Travmatik beyin yaralanması dünya genelinde ciddi bir morbidite ve mortalite sebebidir. Yaralanma sonrasında endojen katabolik hormonların aşırı üretimi sonucunda önemli metabolik değişiklikler ortaya çıkar. Bu hastalar arasında beslenme gereksinimleri, travmanın şiddetine ve hastalığın evresine göre değişir. Zamanında beslenmeye başlanması ve bireyselleştirilmiş beslenme ihtiyaçlarının karşılanması malnütrisyonu önleyebilir. Bunun dışında, beslenme nöronal iyileşmede çok önemli bir rol oynar ve nöronal plastisiteyi doğrudan etkileyerek prognozu etkiler. Kapsamlı bakımın bir parçası olarak beslenme desteğinin erken dahil edilmesi, iyileşmenin ve daha iyi sonuçların anahtarıdır. İntraserebral basıncın multidisipliner yaklaşımla optimizasyonu sekonder hasarı azaltarak beslenmeye yanıtı artırmaktadır.

Fokal kortikal displazi nöronal migrasyon bozuklukları içinde en sık görülen epilepsi ilişkili gelişimsel lezyondur. Özellikle çocukluk çağında en sık dirençli epilepsi sebebidir. Fokal kortikal displazi histopatolojik olarak korteksin dislaminasyonu zemininde gelişen atipik dev nöronlar ve heterotopia ile karekterizedir. Eğer manyetik rezonans görüntülemede görüntülenebilir lezyon varsa cerrahi tedavi ile nöbetsizlik oranı %80’lere ulaşabilmektedir. Histopatolojik olarak var olmasına rağmen manyetik rezonans görüntülemede görünür olmayan negatif olgularda cerrahi tedaviye rağmen nöbetsizlik oranı %30’lar dolayındadır.. Manyetik rezonans görüntüleme negatif olgular invaziv elektroensefalografi monitörizasyonu gerektirir. Günümüzde gelişmiş nörogörüntüleme yöntemleri ve güvenli cerrahi teknikler kullanılabilir olmakla birlikte halen fokal kortikal displazinin tedavisinde güçlükler devam etmektedir. Bu yazıda kortikal displazide cerrahi adayı hasta seçiminde kullanılan yöntemler ve cerrahi yaklaşımların gözden geçirilmesi amaçlandı.

Omurga enfeksiyonu, omurga cerrahları, radyologlar ve enfeksiyon hastalıkları uzmanlarının yer aldığı multidisipliner bir yaklaşım gerektiren zorlu bir tanı ve tedavi sorunu teşkil eder. Enfeksiyonlar genellikle bakteriyel mikroorganizmalar tarafından kaynaklanır, ancak mantar enfeksiyonları da meydana gelebilir. Omurga enfeksiyonlarının en yaygın yolu, mikroorganizmanın uzak bir enfekte bölgeden hematojen yoluyla yayılmasıdır. Erken evrelerde teşhis edilen spinal enfeksiyonlu hastaların çoğu, antibiyotikler, yatak istirahati ve spinal desteklerle konservatif olarak başarılı bir şekilde yönetilebilir. Belirgin veya bekleyen instabilite, ilerleyici nörolojik defisitler, konservatif tedavinin başarısızlığı, spinal abse oluşumu, sepsisi gösteren şiddetli semptomlar ve önceki konservatif tedavinin başarısızlığı durumlarında cerrahi tedavi gereklidir. Her iki durumda da spinal enfeksiyonu olan hastaların seri nörolojik muayeneler ve görüntüleme çalışmaları ile yakından izlenmesi gereklidir.

The study aims to examine the performance of different missing data imputation methods on accurately estimating missing data in high dimensional datasets and their impact on classification using extreme learning machines (ELM). Random datasets were generated with n = 150 observations, p = 500 independent variables, and different missing data rates. Various imputation methods were used, including mean, median, random, k-nearest neighbors (KNN), missing value imputation with random forests (I-RF), multivariate imputations by chained equations with classification and regression trees (MICE-CART), as well as direct and indirect use of regularized regression (DURR and IURR) methods specifically developed for high dimensional data. The performance of the methods was evaluated based on their proximity to the reference classification scores obtained using ELM. I-RF, MICE-CART, DURR, and IURR, followed by KNN methods, exhibited better performance at low missing rates, while DURR and IURR methods stood out at high missing rates.

Sağlık bilimleri, moleküler düzeydeki mekanizmaların anlaşılmasından klinik kararlara uzanan karmaşık bir bilgi zincirini kapsamaktadır. Bu sürecin etkin, güvenilir ve yenilikçi bir şekilde işlemesi, temel bilimlerle klinik bilimler arasındaki yapıcı iş birliğine bağlıdır. Sağlık Bilimlerinde Bütüncül Perspektifler ve Klinik Süreçler başlıklı bu eser, sağlık alanındaki bilgi üretimini disiplinler arası bir bağlamda ele alarak, özellikle temel bilimsel verilerin klinik uygulamalara entegrasyonuna odaklanmaktadır. Bu kitap temel bilim alanlarından elde edilen bulguların, tanı, tedavi ve izlem süreçlerindeki yansımalarını değerlendirmektedir. Klinik pratikteki sorunların, laboratuvar temelli yaklaşımlarla nasıl daha iyi anlaşılabileceğini ve çözümlenebileceğini tartışmak, bu çalışmanın temel hedeflerinden biridir. Hedef kitlemiz; lisansüstü öğrenciler, araştırmacılar ve temel bilim veya klinik alanda çalışan sağlık profesyonelleridir. Okuyucuların, disiplinler arası bilgi akışını daha iyi kavramaları ve bu bilgi birikimini klinik kararlara entegre edebilmeleri amaçlanmaktadır. Kitap aynı zamanda, translasyonel araştırmaların önemine ve laboratuvar bulgularının hasta yatak başına uzanan yolculuğuna dikkat çekmektedir. Bu kitap, temel bilimsel bilginin yalnızca akademik birikimle sınırlı kalmayıp, klinik pratiğe yön verdiği bir sağlık sistemi tasavvuruna katkı sunmayı hedeflemektedir. Bu yaklaşımın, daha bütüncül, daha etkili ve daha bilim temelli sağlık hizmetlerinin inşasında önemli bir rol oynayacağına inanıyoruz.