In this study, some environmental pollution parameters of the Atatürk Dam Lake which is Turkey's largest artificial lake and meeting the irrigation and energy needs of Adıyaman and Şanlıurfa were evaluated with some biochemical data in the carp living in the lake and consumed economically by the public. Water, sediment and fish samplings were done simultaneously from Kahta and Bozova districts, where the Atatürk Dam Lake is located. Residue analyzes of various metals in water, sediment and muscle of carp samples were carried out together with some physicochemical parameters in the water. Total antioxidant capacity (TAC) and total oxidant scavenging capacity (TOSC) levels in liver, and activities of Na+/K+ATPase, Mg2+ATPase, Ca2+ATPase were determined in gill of the carp. As a result of the study, it was observed that Cd, Cr and Cu levels in water, Cd and Cu levels in sediment and Pb and Cd levels in carp exceeded the maximum acceptable concentrations. Among the biochemical parameters, oxidative stress index and TOSC level were found significantly higher in the liver of the fish in Kahta compared to those in Bozova. Na+/K+ATPase activity was significantly inhibited in the gill of the fish in Kahta. When all these pollution parameters and biochemical data are evaluated together, it can be said that the water, sediment and carp of Kahta are more contaminated with toxic metals than those in Bozova, and the carp are under oxidative stress, so they may be a threat to the health of the consumers hunted from this region.

Background: Environmental pollution, including exposure to carbon tetrachloride (CCl4), poses serious health risks, particularly through oxidative stress, which may lead to neurodegenerative damage. Antioxidants, especially those found in natural products, show potential in mitigating these toxic effects. Pomegranate juice (PJ), rich in bioactive phytochemicals, has demonstrated antioxidant, anti-inflammatory, and neuroprotective properties.Objective: This study aimed to investigate the protective effects of PJ on neurotoxicity induced by CCl4 in rats, assessing specific markers of oxidative stress, enzymatic activity, and apoptotic cell death.Material and Methods: Twenty-eight male Wistar rats were divided into four groups: Control, CCl4, PJ, and CCl4+PJ. The CCl4 group received intraperitoneal injections of CCl4 (0.2 ml/100 g) twice weekly for six weeks, while the PJ group received PJ orally (4 ml/kg) daily for 30 days. The CCl4+PJ group received both treatments in sequence. Brain tissues were analysed for malondialdehyde (MDA), reduced glutathione (GSH), acetylcholinesterase (AChE), glutathione S-transferase (GST), glutathione reductase (GR), and carboxylesterase (CaE) activity. Apoptotic cell death was assessed using TUNEL staining.Results: CCl4 exposure resulted in a marked increase in MDA levels and AChE activity in brain tissue (p<0.05), alongside a significant decrease in reduced GSH levels and GST activity (p<0.05). Treatment with PJ significantly lowered MDA levels and AChE activity in the CCl4+PJ group compared to the CCl4 group (p<0.05). However, GSH levels and GST activity showed no significant changes in the CCl4+PJ group. TUNEL staining indicated a reduction in apoptotic cells in the CCl4+PJ group versus the CCl4 group, suggesting reduced cellular damage with PJ treatment (p<0.05).Conclusions: PJ demonstrates neuroprotective potential against CCl4-induced oxidative stress and neurotoxicity in rats by reducing oxidative markers and apoptosis. These findings suggest that PJ could serve as a natural protective agent against neurodegenerative risks associated with environmental pollutants like CCl4.

Triazol fungusitler, geniş spektrumlu, steroidal olmayan antiöstrojenler ve çeşitli endüstriyel uygulamalar için yaygın olarak kullanılmaktadır. Toprak, su gibi çevresel ortamlarda ve canlı organizmaların dokularında bu fungusitlerin kalıntılarına rastlanmaktadır. Giderek artan toksisite raporları, triazol fungusitlerin çevre ve halk sağlığı açısından endişe verici kirleticiler olarak ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmada, triazol grubu fungusitlerden en yaygın kullanılan türlerinden biri olan tebukonazolün (TEB) hedef dışı organizmalar olan tatlı su midyeleri (Unio mancus) üzerindeki toksik etkileri incelenmiştir. Çalışmada, 96 saat boyunca dört TEB konsantrasyonuna (1.5, 15, 150 ve 1500 µg Aİ L-1) maruz bırakılan midyelerin solungaç ve sindirim bezlerinde çeşitli oksidatif stres parametreleri [toplam antioksidan konsantrasyonu (TAC), toplam oksidan konsantrasyonu (TOC), oksidatif stres indeksi (OSI), glutatyon (GSH), malondialdehit (MDA)], antioksidan enzimler [(süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GPx), glutatyon S-transferaz (GST), glutatyon redüktaz (GR)] ve biyotransformasyon enzimlerinden karboksil esteraz (CaE) aktivitesi değerlendirilmiştir. TEB’e maruz kalmanın, hem solungaçta hem de sindirim bezinde kontrole göre önemli oranda TAC, OSI, MDA seviyelerini arttırdığı, TOC ve GSH düzeylerini düşürdüğü, SOD, GPx, GST aktivitelerini arttırdığı, GR ve CaE’yi ise inhibe ettiği gözlenmiştir. Sonuç olarak, TEB’in U. mancus’da önemli toksik etkiler oluşturduğu ve tatlı su ekosistemlerinde yaşayan midyelerin TEB’e maruz kalma tehdidi altında olabileceği söylenebilir.

Bu çalışmada, 2022 ilkbahar mevsiminde, Türkiye ve Irak’taki bazı yerleşim yerlerinde tüketime sunulan inek, koyun, keçi, manda çiğ sütlerinde ve inek tereyağında aflatoksin M1 (AFM1) varlığı araştırıldı ve yasal mevzuatlar dikkate alınarak insan sağlığı yönünden tehlike oluşturup oluşturmadığı belirlendi. Sütlerdeki toksin içerikleri, bu örnekleme noktaları arasında karşılaştırıldı. Çalışmada, 50 adet çiğ inek sütü, 60 adet çiğ koyun sütü, 30 adet çiğ keçi sütü, 30 adet çiğ manda sütü ve 40 adet tereyağı örneği toplanarak AFM1 varlığı ELISA yöntemi ile analiz edildi. Ankara’dan toplanan koyu ve keçi sütü örneklerindeki AFM1 düzeyinin, Musul’dan toplananlara göre istatistiksel olarak önemli düzeyde yüksek olduğu, ancak Avrupa Birliği ve Türk Gıda Kodeksi (TGK) limitini (50 ng/kg) aşmadığı görüldü. Musul’dan örneklenen manda sütü ve inek tereyağındaki AFM1 düzeylerinin, sırasıyla Kayseri ve Ankara’da örneklenenlere göre istatistiksel olarak önemli düzeyde yüksek olduğu ve TGK limitlerini aştığı gözlendi. İnek sütü örneklerinden ise Ankara ve Musul’dan örneklenenlerin AFM1 düzeyinin TGK limitini aştığı tespit edildi. Sonuç olarak, Musul’dan toplanan manda sütü, inek sütü ve inek tereyağı ile Ankara’dan toplanan inek sütü örneklerinde tespit edilen AFM1 varlığının halk sağlığı açısından önemli olması nedeniyle, bu bölgelerde, yem olarak kullanılan tarımsal ürünlerin doğru seçimi, uygun koşullarda muhafaza edilmesi, rutin olarak aflatoksin yönünden analiz edilmesi ve sıkı bir şekilde denetlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, besi yetiştiriciliği yapan kişiler ile süt ve süt ürünleri üreticilerinin bilgilendirilmesine yönelik iyi tarım uygulamaları konusunda eğitim programları düzenlenerek üretici ve tüketici bilincinin arttırılması sonucu halk sağlığının korunacağı düşünülmektedir.