SIBEL ECEMIS KILIÇ

Prof. Dr. SIBEL ECEMIS KILIÇ

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

18Years (2009-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
30 June 2021 in Ege Coğrafya Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
FÇFunda Çatalbaş
Funda Çatalbaş
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
Farklı kültürleri tanımaya ilişkin artan ilgi, kültür ve turizm arasındaki ilişkiyi güçlendirmiştir. Kültürel değerlerin, somut ve somut olmayan mirasın korunduğu alanlar/kentler turizm açısından çekici hale gelirken, turizm ile elde edilen gelir kültür varlıklarının bakımını, onarımı kolaylaştırmakta, yaşatılmasını desteklemektedir. Diğer yandan kültürel miras, turizme yönelik çekici bir unsur olmanın ötesinde yerel kimliğin oluşturulması ve sürdürülmesi açısından bir değer taşır. Geçmişin bilgisini bugüne taşıyan, geçmişle bugün arasında bağ kuran somut bir kaynaktır. Bu nedenle kültürel mirasın ve değerlerin turizm için araçsallaşması bazı risk ve tehditleri de ortaya çıkarmaktadır. İlgi çeken unsurların tekrar edilmesi, korumaya yönelik yüzeysel/içi boşaltılmış yaklaşımlar, kimliği oluşturan yapılı-doğal ve beşeri farklı unsurlar arasındaki bağlar dikkate alınmadan geliştirilen müdahaleler, taşıma kapasitesini dikkate almayan kullanım ve pazarlama politikaları kültürel miras alanlarına ilişkin önemli tehditler haline gelebilmektedir. Bu bakımdan, kültürel miras alanlarındaki koruma- kullanma dengesinin sağlanması ve kültür turizminin sağlıklı gelişimi için bütüncül politikalar oluşturulması gerekliliği doğmakta ve bu durum sürdürülebilir kültür turizmi ve koruma kavramlarının önemini gündeme getirmektedir. Şehir ve bölge planlama alanında kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilir kültür turizminin birlikte ve eşgüdümlü olarak değerlendirilmesine yönelik strateji ve politikalar yetersizdir. Bu kapsamda, kültürel mirasın geleceği açısından planlamada kentsel aktörlerin bütüncül politikalar ortaya koyabilmesi, kültür ile turizmi aynı potada eritebilmesi ve ortak bir paydada buluşturabilmesi gerekmektedir. Çalışmada, konunun çözümüne yönelik bütüncül bir planlama yaklaşımı ortaya koyabilmek amacıyla, zengin kültürel miras birikimine sahip olan İzmir İlindeki farklı kentsel aktörlerin görüş ve önerileri incelenerek planlamada kültürel mirasın korunması ve kültür turizminin ele alınışına dair bir çerçeve oluşturulmuştur.

19 September 2025 in Sustainability
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
BSBegüm Sözen
Begüm Sözen
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
Yazıköy, a rural settlement in southwestern Türkiye situated within overlapping cultural and natural protection zones, provides a critical case for analyzing the implications of heritage regulations on village life. This study examines how conservation policies shape livelihoods, land use practices, and community participation. Employing a mixed-methods design, the research draws on 114 household surveys and five semi-structured interviews conducted in 2024 with residents, local officials, and business owners. Findings show that heritage designation stimulates tourism, creating income and employment opportunities while simultaneously imposing regulatory constraints that delay infrastructure improvements and restrict new construction. Rising land values, the conversion of agricultural land for tourism-related uses, and the involvement of external investors illustrate the early stages of tourism-driven rural transformation. Moreover, age emerges as a critical determinant of participation: younger residents engage more actively with conservation and tourism initiatives, whereas older inhabitants experience barriers stemming from limited resources and access to information. Overall, conservation regimes safeguard cultural identity but constrain local agency. Reconciling protection imperatives with community-defined development requires inclusive planning and participatory governance. The Yazıköy case highlights how heritage policy, shaped by overlapping conservation regulations and tourism pressures, intersects with broader dynamics of rural gentrification, providing insights relevant to other rural heritage contexts.

31 May 2021 in İDEALKENT
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
NŞNurseli Şanli
Nurseli Şanli
FVFatma Nur Varol
Fatma Nur Varol
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
MGMercan Efe Güney
Mercan Efe Güney
Literatürde ekosistemlerin sürdürülebilirliğinin sağlanması hedefiyle ortaya çıkan dirençlilik kavramı, özellikle son 10 yılda geliştirilerek, pek çok farklı konu ve perspektifte ele alınmaya başlamıştır. Günümüz planlama yaklaşımları çoğunlukla sosyo-ekonomik odaklı olup, kentsel dirençlilik alanında afet risklerinin tanımlanmasından öteye geçememektedir. Oysaki kavram doğal kaynakların sürdürülebilirliğinin sağlanması, afet ve benzeri riskler ile ekonomik, sosyal ve fiziksel bağlamda kentlerde yaşanan veya öngörülen sorunların çözülmesine, hafifletilmesine olanak tanıyabilmesi sebebiyle her ölçekteki planda değinilmesi gereken önemli bir konudur. Bu çalışmada üretilecek planlarda kentsel dirençliliği sağlamak ve artırmak adına risklerin tespiti ve seviyelerinin derecelendirilmesine yönelik uygulanabilir bir yöntem geliştirmek, geliştirilen yöntemin mekânsal planları yönlendirmekteki katkısını sunmak çalışmanın amacını oluşturmuştur. Geliştirilen yöntem farklı ölçek ve sınıra sahip iki plan olarak Kocaeli ili İzmit İlçesi Afet Müdahale Planı ve Kocaeli ili İzmit Körfezi Bütünleşik Kıyı Alanları Planı yapım aşamalarına entegre edilerek uygulanmıştır. Çalışma kapsamında geliştirilen yöntemin diğer planlara uygulanabilirliğinin ve mevcuttaki sorunlara yönelik çözüm önerilerinin gerçekleşebilirliği ile sürdürülebilirliğinin sağlanıp sağlanamayacağının tartışılması hedeflenmiştir.

30 March 2022 in Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
FAFiliz Ay
Filiz Ay
MGMercan Efe Güney
Mercan Efe Güney
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde başlayan modernite projesi, Cumhuriyetle birlikte ülkede planlı bir eyleme dönüşmüştür. Modernite projesi içinde, ekonomik bağımsızlık için planlı kalkınmaya ve sanayinin gelişmesine önem verilmiştir. İzmir İktisat Kongresi (1927) ve Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı (1934) bu süreçte sanayi yatırımlarının gerçekleşmesini sağlamıştır. Bu yatırımlar devrimleri ayakta tutan unsurlar ve ekonomik/sosyal kalkınma için temel gereksinimler olarak görülmüş ve devlet eliyle gerçekleştirilmiştir. Ülkenin modernleşme sürecindeki ilk adımlarından biri olarak Kocaeli SEKA bu sürecin aşamalarının izlenebildiği somut bir örnektir. Cumhuriyetin ilk sanayi kuruluşu olan SEKA Kâğıt Fabrikası, Kocaeli ili için önemli bir endüstriyel miras değeri taşımakta ve bünyesinde barındırdığı yapılarla bir modernleşme modeli oluşturmaktadır. Kültürel ve endüstriyel mirasa sahip olan SEKA, geçmişe dair izlerin gelecek nesillere aktarıldığı mekânsal değerler içermektedir. Fabrika kuruluşundan (1936), kapatılmasına kadar (2004) geçen süreçte kente, kentlilere ve çalışanlarına sunduğu olanaklarla kentin belleğinde önemli bir yere sahiptir. Ancak, zaman içinde teknolojik gelişmelere uyum sağlayamadığına ve çevreye kirletici etkileri nedeniyle yer seçiminin uygun olmadığına karar verilmiş ve yavaş yavaş işlevini yitirmiştir. Fabrikanın kapatılmasıyla sadece bir üretim yerinin işlevi sonlandırılmamış, kentlilerin ve çalışanlarının fabrikayla kurduğu özel bağ da etkilenmiştir. İşlevi sona eren SEKA alanının, 2005 yılında belediyeye devredilmesi sonrasında, kente geri kazandırılması hedeflenmiştir. Kent tarihi açısından önem taşıyan bu alanın özgün fonksiyonları dışında ancak, özgün fonksiyonun oluşturduğu değeri koruyarak sürdürülmesi endüstriyel miras kavramı kapsamında değerlendirilmesini gerektirmektedir. Bu çalışmada kentin sosyal ve ekonomik yapısına etki eden SEKA’nın kıyı şeridi, taşıdığı tarihi ve endüstriyel yapıları, özellikle Sekapark Kentsel Dönüşüm Projesinin uygulanmasıyla birlikte değerlendirilecektir. Ayrıca, tüm alanın etkin ve verimli kullanımını sağlamak üzere, mevcut durumda göreli olarak atıl kalan ve/veya kullanımında sınırlılıklar bulunan yapı ve alanlara ilişkin öneriler geliştirilmiştir.

12 August 2009 in European Planning Studies
Verified
Journal Article
Closed access
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
On a global scale, the region which not only defines economic but also social unity has been brought once again to the agenda in a manner unlike those of the past, both as a result of globalization and localization tendencies, and with arguments towards formulating a more democratic administrative structure. Conversely, although regional planning and administrative pursuits and debates have ensued in Turkey since its foundation, regional plans have never been effectively administered, a regional administrative structure requiring continuity has not been established and problems requiring solutions at the regional level have increasingly continued their presence. In this study, proposals have been developed for regional planning and regional administration in Turkey, taking into consideration not only global tendencies but also the country's related experiences along with the current circumstances, and spatial unities that would form a basis for these have been defined.

18 September 2025 in Sustainability
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SKSIBEL ECEMIS KILIÇ
SIBEL ECEMIS KILIÇ
MGMercan Efe Güney
Mercan Efe Güney
ISİrem Ayhan Selçuk
İrem Ayhan Selçuk
KDKübra Alğın Demir
Kübra Alğın Demir
GGGizem Gür
Gizem Gür
This study analyzes disaster vulnerability in rural settlements in İzmir’s southern region in Türkiye. Recognizing that vulnerability significantly contributes to disaster risk, the research investigates social, economic, natural, and artificial vulnerability factors. The primary goal is to assess vulnerability levels and propose disaster-sensitive planning strategies, especially for rural settlements. This research focuses on six districts—Selçuk, Bayındır, Tire, Beydağ, Ödemiş, and Kiraz—which include 341 neighborhoods, 75% of which are rural. It aims to measure vulnerability using specific social, economic, natural, and artificial indicators, addressing risks from earthquakes, floods, and landslides. This study intends to inform future planning strategies to enhance disaster resilience at the neighborhood and district levels. The analysis employed a scoring system for vulnerability indicators, assigning weights between 0 and 1 based on risk levels. Social and economic factors were uniformly assessed across disaster types, while natural and artificial factors were evaluated separately for earthquakes, floods, and landslides. Geographic Information System (GIS) tools were used to map and visualize vulnerability scores, with statistical analyses conducted at neighborhood and district scales. The results highlight significant variability in vulnerability levels across districts and neighborhoods. Differentiated strategies are essential for addressing disaster risks in rural areas. This study recommends prioritizing districts based on their vulnerability profiles and integrating disaster-sensitive planning into regional development strategies. These findings contribute to the ongoing discourse on vulnerability analysis and rural disaster resilience planning.