Objectives: Cervical degenerative disc disease (CDD) significantly compromises patients’ quality of life through the induction of radiculopathy and myelopathy. This study endeavored to compare the clinical and radiological outcomes of anterior cervical discectomy and fusion (ACDF) in patients presenting with single-, two-, and three-level CDD. Methods: A retrospective analysis was conducted on 94 patients who underwent ACDF between December 2018 and December 2023. Patients were categorized into single-level (n = 36), two-level (n = 40), and three-level (n = 18) CDD groups. Preoperative and postoperative radiological (X-ray, MRI) and clinical (Japanese Orthopedic Association [JOA], Visual Analog Scale [VAS]) data were rigorously analyzed. Results: Statistically significant improvements in postoperative JOA and VAS scores were observed across all cohorts. Notably, the three-level CDD group exhibited a significantly lower JOA improvement rate compared to the single-level group (p = 0.040). All groups demonstrated a marked increase in cervical lordosis and disc height postoperatively (p < 0.05). Patients undergoing three-level ACDF presented with lower JOA scores than those undergoing single- or two-level procedures. Logistic regression analysis identified that the preservation of the disc height significantly correlated with a higher likelihood of achieving a greater JOA improvement. Conclusions: ACDF is established as a safe and efficacious surgical intervention for patients with single-, two-, and three-level CDD. The implementation of hybrid prostheses appears to be instrumental in maintaining lordosis in multilevel ACDF. Three-level ACDF is associated with diminished JOA improvement rates compared to single-level ACDF. Further longitudinal, multicenter investigations are warranted to validate these findings.

Joint Diseases and Related Surgery (JDRS), the official journal of the Turkish Joint Diseases Foundation, is an international, peer-reviewed, immediate open access journal. All published articles in JDRS has been free for everyone, without embargo, since 1990.

AMAÇ: Bu çalışmada Alzheimer hastalığının (AH) sıçan mo-delinde arı ekmeğinin insülin, serotonin (5-hidroksitriptamin, 5-HT) ve leptin hormonlarında meydana getireceği değişimin glukoz regülasyonu ve kilo değişimi üzerindeki etkisinin ince-lenmesi amaçlanmıştır.GEREÇ VE YÖNTEM: Alzheimer hastalığı sıçan modeli, lateral ventriküllere intraserebroventriküler (i.c.v.) Streptozotosin (STZ) enjeksiyonu yoluyla oluşturuldu. Arı ekmeği uygulaması, STZ enjeksiyonundan sonra 3 hafta boyunca oral gavaj ile gerçek-leştirildi. Plazmada leptin, insülin, 5-HT düzeyleri ile karaciğer dokusunda leptin, insülin, 5-HT, 5HT reseptör 2B (5HT2B), glu-koz taşıyıcı 2 (GLUT2), glukoz 6-fosfataz (G6paz) düzeyleri Elisa kit ile ölçüldü. Açlık kan glukoz düzeyleri glukometre kullanıla-rak ölçüldü ve İnsülin Direnci İçin Homeostatik Model Değer-lendirmesi (HOMA-IR) düzeyleri formül kullanılarak hesaplandı. Her bir sıçanın ağırlık değişimi, başlangıç ağırlıklarının son ağır-lıklarından çıkarılmasıyla hesaplandı. BULGULAR: AH grubunda bulunan sıçanların açlık kan glukoz, plazma insülin ve HOMA-IR düzeyleri ile karaciğer 5-HT, plazma 5-HT ve leptin düzeylerinin azaldığı, karaciğer 5-HT2B ve GLUT-2 düzeyleri ile kilo kaybının arttığı görüldü. Arı ekmeği teda-visinin bu hayvanlarda karaciğer 5-HT2B, G6paz düzeyleri ve plazma leptin düzeylerini önemli ölçüde artırdığı, ayrıca plazma 5-HT, karaciğer 5-HT ve GLUT-2 düzeyleri ile kilo kaybını belirgin şekilde artırdığı görüldü. Ayrıca arı ekmeğinin plazma insülin düzeyini etkilemeden açlık kan glukoz düzeylerini azalttığı sap-tandı. SONUÇ: Bu sonuçlar, AH grubundaki sıçanların karaciğer doku-sunda glukoz metabolizmasının anti-diyabetik savunma siste-mi oluşturacak şekilde modüle edildiğini gösterdi. Arı ekmeği uygulamasının Alzheimer oluşturulmuş sıçanlarda leptin aracılı insülin duyarlılığını artırarak açlık kan glukoz düzeylerini azalt-tığı saptandı.

Background: In order to restore the individual's health in lumbar stabilization surgeries, it is aimed to bring the sagittal alignment closer to normal values, to eliminate the findings, and thus to increase the quality of life of the individual by reducing the disability level. The aim of this study is to measure the effects of lumbar region stabilization surgeries performed in our clinic on some angular values in the spine, disability and quality of life. Preoperative (preop) and postoperative (postop) radiographs of 30 individuals over the age of 40 who applied to our clinic with various lumbar region complaints and underwent lumbar stabilization surgery between the years 2020–2022 were taken. Lumbar lordosis, pelvic tilt, sacral slope and pelvic inclination angles were measured from the images obtained. The Visual Analog Scale was used to measure the pain of individuals, the Oswestry Disability Index to measure the disability level, and the Nottingham Health Profile questionnaire to measure the quality of life. Preop and postop data were analyzed with the SPSS 23.0 program and p < 0.05 was considered significant. Results: The lumbar lordosis angles of individuals who underwent lumbar stabilization surgery approached normal values and the difference between preop–postop lumbar lordosis angle averages was significant (p < 0.05); It was observed that the harmony between the lumbar lordosis and pelvic inclination angles increased, the pain decreased and the difference between preop–postop pain values was significant (p < 0.05), disability levels decreased and quality of life increased. Conclusions: The decrease in the level of disability and the increase in the quality of life seen in individuals who underwent lumbar stabilization surgery were associated with the decrease in pain; The changes in angular values are considered to be clinically significant.

Amaç: Bu çalışma bir vakıf üniversitesinde çalışan bireylerin uyku kalitelerini saptamak ve Zirgüle (Zengüle) makamının uyku kalitesine etkisini araştırmak amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya dahil edilen 33 katılımcı Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) toplam puanlarına göre ilk olarak iki gruba ayrıldı. PUKİ puanı 0-5 olanlar Grup 1 (kontrol grubu), 6-21 olanlar Grup 2 (müzik grubu) olarak belirlendi. Daha sonra Grup 2 randomize olarak Grup 2A ve Grup 2B olmak üzere ikiye ayrıldı. Grup 2A’da yer alan katılımcılardan Zirgüle (Zengüle) makamındaki eseri, Grup 2B’de yer alan katılımcılardan kendi diledikleri bir müzik türünü haftada 7 gün boyunca her akşam uyumadan önce en az 5 dakika dinlemesi istendi. Kontrol grubunda yer alan katılımcılardan herhangi bir müzik dinlemesi istenmedi. 8. günde tüm gruplara yeniden PUKİ uygulandı, elde edilen önceki ve sonraki veriler karşılaştırıldı. Bulgular: Grup 1’in uygulama önceki PUKİ puanı 3,00±0,89, sonraki puanı 4,27±3,40; Grup 2A’nın önceki puanı 7,36±1,96, sonraki puanı 6,09±2,38; Grup 2B’nin önceki puanı 9,45±3,22, sonraki puanı 8,09±3,11 olarak bulundu. Grup 2B’nin önceki ve sonraki puanlarında istatistiksel olarak anlamlı değişme tespit edilirken (p=0,006), Grup 2A (p=0,051) ve Grup 1’in (p=0,176) puanlarında istatistiksel olarak anlamlı değişme tespit edilmedi. Sonuç: Uyumadan önce dinlenen müziğin uyku kalitesini arttırdığı, Zirgüle (Zengüle) makamının herhangi bir müzik türüne göre uyku kalitesini daha fazla arttırıcı etkisinin olmadığı sonucuna varıldı.

Background: The present study aimed to assess the effect of Porphyromonas gingivalis-Lipopolysaccharide (P.gingivalis-LPS) on hepatic disorder mediated by 5-hydroxytryptamine receptor 2A (HT2AR) and whether there is any impact of Thymoquinone (TQ) administration. Methods: 10 µl P. gingivalis-LPS (1mg/ml) injected 6 times at 48-hour intervals into the palatal gingiva of rats. TQ was given by oral gavage (10 mg/kg per day) for two weeks. HT2AR and pro-caspase-3 levels were measured by the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Morphological changes in the liver were identified by hematoxylin and eosin staining. Results: In the P.gingivalis-LPS injected group, the hepatic HT2AR levels increased while pro-caspase-3 levels decreased, disturbing the liver morphological structure. TQ administration increased pro-caspase-3 levels and improved morphological structure despite increased HT2AR levels. Conclusion: Our results suggest that oral application of P. gingivalis-LPS decreased pro-caspase 3, an inactive form of caspase-3 by HT2AR, probably due to increased cleaved caspase-3 levels, and TQ administration increased pro-caspase-3 levels, leading to improved liver morphological structure. Therephore, our study indicated that oral pathogen P. gingivalis might impact the liver HT2AR-mediated, and TQ may have a beneficial effect.