde edilen değişim katsayısı yaygın akımlı akifer tipine işaret etmektedir. İzotop (δ18O, δD ve trityum) verilerine göre inceleme alanı suları meteorik kökenli ve nispeten güncel yağışlarla beslenen sulardır. Pınarbaşı Kaynağı suyu C2S1 sulama suyu sınıfında olup orta akaçlama özelliğindeki topraklarda tüm bitkilerin sulamasında kullanılabilir. Ancak yüksek arsenik miktarı nedeniyle içilmez özelliktedir.