Cel pracy: Ciało odgrywa istotną rolę w procesie kształtowania poczucia własnej wartości, zwłaszcza u osób w stadium adolescencji. Celem badań własnych była adaptacja samoopisowego narzędzia Family Fat Talk Questionnaire (FFTQ) Mc Donald i zespołu.Metoda: Badaniem objęto 391 osób na przełomie późnej adolescencji i wczesnej dorosłości. Zastosowano: 1) ankietę osobową – celem kontrolowania zmiennych ubocznych, 2) Family Fat Talk Questionnaire w polskiej wersji językowej (FFTQ-PL) oraz 3) Kwestionariusz wizerunku ciała (KWCO) A. Głębockiej, dla sprawdzenia trafności zewnętrznej. Badania prowadzono online od grudnia 2022 do lutego 2023.Wyniki: Wyniki badań wskazują, że FFTQ-PL ma zadowalającą rzetelność, trafność zewnętrzną, a jego dwuczynnikowa konstrukcja (czynnik 1. – „Ja”; czynnik 2. – „Rodzina”) potwierdziła się. Odnotowano ponadto, że większe natężenie rodzinnego fat talk występuje u kobiet niż u mężczyzn; (najwyższy wynik w FFTQ-PL uzyskały osoby identyfikujące się jako „inna płeć”, jednak z uwagi na niską liczebność tej podgrupy, obserwację tę należy traktować z dużą ostrożnością). Udowodniono też, że wysoki wynik w zakresie rodzinnego fat talk mierzony FFTQ-PL współistnieje z wysoką wartością wskaźnika masy ciała (BMI), z większą różnicą w zakresie masy ciała realnej i idealnej, z większym poczuciem bycia grubym, mniejszym poczuciem atrakcyjności i większym przekonaniem, że myślenie o własnym ciele wynika ze stosunku rodziny i bliskich do cielesności.Wnioski: Miarę tę warto wykorzystać w badaniach przesiewowych do identyfikowania osób – szczególnie adolescentów – angażujących się w autodewaluujące konwersacje na gruncie rodziny. Okazuje się bowiem, że fat talk, szczególnie w przypadku osób o negatywnym obrazie własnego ciała, może stać się czynnikiem ryzyka dla podejmowania ryzykownych praktyk związanych z jedzeniem.

Purpose: The aim of the study was to determine the relationships between the level of physical activity and eating-related behaviors (such as emotional eating, habitual eating, and dietary restraint) and the amount of fat and muscle tissue in the bodies of young adults. Methods: The study was conducted among 202 university students (103 women - age 21.44 ±2.14 years, stature 167.91 ±6.13 cm, body mass 62.08 ±12.11 kg; 99 men - age 21.48 ±1.93 years, stature 179.12±7.11 cm, body mass 77.31±15.32 kg) from two higher education institutions. Self-report questionnaires were used: the IPAQ (International Physical Activity Questionnaire) and the KZZJ (Eating Behavior Questionnaire). Anthropometric measurements and body composition analyses were also performed. Data were analyzed using Pearson's r correlations, Mann–Whitney U tests, Pearson's χ² tests, and structural equation modeling (SEM). Results: Strong positive correlations were observed between emotional eating and the level of body fat. It was found that only individuals with high-intensity physical activity (over 1500 MET-min/week) had body fat levels within the normal range. For smaller adipose tissue, only the following correlations were statistically significant: intensive exercise around the house (R=- .143, P= .043), intensive physical activity in free time (R= -.268, P< .001) and moderate physical activity in free time (R= - .188, P= .008). For larger muscle tissue, the following correlations were statistically significant: intensive exercise around the house (R=. 140, P= .048), intensive physical activity in free time (R= .198, P= .005). SEM models showed that psychological and physical activity-related variables explained 48% of the variance in body fat and 32% of the variance in muscle mass. Conclusions: Physical activity, especially at a high intensity, plays a crucial role in maintaining a healthy body composition. At the same time, emotional eating contributes to increased body fat, particularly in women. The findings have practical applications for the prevention of overweight, obesity, and eating disorders among young adults.

Introduction: The problem of rational, proper nutrition that ensures the body's proper performance and quality of work is of particular importance in the army. This is related to the specificity of military service, with a significant physical and mental burden, and this makes it very important to properly meet the nutritional needs of young soldiers, significantly affecting combat ability and mental toughness. The aim of the article is to analyze the frequency of consumption of selected food products and to evaluate the lifestyle of soldiers of the territorial defense forces Objective: The aim of the study was to assess the frequency of consumption of food products by soldiers of the territorial defense forces in connection with lifestyle. Material and methods: The study was conducted among 100 male soldiers of the Territorial Defense Forces, using the KomPAN questionnaire for examining views and eating habits for people aged 16 to 65, from which part B concerning the frequency of food consumption and part C related to lifestyle were selected for the study.     Results: With age, the percentage of surveyed soldiers who were found to be overweight increased, while the percentage of soldiers maintaining a normal body weight decreased. In the diet of soldiers there are too few vegetables, fruits and fish, while white bread and sweetened drinks appear too often. The surveyed group believes that the level of their nutritional knowledge is insufficient, while the majority declare that their nutrition is correct Conclusions: Based on the conducted research, it appears that soldiers should continue to be trained and the basic knowledge about proper nutrition should be systematized, including the nutritional prevention of diet-related diseases of civilization. The specificity and requirements of a given military service as well as the soldier's individual health condition should be taken into account.  

Introduction: The increasing prevalence of overweight and obesity among children is a significant public health issue. These conditions are strongly associated with elevated blood pressure, which may lead to primary hypertension already in childhood. Objective: The objective of this study was to assess the relationship between excessive body weight and the risk of hypertension in children aged 9–15 years. Material and methods: The study involved a diagnostic survey and blood pressure measurements in a group of children hospitalized in pediatric and nephrology wards. Questionnaire SF-FFQ4PolishChildren questionnaire was used to assess nutritional knowledge and lifestyle. Results: The findings show a significant correlation between BMI values and elevated systolic and diastolic blood pressure in the study group. Children with overweight or obesity were more likely to exhibit hypertension or prehypertension. Additionally, the general level of knowledge regarding healthy eating and physical activity was low. Conclusions: Overweight and obesity significantly increase the risk of hypertension in children. Early prevention, including education on healthy lifestyles and nutritional habits, is essential.

Cel pracy: Dysmorfia mięśniowa jest zaburzeniem polegającym na nieprawidłowej ocenie własnego ciała jako zbyt szczupłego i niedostatecznie muskularnego. Dane na temat dysmorfii w populacji kobiet są nadal ograniczone. Celem badania była kulturowa adaptacja i walidacja Muscle Dysmorphic Disorder Inventory (MDDI) autorstwa Hildebrandta i wsp. (2004) w populacji kobiet. Metoda: W badaniu wzięły udział 204 kobiety w wieku od 18 do 35 lat. Oprócz MDDI wykorzystano: 1) kwestionariusz osobowy do kontroli zmiennych drugorzędnych (np. BMI, orientacja seksualna, samoocena zdrowia), 2) Kwestionariusz Wizerunku Ciała (KWCO) do sprawdzenia trafności walidowanego narzędzia oraz 3) podskalę kwestionariusza KOMPAN do operacjonalizacji zmiennej „aktywność fizyczna”. Wyniki: Odnotowano, że istnieją różnice międzygrupowe w zakresie natężenia symptomów dysmorfii mięśniowej w badanej próbie między kobietami zaangażowanymi w aktywność fizyczną w czasie wolnym w stopniu umiarkowanym i dużym. Udowodniono, że im wyższa wartość wskaźnika BMI oraz im większa różnica między realną i oczekiwaną masą ciała, tym większe natężenie symptomów dysmorfii mięśniowej u badanych kobiet. Wnioski: Wyniki badań potwierdziły trójczynnikową struktury MDDI-PL oraz dowiodły jego zadowalającej rzetelności zarówno jako całości, jak i jego odrębnych podskal. MDDI-PL można stosować jako narzędzie przesiewowe, zwłaszcza do badania kobiet podejmujących aktywność fizyczną (także zawodniczo).

Background/Objectives: Rearrangement of the gut microbiota toward a symbiotic profile may be influenced by physical activity and diet in both healthy and obese individuals. This study aimed to characterize gut microbiota using next-generation sequencing (NGS) and to evaluate the effect of a 6-week Nordic Walking (NW) program combined with Time-Restricted Eating (TRE; 10 h eating window) in individuals with obesity. Methods: The study included healthy controls (C; n = 10; 64.7 ± 6.7 years) and individuals with obesity (A; n = 10; 60.0 ± 4.5 years). The intervention consisted of three moderate-intensity NW sessions per week, individually adapted to participants’ capacity. Gut microbiota was analyzed using nanopore 16S rRNA sequencing (V3–V9 regions). Results: Baseline microbial composition differed significantly between obese and control groups, with Bray–Curtis dissimilarity ranging from 49.98% (phylum) to 65.97% (species) (p ≤ 0.02). After intervention, within-group dissimilarity in the obese cohort (A vs. B) decreased to 25.24–51.86% but was not significant (p = 0.88–1.00). Post-intervention comparisons (B vs. C) still showed significant differences at higher taxonomic levels, including class (44.10%, p = 0.015), order (31.62%, p = 0.022), family (50.48%, p = 0.011), genus (58.09%, p = 0.005), and species (63.47%, p = 0.0003). Alpha diversity showed no significant differences at species and genus levels, but significant group effects were observed at higher ranks, including order (Shannon p = 0.01; Simpson p = 0.01), class (Simpson p = 0.02), and phylum (Shannon p = 0.02). Conclusions: The NW + TRE intervention was associated with partial normalization of gut microbiota structure and reduced microbial dissimilarity, suggesting a shift toward a more symbiotic profile; however, differences compared with controls persisted, indicating incomplete convergence after 6 weeks.