Objawy z dolnego odcinka dróg moczowych (LUTS) charakteryzują się znaczną częstością występowania oraz potwierdzonym wynikami badań negatywnym wpływem na jakość życia, sen i dobrostan psychospołeczny chorych. Z drugiej strony, zarówno depresja, jak i lęk negatywnie wpływają na doświadczanie, nasilenie oraz uporczywość objawów LUTS. Niniejsze opracowanie ocenia związki LUTS z depresją i lękiem na podstawie przeprowadzonych dotychczas badań. Poszukiwaliśmy również wspólnych mechanizmów powstawania LUTS oraz depresji i lęku. Istnieje duża ilość dowodów łącząca objawy LUTS z lękiem oraz/lub depresją. Przeprowadzone do tej pory badania wykazały nie tylko występowanie znaczącego wpływu LUTS na dobrostan psychospołeczny, lecz także silnego negatywnego wpływu depresji oraz lęku na doświadczanie, rozwój oraz utrzymywanie się objawów LUTS. Wysoki odsetek pacjentów ze współwystępującymi depresją oraz lękiem ma duże znaczenie we właściwym leczeniu LUTS, podobnie jak występujące objawy LUTS grają istotną rolę w pojawianiu się i leczeniu depresji oraz lęku. Dlatego klinicyści powinni być świadomi istnienia dwukierunkowego związku między LUTS, a lękiem oraz/lub depresją. Niektórzy pacjenci mogą wymagać multidyscyplinarnego podejścia oraz skojarzonego leczenia. Dokładny mechanizm łączący występowanie LUTS z depresją i lękiem pozostaje w dużej mierze nieznany. Aby wyodrębnić leżące u podstaw tego zjawiska procesy patofizjologiczne potrzeba dalszych badań.

Regenerative medicine for the treatment of urinary incontinence has become a popular area of focus in the search for therapies for this disease. The paper focused on women's quality of life assessment who were subjected to transplantation of MDSC (autologous muscle derived stem cells) to the urethral sphincter. The procedure was conducted in 16 female patients who completed the observation stage. Assessment of quality of life before and after the treatment (two and four years post-operation) was conducted based on the validated I-QOL questionnaire (the Polish language version). The questionnaire study showed that autologous cell therapy significantly improves quality of life in female patients suffering from stress urinary incontinence (SUI). The total I-QOL score increased from 49 (SD ± 7.7) before therapy to 77 (SD ± 5.4) two years post-operation. Four years after the procedure, quality of life remained at a higher level than before therapy, although quality of life decreased by several points when compared with the results from the two-year follow-up - 63 (SD ± 7.2). Patients reported significantly less concern related to their ability to reach the toilet to avoid incontinence, improved sleep at night, a higher level of satisfaction with life, and more satisfaction with their sexual lives (p<0.05). The MDSC injection procedure for SUI treatment has significant improved quality of life in the majority of our patients in 2 and 4 year follow-up.

Despite improvements in surgical techniques and implementation of minimally invasive procedures, male stress urinary incontinence affects a substantial number of patients after prostatic surgery. In response to increasing demand of optimal treatment modality, new alternatives to artificial urinary sphincter have recently been introduced. This review summarises the therapeutic surgical options with their outcomes in management of postprostatectomy stress incontinence. We performed a literature review by searching the PubMed, Web of Science and Embase databases for articles published from January 2000 until April 2015 based on clinical relevance. Artificial urinary sphincter is currently considered the "gold standard" treatment of male stress urinary incontinence. Although the new devices in this group have recently been investigated, the AMS 800 remains the only widely used implant. Male slings and adjustable continence devices, achieve the social continence rates up to 60%. Periurethral injections of bulking agents, have limited efficacy of male stress incontinence. Argus sling and ProACT are both associated with substantial explantation rates. Stem cell therapy is a promising option but still requires additional testing. The development of new alternatives to artificial urinary sphincter is constantly progressing. Although recently introduced minimally invasive treatment options have not yet surpassed the outcomes of the artificial urinary sphincter they should continue to be evaluated and compared against the gold standard.