Özge Demiral

Özge Demiral

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

10Years (2017-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
8 November 2021 in Environmental Science and Pollution Research
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
MDMehmet Demiral
Mehmet Demiral
ÖDÖzge Demiral
Özge Demiral

24 September 2023 in Journal of Environmental Management
Verified
Journal Article
Closed access
MDMehmet Demiral
Mehmet Demiral
ÖDÖzge Demiral
Özge Demiral

26 February 2021 in Environmental Science and Pollution Research
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
MDMehmet Demiral
Mehmet Demiral
ÖDÖzge Demiral
Özge Demiral


31 August 2018 in Social Sciences
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ÖDÖzge Demiral
Özge Demiral
Using hierarchical regression analysis within a mediation model framework, the present study explores the direct and indirect (through life satisfaction) causal impacts of commuting stress on the turnover intention of employees from 29 business organizations in six populous cities in Turkey. A semi-random representative sample of a heterogeneous mix of 214 employees with different demographics was surveyed in both winter and summer in order to capture the seasonal variations in variables. The results support the partially mediating role of life satisfaction in the positive relationship between commuting stress and turnover intention, and infer that commuting stress induces turnover intention both directly and indirectly (by reducing life satisfaction). An analysis of variance reveals that the demographic characteristics of employees such as gender, marital status, age, and family size, along with commuting type and commuting duration, matter for their perceived commuting stress, life satisfaction, and turnover intention levels. Commuting stress perception is relatively higher in the summertime, whereas the other magnitudes are consistently and significantly invariant between the two survey implementations. The study concludes with a call for the consideration of commuting stress and life satisfaction together with environmental and demographic factors when analyzing the antecedents and consequences of employee turnover intentions.

7 November 2017 in Gaziantep University Journal of Social Sciences
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ÖDÖzge Demiral
Özge Demiral
İş örgütlerinin sunduğu mesleki eğitim/öğretim (MEÖ) hizmetlerinin, çalışanların örgütlerini terk etme eğilimine etkisi üzerine iki farklı görüş bulunmaktadır. Ampirik olarak daha çok desteklenen olumlu yaklaşım, örgütlerin sağladığı MEÖ faaliyetlerinin, çalışanların örgütsel bağlılığını artırdığını ortaya koymaktadır. Daha çok teorik açıklamalarda yer verilen olumsuz yaklaşım ise, çalışanlara sunulan MEÖ hizmetlerinin onların işletmeyi terk etme eğilimlerini artırarak örgütlere, yüksek işgücü devrine bağlı yeni maliyetler yüklediğini savunmaktadır. Küresel yazında, her iki yaklaşımı da destekleyen çalışmalar bulunmakla birlikte, Türkiye üzerine yapılan çalışmalarda, MEÖ hizmetlerinin muhtemel olumsuz etkilerinin dikkate alınmadığı görülmektedir. Bu eksikliğe dikkat çekmeyi amaçlayan bu çalışma, örgütlerin sunduğu MEÖ faaliyetlerinin, çalışanların başka işletmelere yönelme eğilimini etkileyip etkilemediğini, Türkiye’nin imalat sanayii sektörlerinde faaliyet gösteren ve bir şekilde çalışanlarına MEÖ hizmeti sunmuş işletmeler örneğinde incelemektedir. Seçilen 25 işletmedeki 198 çalışandan elde edilen anket verileri ile yapılan farklı analiz sonuçları, MEÖ programlarının çalışanların işletmeyi terk etme eğilimini artırmadığını, aksine mesleki eğitim/öğretime örgütsel destek ve çalışanların mesleki eğitim/öğretimden tatmin düzeylerinin, çalışanların örgütlerini terk etme eğilimini azalttığını ortaya koymaktadır. Üstelik, çalışanların MEÖ isteği ile işletmelerini terk etme eğilimleri arasında anlamlı bir pozitif ilişki bulunmuştur. Tüm sonuçlar, MEÖ faaliyetlerinden hem işveren hem de çalışanların kazançlı çıkacakları hipotezini desteklemekte ve işletmelerdeki insan kaynakları birimlerinin MEÖ faaliyetlerini artırmalarının gerekliliğini ortaya koymaktadır.