This study aimed to analyze the scientific literature on Retzius-sparing robot-assisted radical prostatectomy (RS-RARP) using bibliometric methods to identify temporal trends in publication output, major research themes, and the structural characteristics of the field. Original research articles published in English between 2011 and 2025, indexed in the Web of Science Core Collection database and included in the Science Citation Index Expanded (SCI-E), were analyzed. Publications retrieved through a predefined search strategy were evaluated in terms of annual scientific production, citation indicators, journal distribution, highly influential studies, and author and keyword networks. Bibliometric analyses and visualizations were performed using Biblioshiny (Bibliometrix R package) and VOSviewer. A total of 93 original research articles met the inclusion criteria. Annual publication output increased markedly after 2017, reaching a peak in 2023. Journal of Robotic Surgery emerged as the most productive journal ( n = 12), whereas European Urology, Journal of Urology, and BJU International demonstrated the highest impact and visibility. Italy ( n = 24), the United States ( n = 21), and China ( n = 17) were identified as the leading contributors to scientific output. Citation analyses showed that the intellectual foundation of the field is centered on a limited number of seminal studies. Keyword and network analyses revealed a predominant focus on functional outcomes, refinement of surgical techniques, and learning curve–related themes. Overall, the RS-RARP literature represents an increasingly mature and expanding research domain, and these findings provide a quantitative overview of its current structure while offering guidance for future clinical and methodological investigations.

Üriner sistem ile gastrointestinal sistem arasında fistüller nadiren görülmektedir. Reno-gastrik fistül olguları genellikle penetran travmaya sekonder, iyatrojenik olarak, komplike böbrek taşlarına ve enfektif süreçlere bağlı olarak oluşabilmektedir. Midenin pozisyonu nedeniyle hemen her zaman sol böbrek etkilenmektedir. Bu olgu sunumunda, böbrek taşı nedeniyle ameliyat önerilen fakat COVID-19 salgını nedeniyle ameliyat olmayan ve pyelonefrit bulguları ile başvuran 63 yaş kadın hastayı sunduk. Hastaya reno-gastrik fistül tanısı konuldu ve böbreğe nefrostomi katateri takılarak barsak istirahati uygulanmasının ardından böbrek taşı tedavi edildi.

Amaç: Prostat kanserinin cerrahi tedavisinde Retzius koruyucu robot yardımlı radikal prostatektomi (RK–RYRP) ile konvansiyonel robot yardımlı radikal prostatektomi (K-RYRP)’yi cerrahi sınır pozitifliği açısından karşılaştırmayı amaçladık. Materyal ve Metod: Ocak 2022 – Eylül 2023 tarihleri arasında lokalize prostat kanseri tanısı konmuş, RK-RYRP ve K-RYRP yapılan 57 hastanın erken dönem onkolojik sonuçları (ISUP derecesi, T evresi, mesane boynu invazyonu, ektrakapsüler yayılım, seminal vezikül invazyonu, lenf nodu invazyonu ve cerrahi sınır pozitifliği) incelendi. Bulgular: RK-RYRP grubundaki hastalar, K-RYRP grubundaki hastalar ile karşılaştırıldığında yaş, VKİ, preoperatif PSA, prostat hacmi ve preoperatif ISUP dereceleri açısından anlamlı bir farklılık izlenmedi (hepsi p>0.05). Ortalama operasyon süresi açısından her iki grup arasında fark görülmedi (p=0,06). Cerrahi sınır pozitifliği; RK-RYRP grubundaki hastaların %34,6’sında, K-RYRP grubundaki hastaların %25,8’inde saptandı ve her iki grupta anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,4). Cerrahi spesmenin ISUP dereceleri ve T evreleri benzerdi (hepsi p>0,05). Lenf nodu invazyonu, ekstrakapsüler yayılım, seminal vezikül invazyonu ve mesane boynu invazyonu açısından da her iki grupta istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi (hepsi p>0,05). Sonuç: Retzius koruyucu robot yardımlı laparoskopik radikal prostatektomi, prostat kanseri cerrahisi için erken onkolojik sonuçlar açısından konvansiyonel yöntemle karşılaştırıldığında uygulanabilir bir yöntemdir. Ancak, uzun dönem onkolojik sonuçlar (özellikle biyokimyasal rekürrens açısından) için daha fazla veriye ihtiyaç vardır.

Current risk stratification systems for non–muscle-invasive bladder cancer (NMIBC) rely primarily on established clinicopathological variables and do