Cognitive flexibility is the ability to adapt between different cognitive strategies in response to changing demands. Psychological well-being refers to an individual's level of self-acceptance in terms of finding meaning in one's life, living according to one's beliefs, and making use of one's potential and limitations. The concept of cognitive emotion regulation refers to the deliberate cognitive methods people use to manage their emotional encounters. This study investigates the mediating role of cognitive emotion regulation in the relationship between cognitive flexibility and psychological well-being. The research was conducted using a relational scanning model with 312 students from various universities. 216 of the participants are women and 96 are men, aged between 18 and 55. Among them, 53 were in their first, 34 in their second, 87 in their third, and 138 in their fourth year of study. The research instruments included the Psychological Well-Being Scale, Cognitive Flexibility Inventory, Cognitive Emotion Regulation Scale. Regression-based bootstrapping was used to analyse the data, and positive, statistically significant relationships were found between cognitive flexibility, psychological well-being, and adaptive sub-dimensions of cognitive emotion regulation. Furthermore, the indirect effect of cognitive emotion regulation on the cognitive flexibility-psychological well-being link was found to be significant. Specifically, refocus on planning, positive refocusing and positive reappraisal sub-dimensions exhibited a partial mediating role in this relationship, whereas the mediating role of the putting into perspective sub-dimension was not supported. In conclusion, as levels of cognitive flexibility increase, concurrent rises in cognitive emotion regulation are observed, thereby contributing to enhanced psychological well-being.

Oyun terapisi yaklaşık yüz yıllık bir geçmişe sahiptir ve çocuklarla psikolojik danışma yapmanın bir yoludur. Oyun terapisinde çocuklar doğal dilleri olan oyunu kullanarak kendilerini ifade ederler. Ayrıca yaşadıkları problemleri oyun oynayarak canlandırır ve böylelikle tarif edemedikleri duygularını keşfederler. Oyun terapisine ilişkin pek çok farklı kuramsal yaklaşımlar bulunmaktadır. Bununla birlikte oyun terapisi uygulamaları temelde direktif olan, direktif olmayan ve aile oyun terapileri olarak üç başlık altında toplanabilir. Günümüzde bireysel ve aile ile uygulanan oyun terapilerinin yanı sıra grupla uygulanan oyun terapileri de yaygınlaşmaya başlamıştır. Yapılan alan yazın incelemesinde yurt dışında grupla oyun terapisine ilişkin pek çok araştırma bulunurken Türkiye’ de sınırlı sayıda araştırma bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı oyun terapisini ve oyun terapisinin gruplarda uygulanmasını ele almak ve tanıtmaktır. Buna yönelik olarak oyun terapisi, oyun terapisindeki kuramsal yaklaşımlar ve oyun terapisinin gruplardaki uygulama biçimi incelenmiş ve tartışılmıştır. Son olarak oyun terapisi ve gruplarda oyun terapisi kullanımına ilişkin öneriler paylaşılmıştır.

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrenimine yeni başlayan 1. sınıf öğrencilerinin üniversite yaşamına, kurum kültürüne uyum sağlamaları ve yaşam becerilerine temel düzeyde sahip olmalarını sağlamak amacı ile uygulanan akran danışmanlığı müdahalesinin değerlendirilmesidir. Bu araştırma karma yöntem araştırma deseninde modellenmiştir. Araştırma bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde yürütülmüştür. Araştırmada, hizmeti sunan akran danışmanları (18 kişi) ve hizmetten yararlanan öğrenciler (393 kişi) olmak üzere iki çalışma grubu vardır. Araştırma verileri iki farklı yarı yapılandırılmış görüşme formu ve Yaşam Becerileri Saati ve Akran Danışmanlarını Değerlendirme Anketi ile alınmıştır. Sonuç olarak; akran danışmanlığının öğrencilerin üniversite yaşamına uyum sağlamada etkili bir müdahale olduğu belirlenmiştir.

Aile yaşam doyumu, bireylerin aile üyeleri ile bir aradayken yaşadıkları duygusal atmosferi ifade eder. Bu çalışmanın amacı aile yaşam doyumu düzeylerini yaş, cinsiyet, medeni durum, ebeveynlik durumu, evlilik süresi, çocuk sayısı, eğitim düzeyi ve yaşanan bölge değişkenlerine göre incelemektir. Araştırma tarama modelindedir. Araştırmanın örneklemini Türkiye’nin beş bölgesinde yaşayan, 18 yaş üstü evli, bekâr ve boşanmış bireyler oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların aile yaşam doyumu düzeylerinin ve demografik bilgilerinin belirlemesi amacıyla Aile Yaşam Doyumu Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre aile yaşam doyumu düzeyleri cinsiyet ve çocuk sayısı değişkenlerine göre farklılaşmazken; yaş, medeni durum, ebeveynlik durumu, eğitim düzeyi ve yaşanan bölge değişkenlerine göre farklılık göstermektedir. Elde edilen sonuçlar alanyazın çerçevesinde tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.

Öz: Bu çalışmanın amacı Çocukların Boşanmaya Uyumu Ölçeği- Okul Formu’ nu (ÇBUÖ-Okul Formu) geliştirmektir. ÇBUÖ-Okul Formu, ebeveynleri boşanma sürecindeki çocukların (1.-8. sınıflar için) okuldaki davranışlarını gözlemleyen öğretmenlerinden ve psikolojik danışmanlarından veri toplanacak şekilde tasarlanmıştır. Ankara’da altı ilkokul ve bir ortaokulda görev yapan 109 öğretmen (48 ilkokul öğretmeni ve 61 ortaokul sınıf rehber öğretmeni) ve 6 psikolojik danışman ebeveynleri boşanma sürecindeki 256 öğrenciyi değerlendirmişlerdir. Bu öğrencilerin 113’ü kız, 143’ü erkek ve yaşları 7-15 arasındadır. Süreçte Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. AFA sonuçları ölçeğin 21 maddelik iki faktörlü bir yapıya sahip olduğunu, DFA sonuçları faktör yapısının veriyle uyumlu olduğunu ortaya koymuştur. Ölçeğin Cronbach Alfa güvenirliği okul disiplin sorunları boyutu için 0,961, psiko-sosyal sorunlar boyutu için 0,850 ve tüm ölçek maddeleri için 0,950 olarak hesaplanmıştır. ÇBUÖ-Okul Formu’ nun ölçüt geçerliği hesaplamasında Okul Sosyal Davranış Ölçeği (Okul SDÖ) ile arasındaki ilişki A formu için 0,79 ve B formu için 0,90 olarak bulunmuştur. Analiz sonuçları 5’li Likert tipi derecelendirmeye sahip ÇBUÖ-Okul Formu’ nun, 21 madde ve iki boyuttan (okul disiplin sorunları ve psiko-sosyal sorunlar) oluştuğunu, güvenilir ve geçerli bir ölçek olduğunu göstermektedir.