Araştırmanın amacı, futbol hakemlerinin benlik saygıları ve algılanan stres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Amaca istinaden, araştırmanın modeli için nicel araştırma türlerinden olan tarama ve korelasyon modeli (Demir, 2015) seçilmiştir. Çalışma grubu; Düzce ilinde faal futbol hakemleri arasından gönüllü katılım sağlayan 42 hakemden oluşmaktadır. Hakemlerin bazı demografik özelliklerini belirlemek için araştırmacılar tarafından oluşturulan 6 soruluk “Kişisel Bilgi Formu,” benlik saygısı düzeyleri için, Rosenberg (1965) tarafından geliştirilen ve Tukuş (2010) tarafından Türkçe ’ye uyarlanan “Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği” ve algılanan stres düzeylerini belirlemek için ise Cohen, Kamarck ve Mermelsten (1983) tarafından geliştirilmiş, Yerlikaya ve İnanç (2006) tarafından Türkçe ‘ye uyarlanmış “Algılanan Stres Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için Statistical Packadge for Social Sciences (SPSS) 17,0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma değerlerine yer verilmiştir. Veri dağılımları Skewness-Kurtosis değerleri ile incelenmiş, veriler normal dağılım gösterdiğinden parametrik testlerden olan T- testi ve ANOVA testi yapılmıştır. Ayrıca değişkenler arasında ilişkinin tespiti için Pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi ise p<0,05 olarak belirlenmiştir. Araştırmanın bulguları, futbol branşında faal olarak görev yapan hakemlerin benlik saygıları ve algılanan stres düzeyleri arasında negatif yönlü bir ilişki olduğunu ve yaş, medeni durum, klasman, eğitim durumu, hakemlik yapma süresi ve gelir değişkenleri açısından herhangi bir anlamlı farklılık oluşturmadığını göstermiştir. Sonuç olarak, hakemlerin benlik saygıları orta düzeydedir ve benlik saygıları arttıkça algılanan stres düzeyleri azalmaktadır. Ayrıca yaş, medeni durum, klasman, eğitim durumu, hakemlik yapma süresi ve gelir değişkenleri benlik saygısı ve algılanan stres düzeyleri açısından herhangi bir anlamlı farklılık ifade etmemektedir.

Self-talk, which has attracted more attention lately, is an effective psychological instrument used alongside physical training in sports. Hence, the purpose of this study was to explore the relationships between motivation and performance, focusing primarily on the mediating role of self-talk. In this study, which included 325 athletes from Boxing, Muay Thai, Kickboxing, Wushu, and Taekwondo branches, three scales were used to collect data. To measure self-talk, The Self-Talk Questionnaire (S-TQ) developed by Zervas, Stavrou, and Psychountaki (2007), to measure motivation, The Sports Motivation Scale-II (SMS-II) developed by Pelletier et al. (2013) were used. The performance scale for athletes was specifically developed in this study and labeled as Athlete Performance Scale for Combat Sports (APS-CS) (see Appendix). The results of the study indicated statistically significant relationships among motivation, self-talk, and performance. More specifically, motivation was found to have a significant positive relationship with self-talk and performance. Self-talk, on the other hand, had a significant positive relationship with performance and partially mediated the relationship between motivation and performance.

This study aims to examine the level of sexual violence, mood, and loneliness level in professional athletes. A total of 195 athletes, 85 men, and 110 women, from different sports branches (Athletics, Basketball, Volleyball, Football, Fitness, Tennis, Boxing), with an average age of 24.04 ± 4.96 and a mean age of 2.27 ± 0.993, participated in the research. “The Profile of Mood States (POMS)” scale was used to determine the emotional states of the athletes, and the “UCLA Loneliness Scale” was used to determine their loneliness level. To determine the level of sexual violence of the athletes, the questions prepared by the researcher by scanning the relevant literature were applied. Frequency analysis, t-test, and Kruskal Wallis test were used to evaluate the data. As a result, it has been determined that professional athletes participating in the research were exposed to sexually explicit words and that their teammate or another athlete has been exposed to sexual violence. It has been determined that the level of loneliness differs significantly according to the gender variable. It was found that the level of loneliness is high in male athletes. Depression-Dejection and Anger-Hostility levels were found to be high in female athletes. It is seen that the level of loneliness decreases as the age of sports increases. It was determined that there was a negative significant relationship between loneliness and vigor-activity mood. It is a remarkable finding that when the loneliness value increases in athletes, the "vigor-activity" mood value decreases.

Introduction: This study aimed to examine the associations between anterior cruciate ligament reconstruction (ACL-R) status, activity level, kinesiophobia, and sports injury-related anxiety in professional athletes. Methods: This cross-sectional observational study included 115 athletes post-ACL-R and 153 age- and sex-matched healthy athletes. All participants completed the Tegner Activity Scale, Sports Injury Anxiety Scale, and Tampa Scale of Kinesiophobia–Short Version. Results: Athletes in the ACL-R group demonstrated significantly lower activity levels compared with controls (6.50 ± 2.63 vs. 8.12 ± 2.30, p < 0.001). No significant between-group differences were observed in sports injury-related anxiety (53.94 ± 13.08 vs. 52.77 ± 12.67, p = 0.643) or kinesiophobia (18.13 ± 3.01 vs. 18.05 ± 2.82, p = 0.990). Kinesiophobia and sports injury-related anxiety were significantly positively correlated in both the ACL-R group ( r = 0.285, p = 0.002) and the control group ( r = 0.365, p < 0.001). Tegner activity level was not significantly correlated with psychological variables in either group. In the ACL-R group, age, surgery year, and return-to-sport time were significant predictors of activity level, whereas sex, injury year, and psychological variables were not significant predictors. Conclusion: Professional athletes following ACL-R demonstrated lower activity levels than healthy controls, while kinesiophobia and sports injury-related anxiety were comparable between groups. Psychological variables were not independently associated with activity level after adjustment for demographic and injury-related factors.

Bu çalışmanın amacı; beden eğitimi ve spor öğretmenlerinde öğretmenlik kariyer basamaklarının, değişime direnç düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya Konya ilinde görev yapmakta olan 35 kadın, 67 erkek olmak üzere 102 Beden eğitimi ve spor öğretmeni katıldı. Veri toplama aracı olarak ise Oreg tarafından 2006 yılında geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Kurt (2010) tarafından yapılan “değişime direnç ölçeği” ve katılımcıların tanımlayıcı istatistiklerini saptamak için “Kişisel Bilgi Formu ” kullanıldı. Değişime Direnme Ölçeği 16 maddeden oluşan 5’li Likert tipi bir veri toplama aracıdır. Verilerin analizi için SPSS 20 programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım varsayımını karşılayıp karşılamadığına Basıklık ve Çarpıklık değerleri incelenerek karar verilmiş olup farklılıkları saptamak için ikili değişkenler için Bağımsız Örneklem T-Testi, ikden fazla değişkenler için Anova ve değişkenler arası ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon Analizi kullanıldı. Analiler sonucunda cinsiyet değişkenine Rutin arama alt boyutunda kadınlar lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Kariyer basamakları açısından bakıldığından anlamlı farklılık görülmemiştir. Ayrıca değişime direnç ölçeği altboyunları pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir.