Emel Caliskan

Dr. Emel Caliskan


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

11Years (2016-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
7 October 2020 in African Health Sciences
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
NINevin Ince
Nevin Ince
DYDilek Yekenkurul
Dilek Yekenkurul
ADAyşe Danış
Ayşe Danış
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
İAİdris Akkaş
İdris Akkaş
Background: Stenotrophomonas maltophilia is a Gram-negative bacillus and opportunistic emergent pathogen causing hospi- tal-acquired infections (HAIs). Due to risk factors such as prolonged intensive care unit stay and invasive procedures, it has become one of the leading causes of HAIs. Objective: The aim of this study was to evaluate the epidemiology of S.maltophilia infections over a six-year period at Düzce University Hospital, Turkey. Methods: The incidence, clinical characteristics, antimicrobial susceptibility and outcomes of nosocomial S. maltophilia in- fections during this period were retrospectively analyzed. Results: During the study period, 67 samples obtained from 61 patients were identified. Pneumonias (82%) were the most common HAIs, followed by bloodstream infections (10.5%), urinary tract infections (3%), skin and soft tissue infections (3%) and surgical site infection (1.5%). Admission to intensive care, hospitalization exceeding 30 days, and previous use of broad-spectrum antibiotics constituted risk factors. Resistance to cotrimoxazole (6%) was lower than that to levofloxacin (18%). Conclusion: The most important risk factors for S.maltophilia infection in patients are previous exposure to antibiotics, pro- longed hospitalization and invasive procedures such as mechanic ventilation. Discharging patients as early as possible with the rational use of antibiotics may be effective in reducing S. maltophilia infections and resistance rates. Keywords: Stenotrophomonas maltophilia; hospital-acquired infections; epidemiology; risk factors.

31 January 2019 in The Journal of Infection in Developing Countries
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
UCUmut Safiye Say Coskun
Umut Safiye Say Coskun
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
ACAsegul Copur Cicek
Asegul Copur Cicek
HTHalbay Turumtay
Halbay Turumtay
CSCemal Sandalli
Cemal Sandalli
Introduction: The spread of Acinetobacter baumannii, resistant to most of the available antimicrobial agents, is a serious health problem. The high rate of carbapenem resistance among Acinetobacter baumannii isolates is considered as a threat to public health. In this study, we aimed to determine the antibiotic resistance and related genes in carbapenem-resistant Acinetobacter baumannii isolates. Methodology: Ninety six isolates of A. baumannii were included. Antimicrobial susceptibility was performed by Phoenix Automated System and disk diffusion method. Carbapenem resistane was characterized by scrneeing of resistance genes such as blaTEM, blaSHV, blaCTX-M1-2, blaPER, blaVEB, blaKPC, blaGES, blaNDM, blaVIM, blaIMP and blaOXA23-24-51-58 using multiplex polymerase chain reaction. Results: Resistance for the levofloxacin, gentamicin, amikacin, and tigecycline were determined as 96.9%, 93.7%, 72.9% and 45.8% respectively. Colistin was the only susceptible antibiotic against all clinical isolates. All isolates were defined as multidrug resistance and of these, 31.2% were extensively drug-resistant (sensitive only to colistin). BlaOXA-51­ and blaOXA-23 genes were detected in 100% strains while blaTEM was found in only 2% strains. There was no amplification for the blaSHV, blaCTX-M1-2, blaPER, blaVEB, blaKPC, blaGES blaNDM, blaVIM, blaIMP and blaOXA24-58 genes. Conclusions: The high frequency of blaOXA-23 and low frequency of blaTEM gene was observed that indicate prevalence of a variety of A. baumannii strains. The rates of resistance genes vary from region to region. Studies are required for the prevention and control of A. baumannii infection and to formulate the strategies of antibiotic usage.

6 July 2017 in Konuralp Tip Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
AKArif Kızılırmak
Arif Kızılırmak
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
RTR. Cahit Temizkan
R. Cahit Temizkan
Amaç: Çoğunlukla kontamine gıda ve suların tüketilmesiyle vücuda alınan bakteri, virus veya parazitlerin neden olduğu akut gastroenteritler (AGE) özellikle çocuklar için hayati tehlike oluşturabilmektedir. Bu çalışmada AGE’li çocuklarda adenovirus ve rotavirus sıklığının cinsiyete, yaşa ve mevsimlere göre dağılımının saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bir yıl süreyle mikrobiyoloji laboratuvarına AGE’li çocuklardan gönderilen 1080 gaita örneği Rotavirus Adenovirus antijen kiti ile çalışılmıştır. Bulgular: Örneklerden 173 (% 16)’ünde rotavirus, 65 (% 6)’inde ise adenovirus pozitifliği saptanmıştır. Kızlar ve erkeklerde pozitiflik oranlarının benzer olduğu görülmüştür. Yaş gruplarından 7-12 ay, 13-24 ay, 37-48 ay, 49-60 ay dönemindeki hastalarda rotavirus sıklığının diğer yaş gruplarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Adenovirus sıklığının ise tüm yaş gruplarında benzer olduğu saptanmıştır. Yine rotavirusun kış ve ilkbaharda daha sık saptandığı, adenovirusun ise sonbahar, kış ve ilkbaharda yaz mevsiminden daha sık görüldüğü tespit edilmiştir. Sonuç: Sonuç olarak her iki virusun da cinsiyet farkı olmaksızın çocukları enfekte edebildiği görülmüştür. Adenovirus sonbahar, ilkbahar ve kış aylarında daha sık görülürken, rotavirusun özellikle ilkbahar ve kış aylarında daha yüksek oranlarda saptanabildiği ve AGE’li çocuklarda özellikle bu mevsimlerde akla gelmesi gerektiği düşünülmüştür. Anahtar sözcükler: Adenovirus, gastroenterit, kış mevsimi, rotavirus, yaş grupları

1 January 2019 in Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
PKPervin Küçüktaş
Pervin Küçüktaş
IŞİdris Şahi̇n
İdris Şahi̇n
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
ÖKÖzge Kilinçel
Özge Kilinçel
Amaç: Kan transfüzyonu doku transplantasyonu gibi, beraberinde birçok riski barındıran hayat kurtarıcı bir tedavidir. İhtiyaç halinde kan ve kan bileşenlerine her zaman ulaşamama ve gönüllü kan bağışçı sayısındaki yetersizlikler ülkemizin sağlık konusundaki önemli problemlerindendir. Kan ve kan bileşenlerinin temini kadar, sadece gerekli durumlarda kullanımı son derece önemlidir. Bu çalışma, Düzce Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi’nde kan ve kan bileşenlerinin kliniklere göre kullanımının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Ocak-Aralık 2016 tarihleri arasında hastanemiz kliniklerinde kan bileşeni transfüzyonu yapılan hastaların verileri geriye dönük olarak incelenmiştir.Bulgular: Çalışmaya 2745 hasta dahil edilmiştir. Bu hastalar için kliniklerden 8749 ünite kan bileşeni talep edilmiş, bunun 7341 (%84) ünitesinin kullanıldığı saptanmıştır. Kan ve kan bileşenlerinin en fazla 65 yaş ve üzeri gruptaki hastalara (4095/%55,8) kullanıldığı görülmüştür. Klinikler tarafından en çok tercih edilen kan ürününün ise eritrosit süspansiyonu olduğu (4327/%59) saptanmıştır. Eritrosit süspansiyonu, trombosit süspansiyonu ve kriyopresipitatın en çok dahili klinikler, tam kan ve taze donmuş plazmanın ise en çok cerrahi klinikler tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir. Kliniklerin kan bileşeni istek ve kullanım sayıları arasında farklılıklar bulunmuştur. Özellikle eritrosit süspansiyonu ile taze donmuş plazmanın istek sayısı ile kullanım sayılarının uyumsuzluğunun cerrahi kliniklerde diğer kliniklerden fazla olduğu belirlenmiştir. Tam kan kullanımının ise hastanemizde son derece az olduğu saptanmıştır (41/%0,55).Sonuç: Bazı kliniklerde, kan bileşeni isteminin, kullanma oranından çok fazla olduğu saptanmıştır. Bu durum kan ürünlerinde imhalara neden olduğundan transfüzyon komite toplantılarında ayrıntılı değerlendirmelerin yapılması gerektiği düşünülmüştür.

29 January 2021 in Japanese Journal of Infectious Diseases
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
SCSinem Kantarcioğlu Coşkun
Sinem Kantarcioğlu Coşkun
CÖCihadiye Elif Öztürk
Cihadiye Elif Öztürk
SCSengul Cangur
Sengul Cangur
BÖBinnur Önail
Binnur Önail
High-risk human papilloma virus (hrHPV) plays an important role in the cause of cervical cancer. The aim of this study is to investigate the distribution of HPV genotypes in the region and to correlate with the liquid-based-cytology (LBC) and colposcopic biopsy results. Furthermore, the potential relationship between HPV infections and bacterial vaginosis (BV) was investigated. HPV genotypes were determined by real-time PCR using a commercial kit at molecular microbiology. LBC, biopsies and BV examinations were performed at Pathology& Cytology. The consecutive cervical specimens of 409 women having both of cytology and HPV-DNA tests were included in the study. A total of 172(42.1%) patients [107(26.2%) with hrHPV] had HPV-DNA positive. The most common HPV genotypes were HPV 59,16,33,52, 51 (16.6%,15.9%,13.4%,13.4%,8.9%) respectively. Epithelial cell abnormality was detected in 11.5% of the LBC tests. The genotypes of HPV 33,56, 66, and 68 were found at a higher rate in patients who had epithelial cell abnormalities than in those with no detected abnormalities. Bacterial vaginosis was found in 24 (5.9%) of the patients. HPVDNA positivity was observed statistically higher in patients with BV than non-BV.

31 December 2023 in ANKEM DERGİSİ
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EAEmel Akbaş
Emel Akbaş
BKBanu Hümeyra Keski̇n
Banu Hümeyra Keski̇n
HKHande Kayman
Hande Kayman
DYDilek Yekenkurul
Dilek Yekenkurul
ECEmel Caliskan
Emel Caliskan
IŞİdRis Şahi̇n
İdRis Şahi̇n
Çoklu ilaca dirençli (MDR) Gram negatif bakteriyel patojenler ciddi mortalite ve morbidite ile seyreden enfeksiyonlara neden olabilirler. Bu izolatların etken olduğu enfeksiyonlarda tedavi seçenekleri sınırlıdır. Çalışmamızda çeşitli klinik örneklerden izole edilen MDR Gram negatif bakterilerde seftazidim-avibaktam duyarlılık oranının araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Düzce Üniversitesi Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarında Temmuz 2018-Temmuz 2022 tarihleri arasında çeşitli klinik örneklerden izole edilen Enterobacterales ve Pseudomonas aeruginosa suşları dahil edildi. Tür düzeyinde tanımlama ve antimikrobiyal duyarlılık testleri için klasik yöntemlere ilave olarak otomatize sistem (VITEK 2 Compact /Phoenix) kullanıldı. Bunların içinden MDR olduğu saptanan izolatlarda disk difüzyon yöntemi ile seftazidim-avibaktam (10-4 µ) (Bioanalyse, Türkiye) duyarlılığı araştırıldı. Çeşitli klinik örneklerden toplam 83 adet MDR Enterobacterales ve 33 adet MDR P. aeruginosa olmak üzere 116 suş izole edildi. İzolatların 45’i (%38.7) seftazidim-avibaktama duyarlı bulundu. Seftazidim-avibaktam duyarlılığı Enterobacterales için %44.6 iken, P. aeruginosa suşlarında %24.2 olarak saptandı. Sonuç olarak çalışmamızda, MDR Enterobacterales’te en etkili antibiyotik kolistin (p<0.001), ikinci seftazidim-avibaktam (p<0.001) oldu. MDR P. aeruginosa suşlarında da en etkili antibiyotik kolistin (p<0.001) olmakla birlikte; gentamisin, amikasin ve seftazidim-avibaktam duyarlılıklarının benzer olduğu görüldü (p<0.819). Yapılan çalışmalarda P. aeruginosa'nın seftazidim-avibaktama karşı direnç oranlarının diğer Gram-negatif patojenlere göre daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Sonuçlarımız seftazidim-avibaktamın MDR-Enterobacterales ile gelişen enfeksiyonların tedavisi için bir alternatif olabileceğini; ancak, MDR-P. aeruginosa suşlarında duyarlılık test sonuçlarının önemli olduğunu düşündürmektedir.