Bu çalışmada 6 Şubat 2023 tarihinde Pazarcık ve Elbistan merkezli meydana gelen demremler sonrasında konteyner kentte yaşamak zorunda kalan depremzede ergen bireylerin yaşadıkları temel sorunları ve ihtiyaçlarını keşfetmek ve ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması deseni kullanılmıştır. Katılımcılar, Kahramanmaraş’taki 9 konteyner kentte yaşayan 12-19 yaş aralığında olan 44 ergen bireyden oluşmaktadır. Katılımcılar belirlenirken kartopu ve amaçlı örnekleme tekniği kullanılmıştır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile Ağustos-Eylül 2023 tarihinde konteyner kentlerde yapılan yüz yüze görüşmelerden elde edilmiştir. Veriler içerik ve tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Analizlerde psikososyal zorluklar, ekonomik zorluklar ve çocuk yaşta çalıştırılmak, fiziksel zorluklar, ebeveyn baskısı, eğitim sorunu ve temel ihtiyaçlar olmak üzere 6 tema ortaya çıkmıştır. Araştırmada konteyner kentte yaşayan depremzede ergenlerin yaşadıkları zorluklar, kayıplar ve değişimlerden dolayı psikososyal iyi oluş hallerinin, eğitimlerinin, aile ve arkadaş ilişkilerinin olumsuz etkilendiği, depremin yeniden olması, yakınlarını kaybetme ve gelecek belirsizliği konularında derin endişe ve kaygı yaşadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca zararlı davranış edinme kaygısı ve boş zamandan dolayı erkeklerin sanayi, inşaat, fabrika gibi alanlarda çalıştırıldıkları, kızların ise ev ve kardeş bakımında sorumluluklarının arttığı ve ebeveyn baskısına maruz kaldıkları sonucuna ulaşılmıştır.
This quantitative study examined the relationships between perceived social support, psychological resilience, and posttraumatic growth (PTG) among university students affected by the 6 February 2023 earthquakes in Türkiye. Utilizing a correlational design, the study tested whether psychological resilience mediated the relationship between perceived social support and PTG. The sample consisted of 769 undergraduate students from Kahramanmaraş Sütçü İmam University and Malatya Turgut Özal University, selected through convenience sampling. Data were collected via standardized instruments: the Multidimensional Scale of Perceived Social Support, the Resilience Scale for Adults, and the Posttraumatic Growth Inventory. A mediation analysis was conducted using the path analysis and bootstrapping methods with the IBM AMOS 24.0 software. The results revealed that perceived social support positively predicted both psychological resilience and PTG, and psychological resilience positively predicted PTG. The mediation analysis confirmed that psychological resilience partially mediated the relationship between perceived social support and PTG. Additionally, significant differences in PTG, resilience, and perceived social support levels were found across gender, housing conditions, psychological impact levels, and access to support. Notably, female students, those who lost loved ones, and those who received psychological or family support reported higher PTG levels. The results emphasize the critical role of social and individual resources in trauma adaptation. It is recommended that post-disaster psychosocial interventions prioritize strengthening both perceived social networks and individual resilience capacities to foster posttraumatic growth in affected populations.
3 March 2025 in Journal of Gerontological Social Work
After the earthquakes in Kahramanmaraş, Turkey, thousands of people started to live in container cities. Determining the life satisfaction levels of older adults living in these cities and investigating the factors that may be effective are of vital importance for individuals. 274 older adults living in container cities in Kahramanmaraş city constituted the sample of this study. Results show that the life satisfaction levels of earthquake victims older adults living in the container city are at a medium level. Additionally, both perceptions of loneliness and death anxiety had a negative relationship with life satisfaction.
Türkiye’de 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremler, son yılların en yıkıcı depremlerindendir. Elli binden fazla insanın hayatını kaybettiği, 100 binden fazla insanın yaralandığı ve milyonlarca insanın evsiz kaldığı bu depremler, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin görmüş olduğu en şiddetli ve en fazla kaybın yaşandığı depremlerdir. Bu çalışmanın amacı meydana gelen bu depremlerden doğrudan etkilenen deprem mağdurlarının deprem anında ve sonrasında yaşadıklarını açığa kavuşturmak ve sorunlarını araştırmaktır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden biri olan olgubilim yaklaşımından yararlanılmıştır. Araştırma grubu 36 bireyden oluşmaktadır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen bulgular depremden sonra yaşanan zorluklar, depremin psikososyal etkileri ve ülkemizin deprem konusundaki eksikleri olmak üzere üç ana temadan oluşmaktadır. Katılımcılar, deprem sonrasında başta barınma olmak üzere birçok temel ihtiyaca erişmede zorluklar yaşamışlardır. Sonuç olarak, katılımcılar deprem sonrasında sosyal çevreden uzaklaşarak yalnızlaştıklarını, depremin derin izler bıraktığını ve bu izlerin uzun yıllar silinmeyeceğini düşündüklerini ifade etmişlerdir.
Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin internet bağımlılık düzeylerini cinsiyet, sınıf düzeyi, evde internet bağlantısının olup olmaması durumu, algılanan okul başarısı, aile geliri ve günlük ortalama internet kullanım süresine göre incelemektir. Araştırma, tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi, 2022 yılında Şanlıurfa ilinin Siverek ilçesine bağlı 3 ortaöğretim kademesinde eğitimleri devam eden 154 erkek ve 139 kız öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada “İnternet Bağımlılık Testi-Kısa Formu” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS programında Bağımsız T testi ve tek yönlü varyans analizleri (ANOVA) yapılmıştır. Çalışmada öğrencilerin internet bağımlılık düzeyleri cinsiyet, günlük ortalama internet kullanım süresi ve evde internet erişimi olup olmama durumuna göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği bulunmuştur. Ama internet bağımlılığı ile ailenin ekonomik durumu, öğrenim görülen sınıf düzeyi ve algılanan akademik başarı düzeyi arasında ise anlamlı düzeyde bir farklılaşma olmadığı saptanmıştır.
Bu çalışma, Suriye’den Türkiye’ye göç etmiş ve Mardin ilinde yaşayan kadınların erken yaşta evlilik nedenlerini, erken yaşta evlilik konusundaki görüş ve deneyimlerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmamızda nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik yaklaşımdan yararlanılmıştır. Veriler, sosyo-demografik bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Bu yöntemle 18 yaşından önce evlenmiş olan 13 katılımcı ile derinlemesine bireysel görüşme gerçekleştirilmiştir. Veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Katılımcıların 13 ile 18 yaşları arasında evlendikleri, hepsinin de eşlerinden yaşça küçük oldukları ve evlilik sürecinin devam ettiği belirlenmiştir. Suriyeli göçmen kadınlar, ekonomik, sosyokültürel kabuller, çok çocukluluk gibi farklı nedenlerle 18 yaşından önce evlendirilmekte ve bu evliliğin getirdiği zorluk, sorumluluk ve sorunlarla mücadele etmek zorunda kalmaktadır. Erken yaşta evliliğin, kadınların eğitim hakkının elinden alınmasına, çocuk bakma ve ev içi bakım yükümlüğünün artmasına, sosyal yaşam üzerinde olumsuz ve yıkıcı etkilerin ortaya çıkmasına, yoksulluğun derinleşmesine neden olduğunu söylemek mümkündür. Ayrıca, erken yaşta evlilik ve göçmen olmanın getirdiği güçlükler nedeni ile kadınlar yaşam sürecinde aile içi şiddet, ekonomik, biyopsikososyal ve fiziksel yönden üstesinden gelinmesi zor sorunlar da yaşamaktadır.