Handel ludźmi jest jednym z najbardziej złożonych i groźnych przestępstw o charakterze transnarodowym, wymagającym zintegrowanych i skoordynowanych działań na poziomie międzynarodowym. Zjawisko to, określane przez Organizację Narodów Zjednoczonych jako współczesna forma niewolnictwa, stanowi poważne naruszenie praw człowieka oraz wyzwanie dla systemów prawnych, społecznych i ekonomicznych. W niniejszym artykule podjęto analizę funkcjonowania kluczowych organizacji zaangażowanych w przeciwdziałanie temu procederowi, takich jak ONZ: UNODC (United Nations Office on Drugs and Crime) – główna agencja ONZ, która zajmuje się przestępczością transnarodową, handlem narkotykami i zwalczaniem handlu ludźmi oraz pełni funkcję strażnika Protokołu o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, zwany potocznie jako „Protokół z Palermo”, który przyjęty został w Palermo 15 listopada 2000 r. i jest podstawowym aktem prawa międzynarodowego w walce z handlem ludźmi, UNHCR (United Nations High Commissioner for Refugees – Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców) agencja, która odgrywa bardzo ważną rolę pomocniczą i ochronną, gdyż chroni przed przymusowym werbunkiem, pracą, żebractwem, małżeństwami jak również wykorzystywaniem seksualnym. Zajmuje się ochroną uchodźców, migrantów i ofiar przemytu handlu ludźmi, OHCHR (Office of the High Commissioner for Human Rights – Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka), które monitoruje prawa ofiar handlu ludźmi, wspiera wdrażanie Protokołu z Palermo oraz innych instrumentów prawnych ONZ. Kolejnymi podmiotami są: Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) zajmująca się wspieraniem ofiar handlu ludźmi, współpracą z rządami oraz prowadzeniem kampanii informacyjnych i programów reintegracyjnych, Interpol (Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej, jako policyjna organizacja wyspecjalizowana i koordynująca skoncentrowane operacje międzynarodowe przeciwko zorganizowanym siatkom zajmującym się handlem ludźmi, w zakresie wymiany informacji i baz danych oraz wydawaniem not międzynarodowych, np. przeciwko podejrzanym handlarzom ludźmi. Na poziomie Unii Europejskiej funkcjonują takie organizacje, jak: Europol (Europejski Urząd Policji), to Główna agencja policyjna UE, która działa na poziomie policyjno-operacyjnym, gromadzi i analizuje dane od służb policyjnych wszystkich państwa członkowskich UE, tworzy profile siatek zajmujących się handlem ludźmi w tym: rekrutację, prace przymusowe, wykorzystywanie seksualne, nadzoruje i koordynuje działania policyjne w obszarze zwalczania sieci handlu ludźmi, Eurojust (Europejska Jednostka ds. Współpracy Sądowej w sprawach karnych), to agencja Unii Europejskiej, która wspiera współpracę prokuratorów i sadów karnych między państwami UE w zakresie dotyczącym handlu ludźmi, Frontex (Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej), która monitoruje granice, zwalcza przemyt migrantów i handel ludźmi na granicach zewnętrznych oraz CEPOL (European Union Agency for Law Enforcement Training), to agencja Unii Europejskiej zajmująca się prowadzeniem szkoleń, kursów, warsztatów dla funkcjonariuszy policji i innych służb bezpieczeństwa, którzy w swoim zakresie zadań mają zwalczanie handlu ludźmi. Ponadto szereg organów politycznych i mechanizmów unijnych, takich jak: Komisja Europejska - Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, czy też Koordynator UE ds. Zwalczania Handlu Ludźmi, czyli osoba stricte odpowiedzialna za wspieranie i koordynację działań państw członkowskich w walce z handlem ludźmi oraz strategię unijną, mamy również Radę UE (JHA), której rolą jest ustalanie ram polityki migracyjnej i bezpieczeństwa osób oraz Parlament Europejski, który przyjmuje rezolucje i nadzoruje działania legislacyjne. Warto również zaznaczyć, iż na poziomie poza UE zwalczaniem handlu ludźmi, który jest zagrożeniem bezpieczeństwa bo dotyczy nie tylko praw człowieka, ale też stabilności politycznej, bezpieczeństwa wewnętrznego i gospodarczego zajmują się: Rada Europy – Konwencja Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi tzw. Konwencja Warszawska, która została sporządzona w Warszawie w 2005 roku, GRETA (Group od Experts on Action against Trafficking in Human Beings) to niezależny organ Rady Europy, który monitoruje i ocenia, jak państwa wdrażają Konwencji Rady Europy w sprawie zwalczania handlu ludźmi oraz OBWE (Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie), gdzie mamy wyznaczonego Koordynatora ds. Zwalczania Handlu Ludźmi, czyli najważniejszą osobę, która odpowiada za politykę i działania w tym obszarze, wspiera państwa członkowskie, tworzy dokumenty strategiczne i...