Bu çalışmada Türk ekonomisinde finansal sektör gelişmelerinin gelir adaletsizliği üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Çalışmada IMF tarafından geliştirilen finansal gelişme ölçütlerine ilişkin seriler ve gelir adaletsizliği için Texas Üniversitesi Eşitsizlik Projesi (UTIP) Veri Seti ile hesaplanan seriler kullanılmıştır. Yapısal kırılmaların dikkate alınarak yapılan ekonometrik analizler sonucunda uzun dönemli bir eş-bütünleşme ilişkisi tespit edilememiştir. This study investigates the influence of financial sector development on income inequality in Turkish Economy. In this study, data sets developed by the IMF are used as financial development criteria, while series calculated with the University of Texas Inequality Project (UTIP) Data Set are used for income inequality. As a result of the econometric analysis made considering the structural breaks, a long-term co-integration relationship could not be determined. These findings do not confirm the presence of financial Kuznets hypothesis in Turkey during the period under the study.

This study intends to portray how varying degrees of environmental policy stringency and the growing pressure of global competition reflect on high-tech (HT) sectors’ cost rationalization strategies and lead to environmental consequences in 15 G20 countries (1992–2019). Moreover, we center the pattern of cost rationalization management regarding the opportunity cost of ecosystem service consumption and propose to test the fundamental hypothesis stating the possible transmission of competition-induced technological innovations to green economic transformation. Our new methodology estimates quantile-specific effects with MM-QR, while identifying the main interaction effects between regulatory pressure and trade competition uses an extended STIRPAT model. The results reveal a paradoxical finding: despite higher environmental policy stringency and opportunity costs of ecosystem services, HT sectors persistently adopt environmentally detrimental cost-reduction approaches. These findings carry important policy implications: (1) environmental regulations for HT sectors require complementary innovation subsidies, (2) trade agreements should incorporate clean technology transfer clauses, and (3) governments must monitor sectoral emission leakage risks. Our dual machine learning–econometric approach provides policymakers with targeted insights for different emission scenarios, highlighting the need for differentiated strategies across clean and polluting HT subsectors.

Beşeri sermaye ile makro ve teknolojik değişkenlerin yüksek teknolojili ürün ihracatına dayalı uluslararası rekabet gücüne etkisini panel veri analizi yöntemleriyle (panel birim kök ve panel eşbütünleşme) analiz etmeyi amaçlayan çalışmamızda Türkiye dahil G20 üyesi toplam 14 ülke 1992-2014 dönemi itibariyle incelenmiştir. Uygulama neticesinde elde edilen bulgular, beşeri sermaye değişkenlerinden insani gelişme endeksi ile doğuştan yaşam süresinin yüksek teknolojili ürün ihracatına dayalı uluslararası rekabet gücünü genel olarak pozitif bir şekilde etkilediğini göstermiştir. Bu sonuç yüksek teknolojili ürün ihracatında rekabet gücü elde etmek isteyen ülkelerin beşeri sermaye yatırımlarına önem vermesi gerektiğini bir kez daha gözler önüne sermiştir.