Chemotherapy with anthracycline antibiotics is a common method of treating tumors of various etiologies. To create more highly effective cytostatics based on daunorubicin, we used the method of reductive amination using polyalkoxybenzaldehydes. The obtained derivatives of the anthracycline structure have much greater cytotoxicity compared to daunorubicin due to increased affinity for DNA, the ability to disrupt the cell cycle, and their inhibition of the glycolysis process, which is confirmed by data from extensive biological studies and the results of molecular modeling.

The article examines the current issues of the relationship between chemistry education in secondary schools and universities. The discrepancy between the expectations of universities and the knowledge of high school graduates is introduced into the context, and key problems preventing the successful continuity of educational programs are identified. The current state of the content of the chemistry course at school and the requirements of universities for the level of training in this subject are analyzed. The authors analyze the current situation in educational programs, identifying contradictions between the requirements of universities and the level of training of high school graduates in the field of chemistry. The article examines in detail the key factors influencing the continuity of learning, such as differences in curricula, teaching methodology and evaluation criteria. The authors also offer an overview of existing methods and mechanisms for ensuring continuity and evaluate their effectiveness. The article highlights the roles of teachers, educational institutions and students in improving the coherence of educational programs, as well as provides specific recommendations for solving these problems. The article also provides an overview of the existing mechanisms for ensuring continuity and their effectiveness. Based on the study, specific recommendations are proposed to improve coordination between educational levels. The roles of teachers, educational authorities and universities in solving these problems are highlighted. In conclusion, the importance of joint efforts of all participants in the educational process to ensure high-quality training of future specialists in the field of chemistry is emphasized.

Ауыл шаруашылығы қалдықтарын (күріш қауызы мен сабаны және сиыр көңі) Терра Прета органикалық тыңайтқышына өңдеу бойынша зертханалық зерттеулер жүргізу, оңтайлы жағдайларды анықтау және оны топырақ құнарлылығын жақсарту үшін пайдалану ұсынылады. Күріш қауызы мен сабанын термиялық өңдеу арқылы биокөмір алынды, пиролиздің оңтайлы жағдайлары табылды және оның сорбциялық қасиеттері зерттелді. Пиролиздің оңтайлы температурасы 300°C, ұзақтығы 60 минут болып табылады, бұл жағдайда биокөмір ең жоғары сорбциялық белсенділік көрсетті. Алынған биокөмір көң, күріш қауызы мен сабан қоспасын компосттау үшін пайдаланылды және одан калифорниялық құрттарға жарамды компост өндірілді. Компост алудың оңтайлы қатынасы күріш қауызы:көң:биокөмір = 70:20:10 масс.% болып табылды. Алынған компост 90 күн бойы калифорниялық құрттардың көмегімен гумификацияланды. Гумификациядан кейін алынған өнімдегі гумустың мөлшері 31,8%-ды құрады. Өнім Терра Прета тұжырымдамасына сәйкес келеді. Алынған Терра Прета органикалық тыңайтқышының қауын, қызанақ, сәбіз, картоп, қарбыз және қияр сияқты бақша дақылдары және көкөністердің өнімділігіне әсері зерттелді. Бұл тыңайтқыштың өнімділікті дақылдың түріне қарай 23-32%-ға арттыратыны анықталды. Бұл органикалық тыңайтқыштың Плантобактерин биопрепаратымен бірге бұршақ тұқымдас өсімдіктердің фенологиясына синергетикалық әсері де зерттелді. Алынған нәтижелер топырақтың деградация мәселесін шешуге және күріш қауызы, сабан және көң сияқты ауылшаруашылық қалдықтарын тиімді пайдалануға мүмкіндік береді.

Данное исследование представляет собой комплексный анализ современных образовательных программ по аналитической химии, ориентированных на подготовку будущих педагогов по химии. Основное внимание уделено содержанию учебных курсов, применяемым методическим подходам, а также внедрению инновационных педагогических технологий в образовательный процесс. В рамках исследования рассмотрены различные методы и учебно-методические материалы, используемые в подготовке магистрантов, включая интеграцию передовых методов физико химического анализа, организацию лабораторных и практических занятий с применением современного аналитического оборудования, цифровизацию образовательной среды, использование симуляторов и виртуальных лабораторий, а также включение проектной и научно исследовательской деятельности обучающихся. Кроме того, проведён анализ учебных планов и образовательных программ ведущих университетов и педагогических институтов, реализующих подготовку по направлению «Химическое образование». Особое внимание уделено результатам анкетирования и интервью с преподавателями и магистрантами, отражающим актуальные проблемы, трудности и запросы участников образовательного процесса. На основе полученных данных выявлены ключевые тенденции, существующие пробелы и приоритетные направления совершенствования образовательных программ. Результаты исследования обладают практической значимостью для разработчиков учебных курсов, преподавателей и методистов, ориентированных на модернизацию содержания и форм преподавания аналитической химии в системе педагогического образования. Ключевые слова: Аналитическая химия, образовательная программа, будущие педагоги по химии, магистранты, современные методы анализа, практико-ориентированное обучение,, информационные технологии, научно-исследовательская деятельность.

A strategy to create highly effective antimicrobial agents was proposed based on the conjugation of three functional components: a cationic quaternary ammonium salt (QAS) that exerts a membrane-disrupting effect and promotes selective accumulation on bacterial surfaces; a phosphonamidate linker for controlled activation; and a sterically hindered phenol (SHP) fragment as a potential redox component. This approach enabled the preparation of 40 target phosphonamidate–SHP/QAS hybrids in high yields (88–98%). Evaluation of their antimicrobial activity against major pathogens and methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) revealed high potency against Gram-positive bacteria. The lead compounds achieved minimum inhibitory concentration (MIC) values of 0.7–2.8 μM, which is up to 10 times lower than that of the reference drug, norfloxacin. Mechanistic studies confirmed that these hybrids disrupt the bacterial membrane. In addition, an increase in intracellular ROS levels was observed for the most active compound. The SHP/QAS hybrids retained high activity against S. aureus ATCC 209P after 17 passages and showed low cytotoxicity (SI = 62–92) and negligible hemolysis. These properties indicate that this approach may offer a useful strategy for developing antibacterial agents with a potentially lower risk of inducing conventional resistance mechanisms.