Background: The idea that people will lose their jobs because of robots with artificial intelligence is one of the biggest recent concerns about artificial intelligence technology. There are predictions that unemployment will increase with the introduction of robots into the business sector, and due to artificial intelligence, automation in the production sector will make work completed by robots more practical than the efforts accomplished by humans. Objective: This study aimed to assess the correlation between artificial intelligence anxiety and the level of unemployment anxiety among university students. Methods: As a cross-sectional and descriptive study, the population comprised of 10,682 university students actively enrolled at a university. While the minimum sample size was calculated as 371 students, the research included 476 students as participants. The study used the ‘Personal Information Form’, ‘Artificial Intelligence Anxiety Scale’, and ‘Unemployment Anxiety Scale’ as data collection tools. Results: The demographic information of the participants follows: 50.4% were male, 33.8% were freshmen, and 96.2% were single. The total score averages for the Artificial Intelligence Anxiety Scale and Unemployment Anxiety Scale are 56.00 ± 15.51 and 53.52 ± 11.55, respectively. A statistically significant difference between the participants’ score averages on the Artificial Intelligence Anxiety Scale and the Unemployment Anxiety Scale was identified for gender, major/college, trust in technology, and use of artificial intelligence ( p < 0.05). There was a moderately positive relationship between artificial intelligence anxiety and unemployment anxiety level total score averages ( p < 0.01). Conclusions: There were high scores among participants for artificial intelligence anxiety and unemployment anxiety.

Giriş ve Amaç: Ülkemizde ve dünyada yaşlı nüfusunun artmasına bağlı olarak kronik hastalıklar yaygınlaşmaktadır. Yaşlı bireylerin kronik hastalıklarının yönetebilmesinde sağlık okuryazarlığı belirleyici olabilmektedir. Bu nedenle bu araştırma, aile sağlığı merkezlerine başvuran yaşlı bireylerde sağlık okuryazarlık düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu çalışma, Türkiye’nin doğusunda yer alan bir ilde 5 ayrı Aile Sağlığı Merkezine başvuran 426 yaşlı birey ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla "Kişisel Bilgi Formu" ve " Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği-Kısa Form " kullanılmıştır. Verilerin analizinde sayı, ortalama, yüzde dağılımları ve parametrik testleri (Student t testi, ANOVA) testi kullanılmıştır. Çalışmamızda p<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Sağlık Okuryazarlığı ölçeği toplam puan ortalamasının 18.99±14.69 olduğu saptanmıştır. Erkek yaşlı bireylerin, eğitim durumunun üniversite ve üstü olanların, gelir durumu yüksek olanların, il merkezinde yaşayanların, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin varlığı ve sosyal destek alanların sağlık okuryazarlık düzeyleri diğerlerinden daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Sosyodemografik özelliklerin yaşlılarda sağlık okuryazarlığında etkili faktörler olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda yaşlı bireylerin sağlık okuryazarlığının arttırılmasına yönelik çalışmalar yapılması önemlidir. Yapılacak çalışmalarda yaşlıların bireysel özellikleri dikkate alınmalıdır.

The investigation of healthy lifestyle behaviours and health literacy, a topic of increasing interest in public health, is of particular importance in the context of young people, a crucial phase of human life. These behaviours have the capacity to influence the course of subsequent periods of life. The present study aimed to determine the relationship between healthy lifestyle behaviors and health literacy among university students. The design of the study was descriptive and cross-sectional. The population of the study consisted of 1210 students enrolled in 2 different faculties randomly selected in a university in eastern Türkiye. The research was completed with 495 participants. The study utilized the 'personal information form,' 'healthy lifestyle behaviors scale' (HLBS), and 'health literacy scale' (HLS) to collect its data. The participant students' mean scores for the ‘HLBS’, and ‘HLS’ were 133.28±22.86 and 32.05±8.38, respectively. The study also identified a positive and moderate relationship between the HLBS and HLS mean scores (r=0.453, p<0.001). As a result, the study findings revealed that a high level of health literacy may significantly improve university students' quality of life by supporting healthy lifestyle behaviors. Public health professionals, sports science professionals and most importantly policy makers should develop policies and organise training programs to improve healthy lifestyle behaviours by increasing the health literacy levels of individuals.

Health literacy must evolve to meet the challenges of the artificial intelligence (AI) era. Traditional models that focus on understanding written or online information no longer capture the complexities of algorithm-mediated health communication. This paper introduces the concept of Algorithmic Community Health Literacy (ACHL)—defined as the collective capacity of populations to interpret, evaluate, and act upon AI-generated health information. ACHL extends beyond eHealth literacy by emphasizing probabilistic reasoning, ethical awareness, and community-level engagement with algorithmic systems such as chatbots, predictive analytics, and digital surveillance tools. Integrating ACHL into schools, community programs, and primary care settings can empower citizens to navigate algorithmic environments critically and equitably, reducing digital exclusion and enhancing public resilience. By bridging health literacy and algorithmic literacy, ACHL provides a framework for reimagining public health in the age of machine intelligence.

Purpose: To evaluate the effect of a structured primary care-based education program on vaccine hesitancy, digital vaccine literacy, eco-anxiety, and perceived vulnerability to disease among parents of children aged 0–2 years. Method: A randomized controlled, parallel-group pretest–post-test design was used. A total of 178 parents (intervention = 93; control = 85) were included. The intervention group received a 4-week structured education program, while the control group received routine care. Data were collected at three time points and analyzed using mixed-design analysis of variance. Results: Significant time × group interactions were found for all variables ( p < .001). Vaccine hesitancy and eco-anxiety decreased, while digital vaccine literacy and perceived vulnerability significantly increased in the intervention group. Effects were sustained at follow-up. Discussion: Primary care-based education may be an effective and sustainable strategy to improve vaccine-related cognitive and emotional processes and reduce hesitancy among parents. Trial Registration: https://clinicaltrials.gov/ (NCT07381088); registered January 25, 2026.

Amaç: Türkiye, coğrafi konumu sebebiyle sıklıkla depremlerden etkilenmektedir. Depremlerin beklenmedik olarak gerçekleşmesi ve artçılarının devam etmesi depremi deneyimleyenlerin normal yaşam süreçlerine geçişlerini güçleştirmektedir. Depremlerin hayatta kalanlarda psikolojik etkileri daha önceki çalışmalarda incelenmiştir. Bu çalışma ise Türkiye’de 6 Şubat 2023 tarihinde gerçekleşen iki büyük depremi yaşayan kişilerin depreme yönelik tutumları ile psikolojik sağlamlıkları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel türde yapılan bu çalışma 474 yetişkin ile yürütülmüştür. Çalışmanın verileri toplanırken "Tanıtıcı Anket Formu", "Depreme Yönelik Tutum Ölçeği" ve "Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmaya başlamadan önce bir üniversitenin Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’ndan onay alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, Cronbach alfa güvenirlik katsayısı, bağımsız gruplarda t testi, Mann-Whitney U testi, Oneway Anova, Kruskal-Wallis ve Spearman korelasyon analizi yanı sıra linear regresyon yöntemi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada hem depreme yönelik tutum hem de psikolojik sağlamlık puanı ile yaş arasında pozitif yönlü, zayıf düzeyde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Bireylerin cinsiyet, göçük altında kalma durumları, depremde yakınını kaybetme durumu ve depremden sonra psikiyatrik desteğe ihtiyaç duyma durumları ile depreme yönelik tutum puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p