Amaç: Homositrulin (Hcit), lizin kalıntılarının karbamilasyonundan kaynaklanan modifiye bir amino asittir ve inflamatuar hastalıklarda potansiyel bir biyobelirteç olabileceği düşünülmektedir. Behçet hastalığı (BH) otoinflamatuar bir hastalıktır, hastalığın tanısı klinik bulgulara dayanır. Amacımız aktif, inaktif BH olan bireylerde ve sağlıklı kişilerde Hcit düzeylerini araştırmak ve Hcit düzeyleri ile BH'nin patogenezi ve aktivasyonu arasındaki ilişkinin aydınlatılmasına katkıda bulunmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 26 aktif, 34 inaktif BH tanısı alan birey ve 30 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Serum Hcit ve lizin seviyeleri, tandem kütle spektrometrik yöntem (LC-MS/MS) ile ölçüldü. Serum yüksek hassasiyetli-CRP (hs-CRP) seviyeleri IMMAGE 800 sistemi (Beckman Coulter, Brea, ABD) ile ölçüldü. Hastaların çeşitli hematolojik ve biyokimyasal parametreleri sırasıyla Beckman Coulter LH 780 ve Beckman-Coulter AU 5800 cihazları ile ölçüldü. Bulgular: Hcit/lizin oranı (μmol Hcit/mol lizin) Behçet hastalarında [844.6(453.8-5975.4)] sağlıklı kontrollerden [334.9(117-509.3), (p<0.002)] istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti ve aktif grupta [1307.0(453.8-5975.4)], inaktif gruba göre [666.5(462.6-1777.2), p=0.005] istatiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti. Ayrıca, Hcit/lizin oranları, hs-CRP düzeyleri ile pozitif koreleydi (r= 0.353, p=<0.001). Sonuç: Bulgularımız, Behçet hastalarında serum Hcit düzeylerinin yüksek olduğunu ve serum Hcit düzeylerinin inflamatuar yük ile korele olduğunu gösterdi. Artmış Hcit konsantrasyonları, BH'de otoinflamatuar süreç ve vasküler hasar ile ilişkili olabilir.

Objective: This study aimed to evaluate primary Sjögren's syndrome patients in terms of hearing and vestibular functions.Methods: The patient group consisted of 35 individuals diagnosed with primary Sjögren's syndrome and a control group of 35 healthy individuals similar in terms of age and gender.Results: The rate of hearing loss in the patient group was significantly higher than in the control group (p = 0.021). The N1 latency value for the ocular vestibular-evoked myogenic potentials test was significantly longer in the patient group than in the control group (p = 0.037). Additionally, the posterior semicircular canal and lateral semicircular canal vestibulo-ocular reflex gain values were significantly lower than in the control group (p = 0.022 and p < 0.001, respectively).Conclusion: These results indicate subclinical vestibular involvement and hearing loss in primary Sjögren's syndrome patients. Vestibular-evoked myogenic potentials and video head impulse tests can be used to detect vestibular involvement in primary Sjögren's syndrome patients.

Amaç: İnflamatuar romatizmal hastalıklar her yaşta görülebilen remisyon ve alevlenmelerle seyreden kronik hastalıklardır. Bu anket çalışması, hastaların tedavilerini kesmelerine etki eden faktörleri araştırmak ve hangi tedavi yöntemlerini seçtiklerini belirlemek amacıyla düzenlenmiştir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Ocak 2019-Aralık 2019 arasında Romatoloji Bilim Dalında yapıldı. Çalışmaya 18 yaş üzeri hayatının bir döneminde tedavisini kesen 150 hasta alındı. Çalışmaya romatoid artrit, ankilozan spondilit, bağ doku hastalığı tanısı olan hastalar dahil edildi. Bulgular: Kliniğimizde değerlendirilen 150 hastanın 101 tanesi kadın, 49 tanesi erkekti. Hastaların yaş ortalaması 46 olarak bulundu. Hastaların tanılarına göre değerlendirildiğinde romatoid artrit %50, ankilozan spondilit %19,3, bağ doku hastalığı %14, diğerleri %16 bulundu. Hastaların tedaviyi kesme nedeni en sık ilaç ilaç yan etkisi %32,7 olup diğerleri sosyal güvenlik sorunları %23,3, hastalığın iyileştiğini düşünme %16, tedaviye inanmama %12,7, hamilelik %6, görsel medya %3, tamamlayıcı ve alternatif tıb (TAT) %6, diğerleri %2 olarak bulundu. Hastaların eğitim düzeyi, yaşadığı yer, tanı farklılıkları ile medikal tedaviyi kesme ilişkisi bulunmadı. Tedaviyi kesen hastaların %80,6’sı hiçbir ilaç almadığı %19,4’ü TAT yöntemlerine başvurduğu bulundu. En sık kullanılan TAT yöntemi %68 bitkisel yöntemdi.Medikal tedaviyi kesen hastalarda alternatif tedavi seçimi ile eğitim, yaşadığı yer arasında ilişki bulunmadı. Medikal tedaviyi kesen romatoid artrit hastalarında %72, ankilozan spondilit hastalarında %65,5, bağ doku hastalığında %57,1 oranında ilk 6 ay içinde hastalık alevlenmesi gözlendi. Tartışma-Sonuç: İnflamatuar romatizmal hastalarında hayatının bir döneminde tıbbi tedaviyi bırakarak takip dışı kaldığı gözlenmiştir. Bu nedenle hastalar medikal tedavinin sürekli olması gerektiği ve ilaçların hastalık üzerinde etkileri konusunda bilgilendirilmelidir. Medikal tedaviyi kesen hastaların ilk 6 ayda hastalık alevlenmesi nedeniyle medikal tedaviye başladığı gözlenmiştir.