SENA HATİCE ÇINARLI

Dr. SENA HATİCE ÇINARLI


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

2Years (2025-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
10 September 2025 in Journal of Clinical Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
GTGürkan Tokgöz
Gürkan Tokgöz
SÇSENA HATİCE ÇINARLI
SENA HATİCE ÇINARLI
BABetül Akyol
Betül Akyol
CACaner Aygoren
Caner Aygoren
ABAysegul Beykumul
Aysegul Beykumul
FCFahri Safa Cinarli
Fahri Safa Cinarli
Background: Respiratory efficiency is considered important in karate due to its role in sustaining muscular performance during high-intensity actions. This study examined the association between pulmonary function and isometric muscle strength in national-level karate athletes. Methods: A total of 23 elite karate athletes (mean age: 23.0 ± 2.3 (mean ± SD) years) participated in the study. Pulmonary function was assessed using a digital spirometer, while isometric handgrip, lower back, and leg strength were measured using a dynamometer. The correlation between pulmonary function and isometric strength was analyzed, and linear regression was employed to examine the predictive capacity of pulmonary parameters for muscle strength. Results: The results revealed significant correlations, ranging from large to very large, between pulmonary function and isometric muscle strength, with correlation coefficients from 0.639 to 0.812 (p < 0.01). Pulmonary function was strongly associated with isometric strength, accounting for 27% to 67% of the variance (p < 0.05). Multiple regression analysis revealed that pulmonary function parameters accounted for 71% of the variance in handgrip strength, 47% in leg strength, and 71% in back strength (p < 0.05). Conclusions: These findings highlight the strong associations between pulmonary function and isometric muscle strength in elite karate athletes. The results emphasize the importance of pulmonary health and respiratory muscle function in athletic performance, particularly for sports requiring high-intensity, dynamic movements like karate. Future longitudinal studies are needed to explore the mechanisms underlying the association and potential implications, and for training and performance optimization.

30 April 2026 in Journal of Kocaeli Health and Technology University
Verified
Journal Article
Open access
SÇSENA HATİCE ÇINARLI
SENA HATİCE ÇINARLI
Osteoartrit, yaşlı bireylerde en sık görülen dejeneratif eklem hastalıklarından biridir ve ağrı, hareket kısıtlılığı ile yaşam kalitesinde azalmaya yol açar. Egzersiz tedavisi, osteoartrit yönetiminde birinci basamak yaklaşım olarak önerilmekte; ancak geleneksel programlara katılım ve uzun dönemli uyum yaşlı bireylerde çoğunlukla yetersiz kalmaktadır. Sağlık teknolojilerindeki son gelişmeler, yapay zekânın fizyoterapi ve rehabilitasyon süreçlerine entegrasyonunu mümkün kılmıştır. Yapay zekâ destekli egzersiz programları; giyilebilir sensörler, mobil uygulamalar, makine öğrenmesi algoritmaları ve sanal gerçeklik tabanlı platformlar aracılığıyla kişiselleştirilmiş egzersiz reçeteleri oluşturabilmekte, gerçek zamanlı geri bildirim ve ilerleme takibi sağlayabilmektedir. Bu derlemenin amacı, geriatrik osteoartrit yönetiminde yapay zekâ destekli egzersiz programlarının klinik etkilerini incelemektir. 2020-2025 yılları arasında yayımlanan çalışmalar, Google Akademik, Science Direct, PubMed ve Scopus veri tabanlarında belirlenen anahtar kelimeler kullanılarak taranmıştır. Dahil edilme kriterlerini karşılayan dokuz çalışma; popülasyon özellikleri, kullanılan yapay zekâ teknolojisi, egzersiz protokolleri, müdahale süresi ve bildirilen klinik sonuçlar açısından analiz edilmiştir. Bulgular, yapay zekâ destekli yaklaşımların ağrı, fonksiyonel kapasite, egzersiz uyumu ve motivasyon üzerinde olumlu etkiler sunduğunu; ayrıca denge ve yaşam kalitesinde iyileşme sağladığını göstermektedir. Ancak çalışmaların çoğu kısa süreli ve küçük örneklemli olup, uzun dönem etkinlik henüz net olarak ortaya konmamıştır. Bu nedenle, söz konusu müdahalelerin klinik geçerliliğini ve sürdürülebilirliğini değerlendirmek üzere daha geniş örneklemli, çok merkezli araştırmalara ihtiyaç bulunmaktadır.

30 April 2026 in Journal of Kocaeli Health and Technology University
Verified
Journal Article
Open access
ASAyşenur Solak
Ayşenur Solak
SÇSENA HATİCE ÇINARLI
SENA HATİCE ÇINARLI
Pnömokonyoz, ağır sanayi kollarında çalışan bireylerde görülen, ilerleyici fibrozis ve solunum yetmezliği ile seyreden önemli bir meslek hastalığıdır. Geleneksel tanı ve takip yaklaşımları büyük ölçüde radyolojik değerlendirme, klinik bulgular ve mesleki öyküye dayansa da, bu yöntemlerin subjektif oluşu, erken evre değişikliklerin yakalanmasındaki yetersizlik ve okuyucular arası farklılıklar, daha nesnel ve standardize dijital sistemlere olan gereksinimi artırmaktadır. Bu derlemenin amacı, pnömokonyozun tanı ve izlem süreçlerinde yapay zekâ temelli görüntüleme sistemleri, radyomik analizler, kantitatif BT (qCT), otomatik ILO sınıflandırma, tele-izlem, mobil sağlık uygulamaları, giyilebilir sensörler ve biyobelirteç tabanlı yaklaşımlar gibi güncel dijital teknolojilerin rolünü bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirmektir. Literatür, derin öğrenme ve radyomik yöntemlerinin pnömokonyozun erken evrede saptanmasına ve lezyonların kantitatif olarak karakterize edilmesine önemli katkı sağladığını göstermektedir. Benzer şekilde tele-izlem, m-sağlık çözümleri, giyilebilir sensörler ve KL-6, SP-D, TGF-β gibi biyobelirteçlerin dijital takibe entegrasyonu, hastalığın dinamik doğasının daha yakından izlenmesine ve kişiselleştirilmiş izlem stratejilerinin geliştirilmesine imkân tanımaktadır. Bununla birlikte veri güvenliği, standardizasyon eksiklikleri, algoritmaların çok merkezli doğrulama gereksinimi ve teknolojik erişim eşitsizlikleri, dijital dönüşümün temel sınırlılıkları olarak öne çıkmaktadır. Sonuç olarak, pnömokonyoz yönetiminde dijital sağlık teknolojilerinin uygun şekilde entegrasyonu, erken tanı, sürekli takip ve bireye özgü klinik karar desteğini mümkün kılan yeni bir paradigma sunmaktadır.

24 September 2025 in Sağlık Bilimlerinde Değer
Verified
Journal Article
Closed access
SÇSENA HATİCE ÇINARLI
SENA HATİCE ÇINARLI
BABetül Akyol
Betül Akyol
Chronic respiratory diseases (CRDs) are a major public health concern globally, presenting significant social and economic challenges for individuals and communities. With the advancement of technology, modern rehabilitation approaches for CRDs have begun to include telerehabilitation applications. Telerehabilitation approaches in pulmonary rehabilitation are crucial for maintaining treatment continuity and enhancing participation in CRDs, which are characterized by a significant disease burden and a requirement for long-term rehabilitation. While there are studies examining the application of telerehabilitation in pulmonary rehabilitation for respiratory diseases, the majority of these studies focus on a single disease. Research addressing different telerehabilitation methods across various chronic respiratory conditions is limited. This article aims to summarize the most current approaches to telerehabilitation for chronic respiratory diseases.

20 August 2026 in BMC Medical Education
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SÇSENA HATİCE ÇINARLI
SENA HATİCE ÇINARLI
GAGamze Aydogan
Gamze Aydogan
ESEBRU SEVER
EBRU SEVER
GGGönül Ertunc Gulcelik
Gönül Ertunc Gulcelik
HAHalil Atmaca
Halil Atmaca
Background: Although virtual reality has increasingly been incorporated into health professions education, its effectiveness for teaching structured neurorehabilitation frameworks within physiotherapy remains insufficiently explored. Purpose: This study aimed to compare immersive virtual reality–based instruction with traditional education by evaluating theoretical knowledge and practical skills at short-term (2 days) and follow-up (2 weeks) assessments following Bobath concept instruction among physiotherapy students. Methods: In this assessor-blinded randomized controlled trial, 20 third-year physiotherapy students (mean age: 21.3 ± 1.1 years) were randomly assigned to immersive virtual reality–based instruction or traditional instruction. Both groups received standardized 45-minute training on postural control strategies within the Bobath concept. Learning outcomes were assessed using a multiple-choice theoretical test and a practical examination at 2 days (short-term) and 2 weeks (follow-up) after instruction. Results: Both groups showed a decrease in theoretical scores from the short-term to the follow-up assessment, with no significant between-group difference in change scores ( p = 0.817). In contrast, between-group comparison of practical change scores showed a significant difference favoring the virtual reality group ( p = 0.017, r = 0.54), with a median difference of + 15 points (95% CI: +5 to + 30). Within-group analyses indicated a significant decline in the traditional instruction group ( p = 0.011, r = 0.81), whereas no significant change was observed in the virtual reality group ( p = 0.666, r = 0.14). Practical scores increased by approximately 3% in the virtual reality group but decreased by 17% in the traditional instruction group from short-term to follow-up assessment. Conclusion: These findings suggest that immersive virtual reality may support the preservation of practical performance over time in physiotherapy education and may represent a promising instructional approach for teaching complex neurorehabilitation skills. Clinical trial number: ClinicalTrials.gov identifier: NCT07270107 (retrospectively registered on December 8, 2025).