In recent years, the increase in the use of computer and the internet has led to a change in the traditional concept of formal education today. Distance learning as a more student-centered system has been frequently used at universities. In this context, education has been applied to the individuals consisting of all age groups in accordance with their aspirations, expectations and interest in a more flexible way. This study aims to determine and compare the motivation and attitudes of language learners of online distance and traditional in-classroom education, in a state university in Turkey. Participants were 500 undergraduate university students in various disciplines. About 250 (half) of the participants studied English as a foreign language through traditional in-classroom education whereas the rest of the participants (250) studied English through online distance education in the same university by the same instructors. Two questionnaires (one to evaluate motivation level and one to evaluate attitudes of the participants related to English as a foreign language) and a background information form investigating individual information of the participants were used to collect data from the students of nine faculties at the University (including Faculty of Dentistry, Faculty of Pharmacy, Faculty of Education, Faculty of Arts and Sciences, Faculty of Fine Arts and Design, Faculty of Law, Faculty of Economics and Administrative Sciences, Faculty of Engineering, and Faculty of Medicine). According to the nature of the research, the study used descriptive statistics (frequencies, range, means, and standard deviations), t-test and ANOVA as the statistical analysis methods. All collected data were coded and computerized using the SPSS software and the alpha level for the tests was set at .05. After calculating each participant’s motivation and attitudes scores, their scores were compared to the variables selected for the study and each other. The findings indicated statistically significant relationships between motivation and attitudes of the participants and some individual variables. Some conclusions were reached based on the findings of the research and some recommendations and suggestions were made for future research into areas not covered by this study.

Background: It is well-established that, for adolescents to adopt sustainable healthy lifestyle behaviors, not only access to information but also the skills required to translate that information into action are critical. In this field, research that examines the relationship between e-health literacy and sustainable healthy lifestyle behaviors within the context of physical literacy is notably scarce. In this context, the aim of this study is to examine the effect of e-health literacy on a sustainable healthy lifestyle and to evaluate the mediating role of physical literacy in this relationship. Methods: A total of 835 adolescents from high schools across Türkiye voluntarily participated in this study. During the data collection process, the e-Health Literacy Scale, the Perceived Physical Literacy Scale, and the Healthy and Sustainable Lifestyle Scale were utilized. Data were analyzed using the JASP (version 0.18.3.0) software. Correlation analysis and structural equation modeling were conducted, and the bootstrap method (n = 5000) was employed for mediation analysis. Results: The effect of e-health literacy on a sustainable healthy lifestyle was found to be positive and statistically significant (β = 0.452, p < 0.001). Similarly, e-health literacy significantly predicted physical literacy (β = 0.755, p < 0.001), and physical literacy significantly predicted a sustainable healthy lifestyle (β = 0.310, p < 0.001). The mediating effect was also statistically significant (β = 0.234, p < 0.001). The model explained 32% of the variance in healthy lifestyle behaviors. Conclusions: The findings indicate that evaluating e-health literacy and physical literacy together provides a holistic approach to fostering sustainable healthy lifestyle habits among adolescents. It is recommended that intervention programs be structured to encompass both areas of competence.

Amaç: Araştırmanın amacı, düzenli spor yapan ve sedanter üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığı ile stres algılarının bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Yöntem: Betimsel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilen bu araştırmaya Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde öğrenim gören ve rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen toplam 330 öğrenci katılmıştır. Veri toplama araçları olarak İnternet Bağımlılığı Ölçeği ve Algılanan Stres Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis H Testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada sedanter üniversite öğrencilerinin spor yapanlara göre internet bağımlılığı düzeylerinin ve stres algılarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Cinsiyete göre kadın öğrencilerin stres-rahatsızlık algıları ile internet bağımlılıklarının erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu, erkek öğrencilerin ise yetersiz özyeterlik algılarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Akademik başarı, boş zaman değerlendirme, evde internet olması ve kendine ait odanın varlığı, ailede spor yapan bireylerin olup olmaması, ebeveynlerin eğitim durumu gibi araştırma değişkenleri arasında anlamlı fark tespit edilmiştir (p

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemdeki çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimleri ile psikomotor gelişim düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu değişkenlerin, demografik faktörlerle nasıl etkileştiğini ortaya koymaktır. Araştırma, betimsel tarama modeli temelinde nicel bir yaklaşımla gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu eğitim ve öğrenimine devam etmekte olan 149 erkek ve 151 kız öğrenci olmak üzere toplam 300 okul öncesi çocuk oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimi Ölçeği” (DOBE) ve “Test of Gross Motor Development - 2” (TGMD-2) kullanılmıştır. Veriler Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Ki-kare testi ve Spearman Korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmada, cinsiyet, anne spor yapma durumu, çocuğun kendine ait odası olup olmaması, internet materyali varlığı, kardeş sayısı, ebeveyn eğitim düzeyi ve günlük teknoloji kullanım süresi gibi değişkenlere göre TGMD-2 ve DOBE ölçeklerinden elde edilen puanlar analiz edilmiştir. Araştırmada cinsiyet değişkenine göre psikomotor gelişim ve dijital oyun bağımlılığı puanlarında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Anne spor yapma durumu, çocuğun kendi odasına sahip olma durumu, internet materyali varlığı ve kardeş sayısına göre bazı psikomotor gelişim puanlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ebeveyn eğitim düzeyi ve çocukların teknoloji kullanım süreleri dijital oyun bağımlılığı eğilimini anlamlı düzeyde etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca, öğrencilerin psikomotor gelişim puanları ile dijital oyun bağımlılığı puanları arasında negatif yönlü anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, dijital oyun bağımlılığının okul öncesi dönem çocukların psikomotor gelişimini olumsuz etkilediği; cinsiyet, aile yapısı, ebeveyn alışkanlıkları ve dijital ortamların erişilebilirliğinin bu ilişkide belirleyici olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Background: Motor performance in childhood predicts physical fitness, cognitive capacity, socio-emotional development, and academic success. Parenting styles are especially important to such performance in the preschool period, as children’s gross motor abilities are shaped in part by their interactions with parents. Young children’s physical activity is also declining as they spend more time on screens. Methods: This quantitative survey-based study examined the relationships among 252 preschoolers’ gross motor skills, their tendency to become addicted to digital games, and their parents’ parenting styles. Results: The sampled preschoolers’ gross motor skill development and game addiction tendencies were both low, while the participating parents reported high levels of democratic and overprotective parenting attitudes, low levels of authoritarian ones, and moderate levels of permissive ones. Motor skills were not associated with children’s addiction tendency or parents’ democratic (also known as authoritative), authoritarian, or permissive styles. However, overprotective parenting was positively and significantly associated with gross motor skill scores. While no significant relationship was found between children’s digital game addiction tendencies and their parents’ adoption of a democratic parenting style, such tendencies were positively and statistically correlated with the authoritarian and permissive parenting styles. One dimension of such tendencies, constant gameplay, was also positively and significantly correlated with overprotective parenting. Conclusions: Although the participating children’s digital game addiction tendencies were low, the findings indicate that parents and carers should guide children to reduce their screen time and promote increased interaction with their surroundings and other people to mitigate screen time’s known negative effects on gross motor coordination.

Bu araştırmanın amacı, spor salonu bulunan ve bulunmayan ortaöğretim okullarında eğitim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının çeşitli demografik faktörler açısından farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Öğrencilerin derse karşı tutumları; okulda spor salonu bulunup bulunmaması, cinsiyet, düzenli spor yapma durumu, ders başarısına yönelik öz değerlendirme, sağlık durumu, haftalık spor yapma sıklığı, ebeveynlerin eğitim düzeyi ve ailenin ekonomik durumu gibi değişkenler doğrultusunda değerlendirilmiştir. Araştırma, nicel yöntemlere dayalı olarak betimsel tarama modeli çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini, İl Milli Eğitim Müdürlükleri’ne bağlı çeşitli ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 185 erkek ve 208 kız olmak üzere toplam 393 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplamak amacıyla Güllü ve Güçlü (2009) tarafından geliştirilen "Ortaöğretim Öğrencileri İçin Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleriyle belirlenmiştir. Normal dağılım ve varyans homojenliği koşulları sağlanmadığında, ikili grup karşılaştırmaları için Mann-Whitney U testi; birden fazla grup karşılaştırmaları için ise Kruskal-Wallis H testi uygulanmıştır. Anlamlı fark tespit edilen gruplar arasında ise tekrar Mann-Whitney U testi ile analiz yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, spor salonu olan okullarda okuyan, erkek, düzenli fiziksel aktivite yapan, beden eğitimi ve spor dersinde kendini başarılı olarak değerlendiren, sağlık sorunu bulunmayan ve haftalık olarak daha sık spor yapan öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı daha olumlu tutumlara sahip oldukları belirlenmiştir (p0,05). Sonuç olarak, elde edilen veriler doğrultusunda; okulun fiziksel donanımının yeterliliği, düzenli spor yapma alışkanlığı ve öğrencinin sağlık durumu, beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlar üzerinde etkili faktörler olarak öne çıkmaktadır. Bu doğrultuda, okullardaki fiziksel imkanların artırılması, öğrencilerin sporla iç içe olmalarının desteklenmesi ve olumlu başarı algılarının geliştirilmesi eğitimsel açıdan önem taşımaktadır.