Günümüzde teknolojinin hızla gelişmesi ve insan nüfusunun artmasıyla birlikte enerji tüketimi de artmaktadır. Bu durum mevcut fosil yakıt kaynaklarının hızla tükenmesi, çevre kirliliği ve iklim değişikliği gibi çevresel sorunlara neden olmaktadır. Tükenen fosil yakıt rezervleri ve artan çevresel kaygılar, toplumların çevre dostu enerji üretme yöntemlerini geliştirmeye ve uygulamaya yönelik çabalarını artırarak günümüzde yenilenebilir enerji kaynaklarına yatırım yapmayı teşvik etmektedir. Yenilenebilir enerji kaynakları, çevresel etkileri azaltma konusundaki önemli bir rol oynamaktadır. Güneş enerjisi gibi yenilenebilir enerji kaynakları, dünya enerji sorunlarının çözümünde en umut verici alternatiflerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu kaynakların optimum kullanımı için uygun yerlerin etkili bir şekilde belirlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan Mardin ili bütününe yönelik uygun güneş enerjisi santrali yer seçimi için Coğrafi Bilgi Sistemi ve Analitik Hiyerarşi Prosesi temelinde Çok Kriterli Bir Karar Verme sistemi oluşturmayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda elde edilen sonuçlara göre, çalışma alanı güneş enerjisi santrali kurulumu için %68.12’lik oran ile “uygun”, %2.48’lik oran ile “en uygun” düzeyde olduğu tespit edilmiştir.

The main objective of this study is to determine the knowledge and awareness levels of climate change among preparatory class students at Zonguldak Bülent Ecevit University in the Western Black Sea Region of Türkiye using an unsupervised clustering approach. Within this scope, a survey was administered to university students (n = 280). Participant scores for the survey sections containing five-point Likert-type questions on climate change awareness were calculated using min–max normalization. The normalized data was then processed using the k-means algorithm, a well-known technique in unsupervised machine learning. This resulted in a classification (clustering) related to climate change awareness. The number of clusters was determined using the Silhouette index. Three clusters identified using k-means and Silhouette index ($S\approx 0.55)$ revealed the knowledge and application levels of student groups regarding climate change awareness. As a result of clustering, it was determined that Cluster-3 students (n = 134, 47.9%), defined as having a high level of knowledge and application, had a higher impact value in their overall assessments of green space-focused issues related to climate change awareness compared to the overall assessments of students in other clusters. Some notable findings concerning the attitudes of Cluster-3 students highlight climate change awareness-related practices. These include minimizing water consumption to levels necessary for ecosystem water management (mean = 95.7, std. deviation = 10.9) and exercising controlled, sustainable daily energy use to alleviate pressure on green spaces (mean = 94.4, std. deviation = 12.5). This study offers practical insights for policymakers, educators, and institutions, emphasizing the need to enhance climate education and to promote the active involvement of younger generations in shaping sustainable environments.

This study aims to identify agricultural land suitability in Mardin province, located in the semi-arid Southeastern Anatolia Region of Türkiye. Within this framework, eight ecological criteria were selected to assess agricultural land suitability. Criterion weights were derived from expert judgments using the Analytical Hierarchy Process (AHP), a Multi-Criteria Decision-Making (MCDM) method. The criteria were evaluated within the framework of the five classes used in agricultural land-use suitability, in accordance with the guidelines of the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). Based on this classification, maps of the determined criteria were prepared using Geographic Information Systems (GISs), and an agricultural land-use suitability map was produced using a weighted overlay approach. The results indicate that 31.3% of the total land area in Mardin province falls within the highly and moderately suitable classes. For validation, the suitability map was overlaid with the Coordination of Information on the Environment (CORINE) Land Cover (CLC) 2018 data, revealing that 98.8% of highly suitable (S1) areas and 94.6% of moderately suitable (S2) areas correspond to existing agricultural lands. Furthermore, Receiver Operating Characteristic (ROC) analysis yielded an Area Under the Curve (AUC) value of 0.815, indicating an acceptable-to-good discrimination ability and confirming the robustness of the model.

To ensure sustainability and preserve the vitality of historical cities and environments, it is critically important that urban furniture elements align with the urban identity. Urban furniture that supports cultural continuity and enhances visual diversity contributes to fulfilling human needs, fostering interactions among individuals, strengthening relationships with the environment, and ultimately improving the quality of urban life. This study categorizes and evaluates the urban furniture elements located on Historical Mardin 1st Street in terms of their ergonomic, aesthetic, and functional qualities to assess their impact on urban identity. The research methodology employed includes a literature review, field analysis, data collection, data analysis, and synthesis. The findings reveal that the existing urban furniture on 1st Street lacks sufficient harmony with the historical texture of the area regarding ergonomics, aesthetics, and functionality. Based on these results, proposals have been developed to enhance the aesthetic and functional qualities of urban furniture elements, considering the local culture and historical context of Mardin. This study is expected to contribute to strengthening Mardin’s unique urban identity, ensuring the sustainability of its historical and cultural values, and enriching social interaction and community life.

Kentleşme, çağdaş dönemin belirleyici bir sürecidir ve bunula birlikte peyzajı, toplumları, kültürel mirasın dokusunu yeniden şekillendirmektedir. Mekânsal dönüşümü hızlandıran kentleşme dinamikleri, somut ve somut olmayan miras üzerindeki baskıyı yoğunlaştırarak kültürel peyzajın sürdürülebilirliği üzerinde artan bir tehdit oluşturmaktadır. Amasra, tarih boyunca farklı uygarlıkların izlerini taşıyan ve zengin kültürel peyzaja sahip antik bir liman kentidir. Bu özelliğiyle, çok sayıda kültürel peyzaj öğesini bünyesinde barındıran bir kent olarak öne çıkmaktadır. Ancak son yıllarda, kentsel büyüme eğilimleri, plansız yapılaşma ve turizm faaliyetlerinin yarattığı baskılar nedeniyle Amasra’nın kültürel mirası sürdürülebilirliğini tehdit eden yoğun bir kentleşme baskısıyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu çalışma, UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’nde yer alan tarihi Amasra kentinin, kültürel peyzaj değişiminin zaman içinde kentleşme baskısı altında nasıl etkilendiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Alanın kentleşme süreci ve buna bağlı olarak kültürel peyzaj değişimi; literatür taraması, UNESCO’nun kültürel peyzajlara ilişkin değerlendirme yaklaşımı (UNESCO World Heritage Centre 2023) ile Burra Tüzüğü’nde (Australia ICOMOS 2013) tanımlanan kültürel önem (cultural significance) kavramsal çerçevesi ışığında estetik, sanatsal, tarih ve arkeoloji, bilimsel, sosyal ve kimlik değeri açısından değerlendirilmiş ve bu kapsamda, kültürel peyzajın korunmasına yönelik öneriler sunulmuştur. Bulgular, yoğun yapılaşma ve turizm odaklı dönüşümlerin tarihi ve kültürel dokunun bütünlüğünü kısmen bozduğunu göstermekte olup, sürdürülebilir koruma ve planlama stratejilerinin güçlendirilmesinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Çalışma, Amasra’nın kültürel peyzaj değerlerinin korunması ve geleneksel kent kimliğinin gelecek kuşaklara aktarılması için bütüncül bir yaklaşımın önemini vurgulamaktadır.