Memeli embriyolarının vitrifikasyonu, gametlerin uzun dönem korunması için önemli bir tekniktir. Vitrifikasyon öncesinde en uygun kültür ortamının seçimi, embriyoların çözme sonrası hayatta kalma oranlarını artırmak için hayati önem taşımaktadır. Bu çalışma, Arı sütü (AS) ve fetal sığır serumu (FBS) takviyesinin sığır embriyo gelişimi ve kriyotolerans üzerindeki etkilerini inceleyerek, çözme sonrası canlılık, blastosistlerin hayatta kalma oranları ve hücresel bütünlükleri üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Sığır oositleri, kültür ortamında %10 FBS veya %0.625 AS takviyesi ile in vitro olgunlaştırılmıştır. In vitro fertilizasyon (IVF) işleminin ardından oluşan zigotlar 8. güne kadar FBS veya AS ila edilen sentetik oviduktal sıvı (SOF) içinde kültüre edilmiştir. 8. Güne gelen Blastosistler, açık uçlu çekilmiş pipetler (OPS) yöntemi ile etilen glikol (EG) ve dimetil sülfoksit (DMSO) içeren bir kriyoprotektan solüsyon kullanılarak vitrifike edilmiştir. Çözme sonrası hayatta kalma oranları 12 ve 24 saat sonra değerlendirilmiştir. Embriyo kalitesi, blastosist çapı ve toplam hücre sayısı temelinde Hoechst 33258 boyama yöntemi kullanılarak floresan mikroskop altında belirlenmiştir. Elde edilen ANOVA ile analiz edilmiş ve gruplar Tukey HSD testi ile karşılaştırılmıştır. Blastosist gelişim oranları, AS ile desteklenen grupta (%16.3 ± 3.36) FBS grubuna kıyasla (%24.8 ± 2.58, P < 0.05) anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur. Bu durum, AS'nin erken embriyonik gelişimi etkileyebileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, azalan blastosist gelişimine rağmen, AS ile kültür edilen blastosistlerin çözme sonrası 12 saatlik hayatta kalma oranları, FBS grubuyla benzer seviyede bulunmuştur (FBS-V: %51.3 ± 3.72 vs. RJ-V: %48.3 ± 4.09, P > 0.05). 24 saatlik hayatta kalma oranları ise AS grubunda sayısal olarak daha yüksek olmasına rağmen (RJ: %50.7 ± 3.41, FBS: %43.5 ± 4.25), bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Ayrıca, blastosist hücre sayıları ve çapları AS grubunda FBS grubuna kıyasla anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (P < 0.05). Elde edilen sonuçlar, AS'nin embriyolarda yapısal bütünlüğü olumsuz etkilemediğini ve kriyozarara karşı FBS grubu ile benzer etki gösterdiğini düşündürmektedir. AS takviyesi, blastosist gelişim oranını düşürmesine rağmen kriyotoleransı olumsuz etkilememiştir. Çözme sonrası hayatta kalma oranlarının korunması ve hücresel bütünlüğün benzer kalması, AS'nin embriyolar üzerindeki olası koruyucu etkilerini işaret etmektedir. Bu koruyucu etkiler, AS'nin içerdiği antioksidanlar ve kollajen benzeri proteinler gibi biyoaktif bileşiklere bağlanabilir ve vitrifikasyon sırasında oluşabilecek oksidatif stres ile membran hasarını azaltabilir. Elde edilen bulgular, AS'nin embriyo kalitesini ve donma sonrası hayatta kalma oranları artırmada potansiyel bir alternatif takviye olarak değerlendirilebileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, AS'nin optimum konsantrasyonunun belirlenmesi ve vitrifikasyon sürecinde spesifik koruyucu mekanizmalarının aydınlatılması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.