Pnömokonyoz, ağır sanayi kollarında çalışan bireylerde görülen, ilerleyici fibrozis ve solunum yetmezliği ile seyreden önemli bir meslek hastalığıdır. Geleneksel tanı ve takip yaklaşımları büyük ölçüde radyolojik değerlendirme, klinik bulgular ve mesleki öyküye dayansa da, bu yöntemlerin subjektif oluşu, erken evre değişikliklerin yakalanmasındaki yetersizlik ve okuyucular arası farklılıklar, daha nesnel ve standardize dijital sistemlere olan gereksinimi artırmaktadır. Bu derlemenin amacı, pnömokonyozun tanı ve izlem süreçlerinde yapay zekâ temelli görüntüleme sistemleri, radyomik analizler, kantitatif BT (qCT), otomatik ILO sınıflandırma, tele-izlem, mobil sağlık uygulamaları, giyilebilir sensörler ve biyobelirteç tabanlı yaklaşımlar gibi güncel dijital teknolojilerin rolünü bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirmektir. Literatür, derin öğrenme ve radyomik yöntemlerinin pnömokonyozun erken evrede saptanmasına ve lezyonların kantitatif olarak karakterize edilmesine önemli katkı sağladığını göstermektedir. Benzer şekilde tele-izlem, m-sağlık çözümleri, giyilebilir sensörler ve KL-6, SP-D, TGF-β gibi biyobelirteçlerin dijital takibe entegrasyonu, hastalığın dinamik doğasının daha yakından izlenmesine ve kişiselleştirilmiş izlem stratejilerinin geliştirilmesine imkân tanımaktadır. Bununla birlikte veri güvenliği, standardizasyon eksiklikleri, algoritmaların çok merkezli doğrulama gereksinimi ve teknolojik erişim eşitsizlikleri, dijital dönüşümün temel sınırlılıkları olarak öne çıkmaktadır. Sonuç olarak, pnömokonyoz yönetiminde dijital sağlık teknolojilerinin uygun şekilde entegrasyonu, erken tanı, sürekli takip ve bireye özgü klinik karar desteğini mümkün kılan yeni bir paradigma sunmaktadır.