Objective: The epidemiological characteristics, risk factors, complications, recurrence status, clinical and laboratory features, and treatment methods of the patients who admitted to our Pediatric Cardiology Outpatient Clinic with a pre-diagnosis of acute rheumatic fever (ARF) were evaluated. Materials and Methods: The data of 166 patients who admitted with a pre-diagnosis of ARF and were diagnosed with ARF, and the data of 51 patients who were not diagnosed with ARF, were retrospectively analyzed. Results: The patients with ARF were between the ages of 5 and 18. Most of the patients with ARF attack admitted in December (15.6%), January (13.8%), and February (13.2%). The most common complaints of the patients diagnosed with ARF were isolated joint pain and/or swelling, at 50.6%. While 91.5% of the patients were diagnosed for the first time, 8.5% had ARF recurrence. It was seen that the most common major criterion was carditis (94.6%). The severity of valve regurgitation and the rates of monoarthritis were significantly higher in patients with recurrence (P < .05). Non-compliance with prophylaxis was observed in 10 (71.4%) of 14 patients with recurrence, and in 43 (28.2%) of 152 patients without recurrence. Anti-streptolysin O was lower (P = .021) and alanine transaminase (ALT) was higher (P = .019) in the recurrence group. Conclusion: Our study showed that in patients with a pre-diagnosis of ARF, a differential diagnosis should be made with other diseases. Especially in patients with joint complaints as the only major symptom, a differential diagnosis should be made. ARF recurrence is associated with non-compliance with prophylaxis, and both the severity of valve regurgitation and monoarthritis rates are higher in patients who develop recurrence. Alanine aminotransferase is significantly higher in patients with ARF recurrence. Cite this article as: Güneş A, Akın A, Türe M, Balık H, bilici M, Gül Ö. Evaluation of children with acute rheumatic fever: A single-center experience. Turk Arch Pediatr. 2022;57(1):26-31.

Objective: Congenital heart disease (CHD) is a condition that can significantly impact health-related quality of life due to the need for long-term follow-up and treatment. The purpose of this study was to analyse the quality of life of children diagnosed with CHD and to assess the relationship between the disease and their physical and mental well-being.Materials and Methods: The study involved 180 patients and 180 healthy controls. Both groups were divided into three age categories (5–7 years, 8–12 years, and 13–18 years), with 60 children in each age group. The researchers administered the Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) to the participants, taking into account their age.Results: Comparisons between the patient and control groups showed that the patient group had significantly lower scores than the control group in terms of total quality of life scale score, physical health score, and psychosocial health score of the Pediatric Quality of Life Inventory (p < 0.001, p < 0.001, and p < 0.001). Quality of life was also compared between patients receiving and not receiving medication treatment. Patients receiving medication treatment had lower scores for total quality of life score, physical health score, and psychosocial health score of the Pediatric Quality of Life Inventory compared to the control group (p < 0.001, p = 0.005, and p < 0.001).Conclusion: Children with CHD experience a negative impact on their quality of life. Given the extended life expectancy resulting from new treatment options, it is important to monitor these children both physically and psychosocially and to implement activities aimed at improving their quality of life.

Amaç: Göğüs ağrısı, çocuk kardiyoloji polikliniklerine sık başvuru semptomlarındandır. Hastaların önemli bir bölümünde iyi bir anamnez ve fizik muayene ile etyoloji aydınlatılabilir. Hayatı tehdit eden göğüs ağrısı nedenlerinin sıklığı azdır. Bu çalışmada çocuklarda göğüs ağrısı nedenleri araştırılmış ve ayırıcı tanıda göz önünde bulundurulması gereken patolojilere dikkat çekilmiştir. Yöntemler: Çalışmaya Çocuk Kardiyoloji Polikliniğine 1 Ekim 2017- 1 Aralık 2017 tarihleri arasında göğüs ağrısı şikayeti ile başvuran 134 hasta alındı. Hastaların dosya kayıtlarından ayrıntılı anamnezleri ve detaylı fizik muayane kayıtları incelendi ve etyolojiye yönelik incelemeler değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaşı 12,7±3,2 yıl (5-18 yaş) olup 78‘i (%58,2) erkekti. Göğüs ağrısı yakınmasının süresi ortalama 5,5 ay (1 gün-4 yıl), atakların süresi 1 saniye ile 3 saat arasında değişmekteydi. Hastaların %29’unda idiyopatik nedenli göğüs ağrısı düşünüldü. Göğüs ağrısının diğer nedenleri sırasıyla şunlardı: Kas-iskelet sistemi kaynaklı (%26), psikojenik (%12,6), sindirim sistemi patolojileri (%8,9), astım bronşiyale (%6,7), üst solunum yolu enfeksiyonu (%5,9), mitral kapak prolapsusu (%3,7), miyokardit (%2,2), ailevi akdeniz ateşi (%1,4) ve birer hastada nefrolityazis, göğüs travması, perikardit, göğüs deformitesi saptandı. Sonuç: Göğüs ağrısı adolesan dönemde daha fazla görülür. Göğüs ağrısını değerlendirirken anamnez ve fizik muayeneye önem verilmeli ve organik neden düşünülen hastalarda ileri incelemeler yapılmalıdır. Kardiyak kaynaklı göğüs ağrısı sıklığı azdır ve kardiyak patoloji düşünülen hastalarda çocuk kardiyoloji uzmanına danışılmalıdır.

Öz Amaç: Ciddi aortopulmoner çap uyumsuzluğu arteryel switch operasyonu sırasında karşılaşılan bir problemdir. Sinotubuler bileşke geometrisini bozarak postoperatif neoaortik kapak yetmezliğine neden olabilir. Bu çalışmada aortopulmoner çap uyumsuzluğunu gidermek için uyguladığımız cerrahi teknikleri ve bu prosedürün sonuçlarını inceledik. Materyal ve metod: Hastanemizde Aralık 2017-Mayıs 2023 tarihleri arasında büyük arter transpozisyonu (BAT) tanısı ile opere edilen hastalar arasından pulmoner arter / aort çap uyuşmazlığını gidermeye yönelik cerrahi prosedür uygulanan hastalar çalışmaya alındı. Hastalar nonkoroner sinüs plikasyonu yapılanlar ve diğer teknikler uygulananlar olarak iki gruba ayrıldı. Pulmoner arter / aort çap uyuşmazlığı sinotubuler bileşkede pulmoner arter çapının aorta çapının iki katından fazla olması olarak tanımlandı. Bulgular: Arteryel switch operasyonu yapılan 127 hastadan 23’ünde (%18,1) aortopulmoner çap uyumsuzluğu mevcuttu. Aortopulmoner çap uyumsuzluğu olan hastaların 15’ine (%65,2) nonkoroner sinüs plikasyonu, 5’ine (%21,7) aort anterior duvarına longitudinal insizyon ile genişletme, 2’sine (%8,7) pulmoner arterden doku rezeksiyonu ve 1’ine (%4,4) aort anterior duvarda otolog perikard yama ile genişletme yapıldı. Hastaların 15’i erkek, ortanca yaşı 14 gün ve ortanca ağırlığı 3,3 kg olarak saptandı. Hastaların 9’u basit BAT iken 10 hastada büyük arter transpozisyonuna ventriküler septal defekt, 4 hastada Taussig-Bing anomalisi, 4 hastada aortik ark patolojisi eşlik ediyordu. İki hasta sol ventrikül disfonksiyonu nedeniyle ve bir hasta sepsis nedeniyle yaşamını yitirdi. Gruplar arasında perioperatif veriler açısından anlamlı farklılık bulunmadı. Takipte hafif neoaortik kapak yetmezliği oranı nonkoroner sinüs plikasyonu yapılan hastalarda %33,3 (n=5), diğer tekniklerin uygulandığı hastalarda %37,5 (n=3) bulundu. Hiçbir hastada neoaortik kapak darlığı veya orta/ciddi neoaortik kapak yetmezliği saptanmadı. Sonuç: Nonkoroner sinüs plikasyonu arteryel switch operasyonlarında aortopulmoner çap uyumsuzluğunu gidermeye yönelik basit, düşük riskli ve uygulaması kolay bir prosedürdür. Bu teknik kullanılarak aort ve pulmoner arter arasındaki asimetri ortadan kaldırılabilir ve daha doğal bir anatomi oluşturulması sağlanabilir.