Metaverse is a new concept which is frequently discussed in many fields such as health, art, sports, entertainment, education, trade, and marketing. The scope and actuality of this concept, which expresses a new digital world beyond the universe, necessitated this study. In this study; gender, age, duration of social media usage and levels of metaverse knowledge, awareness and attitude of university students have been tried to be analyzed statistically in terms of variables such as playing digital games, using e-commerce, communicating with other individuals in virtual channels and the availability of crypto money. The survey model, one of the quantitative research methods, was preferred in the study. Independent Sample T Test and Pearson Correlation tests were used to analyze data with a normal distribution. The universe of the research includes students studying at Ağrı İbrahim Çeçen University in the 2021-2022 academic year, and the sample of the research includes 271 students (122 females and 149 males), studying in different departments of the same university. Apart from the personal information form, the 'Metaverse Scale’ developed by Süleymanoğulları et al. was chosen as a data collection tool. According to the results, male participants' metaverse knowledge, attitude, and awareness levels are higher than females in the sub-dimensions of digitalization and lifestyle. While a positive and weak relationship was found between the participants’ average daily social media usage time and the technology sub-dimension average score, the analysis results indicate that the levels of the participants who engage in e-commerce in the technology, digitalization, and lifestyle sub-dimensions are higher than the others. Finally, it has been found that the metaverse knowledge, attitude and awareness levels of the students with crypto money in the sub-dimensions of technology, digitalization and lifestyle are higher than those in the other group. According to the results of this study, it can be said that the metaverse attitudes, awareness and knowledge levels of the university students who constitute the research sample group differ depending on sociocultural and socioeconomic factors.

Bu çalışmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin hedef bağlılığı düzeylerini farklı değişkenler açısından incelemektir. Çalışmada, nicel araştırma modellerinden biri olan tarama (survey) modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören 248’si erkek ve 100’ü kadın olmak üzere toplam 348 gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmanın yapılabilmesi için ölçek kullanım ve etik kurul izinleri alınmıştır. Veri toplamak amacıyla kişisel bilgi formları dışında ‘Hedef Bağlılığı’ (Şenel ve Yıldız, 2016) ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler (frekans, aritmetik ortalama, standart sapma), Mann Whitney U, ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. Sonuçlar ise p<.05 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları değerlendirildiğinde kadın öğrencilerin hedef bağlılığı düzeylerinin erkek öğrencilerin hedef bağlılığı düzeylerinden daha yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir. Çalışmada ayrıca 2501-4000 TL arası aylık toplam gelire sahip ailelere mensup öğrencilerin hedef bağlılığı düzeylerinin 1500 TL ve altında aylık toplam gelire sahip ailelere mensup öğrencilerin hedef bağlılığı düzeylerinden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonrasında elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin hedef bağlılık düzeyleri ile yaşları, aile yapıları, aileleriyle birlikte ikamet edilen yerleşim yerleri ve kayıtlı olunan bölümün önceden hedeflenip hedeflenmediği durumları arasında anlamlı bir farklılaşma yoktur. Çalışmamızın örneklem grubunu oluşturan öğrencilerin hedef bağlılığı düzeylerinin çeşitli sosyokültürel ve sosyoekonomik özelliklere göre farklılık gösterdiği sonucu elde edilmiştir.

Background: Brain-derived neurotrophic factor (BDNF) is a key regulator of neuroplasticity, cognitive function, and mental health. Exercise is proposed as a non-pharmacological strategy to enhance BDNF; however, findings across neurological and non-neurological disorders remain inconsistent, and the influence of exercise type or dose-related parameters remains unclear. Objective: This meta-analysis evaluated the effects of exercise interventions on peripheral BDNF levels in individuals with neurological (e.g., multiple sclerosis, cognitive impairment, schizophrenia, depression) and non-neurological (e.g., obesity, type 2 diabetes, cancer) disorders, and examined whether outcomes varied by disease category, exercise modality, or dose. Methods: A systematic search of Web of Science, PubMed, ScienceDirect, Scopus, and Cochrane was conducted up to 1 October 2025. Eligible randomized controlled trials (RCTs) and the quality of evidence were assessed using the PEDro scale and the GRADE approach, respectively. Random-effects models were applied, with subgroup analyses (neurological vs. non-neurological; exercise type; duration and assay type), meta-regressions (duration, frequency, session length), and publication bias tests (funnel plot, Begg’s test, Egger’s regression, and trim-and-fill). Results: Nineteen RCTs, including 850 participants, were analyzed. According to low-quality evidence, exercise significantly increased peripheral BDNF (SMD = 1.03, 95% CI: [0.56–1.49, p < 0.0001). Effects did not differ significantly between neurological (SMD = 0.91, 95% CI: 0.31–1.50) and non-neurological (SMD = 1.23, 95% CI: 0.47–1.99) conditions (Q (1) = 0.44, p = 0.51). Subgroup analyses revealed significant improvements for resistance exercise (SMD = 1.57, 95% CI: 0.91–2.23), followed by aerobic (SMD = 1.44, 95% CI: 0.36–2.52) and combined exercise (SMD = 0.55, 95% CI: 0.21–0.89). Meta-regressions showed no moderating effects of duration (β = 0.0101, p = 0.834), weekly frequency (β = 0.1464, p = 0.648), minutes per session (β = −0.0124, p = 0.233) or total weekly minutes (β = 0.0005, p = 0.919) apart from age and baseline BDNF level factors (β = 0.0348, p = 0.020; β = −0.035, p = 0.0258). Publication bias tests indicated minimal publication bias, with adjusted effects remaining robust. Conclusions: Exercise interventions have been shown to increase peripheral BDNF significantly across diverse clinical populations. In particular, resistance and aerobic exercise protocols accounted for the exploratory component, whereas simple dose-related factors did not explain the variability. These findings are consistent with the biological plausibility of exercise-induced neuroplasticity and underscore the need for larger, pre-registered RCTs with harmonized biomarker protocols to strengthen clinical translation. However, the certainty of evidence is limited by small sample sizes and the frequent lack of blinding of participants and assessors across included trials.

Background and Objectives: The hypertrophic adaptation of the diaphragm to inspiratory muscle training (IMT) remains insufficiently characterized, particularly in healthy and athletic populations. To address this gap, we conducted a meta-analysis and meta-regression to evaluate the effects of IMT on diaphragm thickness and identify potential moderating factors. Materials and Methods: A systematic search was conducted across PubMed, MEDLINE, Embase, CINAHL, and SPORTDiscus as well as Google Scholar (gray literature) through November 2025. Eight studies involving 203 healthy participants met the inclusion criteria. A random-effects model was used to calculate pooled effect sizes and meta-regression estimates. Results: IMT produced a statistically significant moderate increase in diaphragm muscle thickness, with a standardized mean difference (SMD) of Hedges’ g = 0.52 (95% CI: 0.19 to 0.85; p < 0.05). Subgroup analyses indicated that IMT with 50% maximal inspiratory pressure (MIP) produces a statistically significant effect (p = 0.0069), whereas fitness status and age did not significantly influence outcomes (p = 0.589 and p = 0.126, respectively). Meta-regression analyses revealed that only baseline MIP value (β = 0.030; 95% CI: 0.009 to 0.050; p = 0.004) was associated with diaphragm hypertrophy. Conclusions: IMT with 50% of MIP elicits meaningful diaphragmatic hypertrophy in healthy individuals. This response appears independent of fitness status or age, but is significantly influenced by baseline inspiratory muscle strength (MIP). These findings support the utility of IMT in enhancing respiratory muscle morphology in health and performance contexts.

Bu araştırmanın amacı, curling sporcularının mental dayanıklılık düzeylerinin demografik ve spora ilişkin bazı değişkenler açısından istatistiksel olarak incelenmesidir. Araştırma, tekil tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Çalışmaya aktif olarak curling sporu yapan 38’ü kadın, 53’ü erkek olmak üzere toplam 91 sporcu dâhil edilmiştir. Veri toplamak amacıyla araştırmacı ve uzman görüşü ile oluşturulan kişisel bilgi formu dışında Sporda Mental Dayanıklılık envanteri (Pehlivan ve Dinç, 2017) kullanılmıştır. Araştırma sonrasında, erkek sporcuların bağlılık alt boyutunda mental dayanıklılık düzeylerinin kadın sporcuların düzeylerinden daha yüksek olduğu; ayrıca milli curling sporcularının güven alt boyutunda mental dayanıklılık düzeylerinin milli olmayan curling sporcuların düzeylerine göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, bu araştırma sonrasında örneklem grubumuzu oluşturan curling sporcularının sahip olunan yeteneklere olan inancı koruma ve rakiplerinin kendisini korkutmasına izin vermeme beceri düzeylerine ilişkin puan ortalamalarının nispeten daha yüksek olduğu görülmüştür. Ancak hedefe bağlı kalma ve kontrolü kaybetmeme beceri düzeylerine ait puan ortalamalarının ise düşük olduğu görülmüştür.

Bu araştırmanın amacı, zihinsel dayanıklılık konusunda yayımlanmış olan lisansüstü tezlerin içerik analizini çeşitli ölçütler dâhilinde yaparak konu ile ilgili gerçekleştirilen çalışmaların genel özelliklerini ve araştırma eğilimlerini ortaya koymaktır. İçerik analizi tekniğinin tercih edildiği bu çalışma kapsamında Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı, Ulusal Tez Merkezi veri tabanına kayıtlı toplam 46 ulusal lisansüstü teze erişim sağlanmıştır. Tezler; tez türü, yayım yılı, yayımlandığı üniversite ve anabilim dalı; kullanılan araştırma yöntemi, deseni, envanter ve zihinsel dayanıklılık ile ilişkilendirilen kavramlar şeklinde belirlenen ölçütler dâhilinde incelenmiştir. Araştırma sonrasında zihinsel dayanıklılık konusunda yayımlanan tezlerin toplamda 29 farklı üniversite bünyesinde ve genellikle (%35) Beden Eğitimi ve Spor anabilim dalında hazırlandığı tespit edilmiştir. En fazla sayıda tezin 2019 yılında yayımlandığını işaret eden araştırma bulguları, bu tezlerde büyük ölçüde nicel araştırma yönteminde (%94) ilişkisel tarama deseninin (%62) tercih edildiğini, ayrıca yine yüksek oranda (%91) veri toplama aracı olarak Sheard, Golby ve Wersch (2009) tarafından geliştirilen ‘Sporda Zihinsel Dayanıklılık’ envanterinin kullanıldığını göstermektedir. Son olarak, zihinsel dayanıklılık konulu çalışmaların ilişkilendirildiği kavramlar incelendiğinde ‘duygusal zekâ’ kavramının yüksek oranda (%18,7) tercih edilmiş olması bu çalışmanın bir diğer bulgusudur. Sonuç olarak, zihinsel dayanıklılık konulu lisansüstü tezlerde pozitivist paradigma geleneğinin baskın olduğu ve bu yaklaşımda nicel araştırma yöntemlerinin sıklıkla tercih edildiği söylenebilir.