Sevgi Işık

Dr. Sevgi Işık

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 August 2021 in Cancer Genetics
Verified
Journal Article
Closed access
SISevgi Işık
Sevgi Işık
HTHava Uskudar Teke
Hava Uskudar Teke
GGGulcin Gunden
Gulcin Gunden
EGEbru Erzurumluoglu Gokalp
Ebru Erzurumluoglu Gokalp
OCOguz Cilingir
Oguz Cilingir
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras

15 December 2021 in Cytogenetic and Genome Research
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
SISevgi Işık
Sevgi Işık
GGGulcin Gunden
Gulcin Gunden
EGEren Gunduz
Eren Gunduz
OAOlga Meltem Akay
Olga Meltem Akay
AAAbdulvahap Aslan
Abdulvahap Aslan
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras
Deletion 13q [del(13q)] is a favorable prognostic marker if it is detected as a sole abnormality in chronic lymphocytic leukemia (CLL). However the clinical courses of cases with isolated del(13q) are quite heterogeneous. In our study, we investigated copy number variations (CNVs), loss of heterozygosity (LOH), and the size of del(13q) in 30 CLL patients with isolated del(13q). We used CGH+SNP microarrays in order to understand the cause of this clinical heterogeneity. We detected del(13q) in 28/30 CLL cases. The size of the deletion varied from 0.34 to 28.81 Mb, and there was no clinical effect of the deletion size. We found new prognostic markers, especially the gain of 16p13.3. These markers have statistically significant associations with short time to first treatment and advanced disease stage. Detecting both CNVs and LOH at the same time is an advantageous feature of aCGH+SNP. However, it is very challenging for the array analysis to detect mosaic anomalies. Therefore, it is very important to confirm the results by FISH. In our study, we detected approximately 9% mosaic del(13q) by microarray. In addition, the gain of 16p13.3 may affect the disease prognosis in CLL. However, additional studies with more patients are needed to confirm these results.

8 December 2023 in OSMANGAZİ JOURNAL OF MEDICINE
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SISevgi Işık
Sevgi Işık
GGGülçin Günden
Gülçin Günden
NDNur Oguz Davutoglu
Nur Oguz Davutoglu
HOHulya Ozen
Hulya Ozen
EEEbru Erzurumluoğlu
Ebru Erzurumluoğlu
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras
Kronik lenfositik lösemi (KLL) ileri yaş hastalarda en sık gözlenen lösemi türü olup, hem klinik hem de genetik açıdan oldukça heterojen bir hastalıktır. Kronik lenfositik lösemi de tekrarlayan kromozom anomalilerinin prognostik önemleri uzun yıllardır bilinmekte olup, gen mutasyonlarının da klinik önemleri açığa kavuşmaya başlamıştır. NOTCH1 gen mutasyonları KLL’de en sık mutasyon gözlenen gen olup, tedavi direnci ve Richter Sendromuna dönüşüm ile ilişkilendirilmektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda NOTCH1 gen amplifikasyonları çeşitli kanser tiplerinde raporlanmıştır. Bizim daha önce izole delesyon 13q saptanan KLL vakaları ile yaptığımız bir çalışmada NOTCH1 gen dizisini içeren kopya sayısı artışları mikroarray yöntemi ile saptanmıştır ancak klinik bulgular ile ilişkilendirilmemiştir. Biz de bu çalışmamızda çeşitli kromozomal anomalilere sahip ve daha fazla KLL olgusuna ait periferik kan örneklerinde NOTCH1 gen kopya sayısı artışlarını FISH yöntemi ile incelemeyi ve KLL’nin klinik heterojenitesinde NOTCH1 amplifikasyonunun etkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmaya dahil edilen 130 KLL vakasının 4’ünde FISH çalışması başarısızlıkla tamamlanmış olup, geriye kalan 126 olgunun hiçbirinde NOTCH1 gen kopya sayısı değişikliği tespit edilmemiştir. Çalışmamız sonucunda KLL’nin klinik heterojenitesinde NOTCH1 gen amplifikasyonlarının bir etkisi olmadığı sonucuna varılmıştır. Ancak olgu grubumuzun büyük kısmının, iyi prognostik etkiye sahip sitogenetik belirteçlere sahip olması sebebiyle, kötü klinik seyre sahip, daha fazla sayıda KLL vakalarında NOTCH1 gen kopya sayısının araştırılması gerekmektedir.

1 November 2021 in Cancer Genetics
Verified
Journal Article
Closed access
GGGulcin Gunden
Gulcin Gunden
SISevgi Işık
Sevgi Işık
ZÖZeynep Canan Özdemir
Zeynep Canan Özdemir
OCOguz Ci̇lİnGi̇r
Oguz Ci̇lİnGi̇r
ÖBÖzcan Bör
Özcan Bör
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras

30 November 2022 in Turkish Journal of Hematology
Verified
Journal Article
Open access
SISevgi Işık
Sevgi Işık
GGGülçin Günden
Gülçin Günden
HTHava Üsküdar Teke
Hava Üsküdar Teke
OAOlga Meltem Akay
Olga Meltem Akay
NDNur Oğuz Davutoğlu
Nur Oğuz Davutoğlu
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras
Objective: Chronic myeloid leukemia (CML) is a clonal hematologic disorder characterized by t(9;22) translocation, in which cytogenetic aberrations can occur in Ph(+) and (-) clones. These aberrations develop due to clonal evolution as well as treatment and they have prognostic significance. They are grouped as major and minor route anomalies in terms of their effects on prognostic parameters, such as treatment response, overall survival (OS), disease stage, complete cytogenetic response (CCyR), and major molecular response (MMR). It is stated that major route anomalies have unfavorable prognostic effects compared to minor route anomalies. We aimed to investigate the frequency and prognostic effects of cytogenetic anomalies detected in Ph(+) and (-) clones.Materials and Methods: In this study, we retrospectively analyzed the cytogenetic results of 450 patients diagnosed with CML between 2005 and 2020.Results: We detected cytogenetic aberrations in Ph-positive and negative clones in 41 of 450 patients. The most common anomalies were trisomy 8 (+8), additional Ph chromosome (+Ph), and loss of chromosome Y. Rarely, aneuploidy of the Y chromosome, dup (22), +11, and +6 were seen in CML patients. We observed that these identified aberrations negatively affected MMR and CCyR, and generally resulted in changing imatinib treatment for second-generation tyrosine kinase activity inhibitors. Our results are compatible with the literature.Conclusion: We suggest that cytogenetic aberrations detected in Ph(+) and (-) clones should be a warning sign in terms of treatment and require close observation. The use of cytogenetic methods for the identification of these anomalies is also important.

15 December 2025 in OSMANGAZİ JOURNAL OF MEDICINE
Verified
Journal Article
Closed access
SISevgi Işık
Sevgi Işık
GGGülçin Günden
Gülçin Günden
GFGozde Fidan
Gozde Fidan
FYFiliz Yavaşoğlu
Filiz Yavaşoğlu
BABeyhan Durak Aras
Beyhan Durak Aras
Multiple myeloma klinik açıdan heterojen bir hematolojik hastalık olup, bu heterojenitede genetik anomalilerin çeşitliliği rol oynamaktadır. MM’da prognostik önemi olduğu bilinen kromozom anomalilerinin tespitinde FISH yöntemi altın standarttır ve plazma hücreleri ayrıştırılarak bu testin uygunlanması önerilmektedir. Tüm kromozomların analizine imkan veren KS testinin ise bu hasta grubunda başarı oranı %10 olarak bilinmektedir. Plazma hücrelerinin ayrıştırılması olanağına her laboratuvar sahip olmadığı için, çalışmamızda bu uygulama yapılmadan FISH ve KS testlerinin çalışıldığı 1279 olguya ait verileri değerlendirmeyi ve bu testlerin etkinliklerini araştırmayı amaçladık. Çalışma kapsamında olguların tanı ve takiplerinde eş zamanlı çalışılan toplam 1794 FISH ve KS test sonuçlarını değerlendirdik. FISH ve/veya KS ile anomali saptanan olgu sayısı 312 (%24,39)’dir. Sadece FISH analizleri anomali saptama oranı ise %13,39’dur. Kromozom 1 anomalileri ve IGH yeniden düzenlenmeleri en sık saptanan anomaliler arasındadır. 1794 KS testinin başarı oranı ise %63.82’dir. Ayrıca FISH analizleri normal sonuçlanan ancak KS ile anomali saptanan analiz sayısı 111’dir. Multiple myelom FISH paneli dışında bu 111 analizde en sık tekrarlayan anomaliler Y kaybından sonra 6q delesyonlarıdır. Plazma hücrelerini hedef almadan yapılan direkt FISH testlerinde anomali saptama oranımız literatürdeki veriler ile uyumludur. Çalışmamız sonucunda yapılan KS test başarı oranı ise literatürde belirtilen oranın oldukça üstündedir. Ayrıca FISH testi ile tespit edilemeyen kromozom anomalilerin saptanmasında KS testinin rolü bir kez daha ortaya koyulmuştur. Sonuç olarak; elde edilen veriler MM progresyonunda etkili ve yeni tedavi hedefi olabilecek anomalilerin tanımlanması için FISH ve KS testlerinin eş zamanlı yürütülmesi gerekliliğine ve plazma hücresi ayrıştırma imkanı bulamayan merkezlerin bu testleri yapmaktan uzak durmamaları gerekliliğine dikkat çekecek özelliktedir.