Peppers are significant crops frequently used in cooking or as spice. Numerous phytochemicals, including capsaicinoids, phenolics, and carotenoids are found in peppers. Capsaicinoids are responsible for the distinctively pungent flavor. A comparative study of the proximate, mineral, fatty acid composition, and phytochemical components of 15 types of pepper spices (1 Isot Pepper Flake, 4 Chili Powders, and 10 Chili Pepper Flakes) were investigated. Analysis of the proximate composition included moisture content (6.54-19.49%), ash content (6.53-22.48%) and acid insoluble ash content (0.41-1.12%). Total phenolic content ranged from 9.72 to 20.05 mg GAE g-1. The lowest and highest capsaicinoid content were found in S15 (10247.6 Scoville Heat Unit (SHU)) and S9 (38861.7 SHU) samples, respectively. Total carotenoid content ranged from 739.8–1941.7 mg kg-1. Phytochemical analyses revealed that these spices are high in phytonutrients such as carotenoid and capsaicinoid. Mineral elements such as calcium, magnesium, potassium, copper, iron, manganese, and sodium were also present in the spices, which are essential for human nutrition.

This study investigates the effects of fruit maturation on phytochemical contents, pungency components and Pun1 gene expression in Capsicum species (C. annuum L., C. baccatum L., and C. chinense Jacq.). Fruits were collected at 20, 40 and 60 days after flowering and analyses were carried out during these periods. Total phenolic content increased after flowering, with a significant increase at 40 days and a further increase at 60 days. The total antioxidant content increased until day 40, but decreased until day 60. Flavonoid content increased until day 40 and then decreased, while carotenoid content increased continuously over time. Capsaicinoid content increased after flowering in species other than C. annuum. In C. annuum, capsaicinoid content increased until day 40, but decreased significantly until day 60. This trend correlated with Pun1 gene expression, which peaked at 40 days and decreased significantly by 60 days. Strong correlations were observed between Pun1 gene expression and phytochemical contents, with high levels of Pun1 gene expression associated with high phenolic and flavonoid contents. Similarly, antioxidant and carotenoid levels were higher during periods of maximum Pun1 gene expression. These results suggest that the Pun1 gene plays a crucial role in the maturation process and is a critical regulator of phytochemical accumulation. This study highlights the effects of fruit maturation on phytochemical content and gene expression, and elucidates the relationships between these compounds. The dynamics of phytochemical content and Pun1 gene expression during maturation provide insights for quality control and nutritional value in pepper cultivation.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, tür içi ve türler arası melezleme yolu ile kapsaisinoid içermeyen tatlı turşuluk süs biberi hatları geliştirmektir.Yöntem ve Bulgular: Çalışmada yabancı orijinli iki süs biberi çeşidi Biquinho (Capsicum chinense Jacq. ) ve Santos Flame (Capsicum annuum L.) ile üç tatlı biber genotipinin (MKÜ-69, F66-SB ve CHF-1) kombinasyonu ile oluşturulan melez bahçesinden döl kontrollü teksel seleksiyon yöntemi ile acı olmayan, tek seferde tüketilebilecek boyutta, verimi yüksek, turşuluk süs biberi hatları geliştirilmiştir. Ebeveyn, melez ve geliştirilen biber hatlarının kapsaisin içerikleri Yüksek Basınçlı Sıvı Kromatografisi ile belirlenmiş ve Scoville Acılık Birimine (SHU) dönüştürülmüştür. Santos Flame çeşidinde acılık olmadığı ancak Biquinho çeşidinde duyusal olarak algılanamayacak kadar düşük düzeyde (396 SHU) acılığın var olduğu, F1 bitkilerinin meyvelerinde ise yüksek seviyede (15733 SHU) acılık oluştuğu tespit edilmiştir. Bu kombinasyondan elde edilen F3 bireylerinin meyvelerinde acılığı oluşturan karakterlerin devam etmesi sebebi ile generasyon ilerletilmemiştir. Santos Flame çeşidinin ana, MKÜ-69, F66-SB ve CHF-1 genotiplerinin ise baba olarak kullanıldığı kombinasyonlardan 4 adet F6 kademesinde turşuluk tatlı süs biberi hattı geliştirilmiştir. Geliştirilen 8 nolu açık tozlanan çeşit adayı 60 cm bitki boyu, 52.6 mm meyve boyu, 9.0 mm meyve eni, 2.16 g saplı meyve ağırlığı ve 1.91 g sapsız meyve ağırlığına sahiptir. Meyve sayısı 274 adet bitki-1 ve ortalama verimi 598 g bitki-1 olarak belirlenmiştir. 9 nolu çeşit adayı ise 70 cm bitki boyu, 36.5 mm meyve uzunluğu, 13.12 mm meyve genişliği, 2.88 g saplı meyve ağırlığı ve 2.59 g sapsız meyve ağırlığı özelliklerine sahiptir. Ortalama meyve sayısı 263 adet bitki-1 ve ortalama verimi 759 g bitki-1 ve 3581 kg da-1 dır. Genel Yorum: Türler arası melezlemelerde aktarılmak istenen karakter bakımından benzerlik gösteren ebeveynler genetik olarak birbirlerine uzak olmaları nedeni ile acılık karakteri dikkate alındığında generasyonlarda açılımlar meydana getirmektedir. Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Çalışma sonucunda turşuluk acı biber çeşitlerine alternatif, acılık bileşenlerinin bulunmadığı tek seferde tüketilebilecek büyüklükte tatlı süs biberi hatları geliştirilmiştir.

The most cost-effective method for preventing Phytophthora blight is to use resistant cultivars. ^{Barksdale et al. (1984}) explained P. capsici resistance with irregular dominance along with modifier genes affected by environmental conditions. Recent studies indicated that resistance to P. capsici is polygenic (^{Thabuis et al., 2003}; ^{Mallard et al., 2013}). The polygenic resistance to P. capsici was examined in four resistance components: receptivity (REC), inducibility (IND), stability (STA) and root rot index (RRI). Receptivity is measured when the pathogen spreads in early infection process 3^rd day of post inoculation (DPI), of the plant. Inducibility means the deceleration of the necrosis length between the 3^rd and the 10^th DPI. Stability is the average speed of necrosis length between the 14^th and the 21^st DPI (^{Thabuis et al., 2004a}) and the resistant genotypes stop the progressing of disease. Receptivity, inducibility and stability are quantitatively evaluated by the stem inoculation tests on both young and adult plants (^{Pochard & Daubèze, 1980}) while root rot index is a semi-quantitative criterion useful to determine the resistance of young plantlets (^{Thabuis et al., 2004a}). Quantitative resistance is more durable than qualitative resistance (^{Pilet-Nayel et al., 2017}).