Öğretim programları, öğrenci gelişimini yönlendiren, eğitimin amaçlarını belirleyen ve topluma yönelik katkıyı şekillendiren temel araçlardır. Sosyal bilgiler eğitimi, tarih, coğrafya, ekonomi ve siyaset gibi çeşitli alanları kapsayan disiplinler arası bir yapıya sahiptir. Bu eğitim, öğrencilere eleştirel düşünme, vatandaşlık bilinci ve toplumsal olayları anlama becerisi kazandırmayı hedefler. Bu hedeflerin belirlenmesinde farklı taksonomik yaklaşımlar kullanılabilir; bunlardan biri de SOLO taksonomisidir. Bu makale, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli 4-7. sınıf Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı'nı SOLO Taksonomisi doğrultusunda analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden biri olan doküman incelemesi tekniğini kullanmıştır. Çalışmada, Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu tarafından yayınlanan 2024 Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı incelenmiş, ancak bu inceleme 4-7. sınıf kazanımlarıyla sınırlandırılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, özellikle 3. ve 4. düzey kazanımların ağırlıkta olduğunu, ancak 5. düzey olan "Soyutlanmış Yapı" düzeyinin sınırlı kaldığını göstermektedir. Bu durum, incelenen programın üst düzey düşünme becerilerini geliştirme açısından yeterli kazanımlar içermediğini ortaya koymaktadır. Çalışma, öğretim programında dijital medya, yapay zekâ ve veri analitiği gibi teknolojik gelişmelere daha fazla yer verilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, üst düzey bilişsel becerilere yönelik kazanımların artırılması ve programların bu doğrultuda yeniden yapılandırılması önerilmektedir.
24 December 2019 in Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Bu araştırma öğretmenlerin tasarım odaklı düşünme eğitimine ilişkin bilişsel yapılarını ve kavramsal değişimlerini ortaya koymak amacıyla tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma 2018-2019 öğretim yılı güz döneminde Rize ili merkezinde ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan farklı branşlardaki 32 (16 erkek, 16 kadın) öğretmen ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak kelime ilişkilendirme testi kullanılmıştır. Süreçte öğretmenlere 3 gün (günde 4 saat) olmak üzere 12 saat tasarım odaklı düşünme eğitimi öncesinde ve sonrasında kelime ilişkilendirme testi uygulanmıştır. Öğretmenlerin bilişsel yapıları belirlenerek, kavram yanılgıları ortaya konmuş ve kavramsal değişim süreçleri irdelenmiştir. Öğretmenlerin ön test ve son test verileri karşılaştırıldığında; son testte anahtar kavrama yönelik üretilen kelime sayısı artış göstermiştir. Araştırmada öğretmenlerin anahtar kavram ile ilgili kurdukları cümleler incelediğinde kavramsal değişim noktasında olumlu anlamda değişim gösterdiği, son testte anahtar kavramla ilgili bilimsel bilgi içeren cümlelerin sayısında artış olduğu, bilimsel olmayan ve yüzeysel bilgi içeren cümlelerin sayısında da azalma olduğu görülmüştür. Kavram yanılgılarının sayısı da ön testten son testte doğru da azalmaktadır. Araştırma sonucunda kavramsal yapıyı ortaya koymada ve kavramsal değişimi belirlemede uygulanabilecek önemli bir yaklaşım olarak kelime ilişkilendirme testlerinin kullanılabilirliğine ilişkin önerilere yer verilmiştir.
1 September 2014 in American Journal of Otolaryngology
Although mucocele is a benign lesion, its unavoidable expansions may result in irreversible damages in adjacent organs. In spheno-ethmoid mucoceles which are extremely rare, this condition may cause more severe problems. Central diabetes insipidus, developed secondary to sphenoid sinus mucocele, was detected in a 54-year-old male patient, who underwent endoscopic sinus surgery 2 times due to nasal polyposis. Endoscopic sphenoid mucocele marsupialization was performed to the patient, but despite partial regression in the 1-year follow up, complete recovery was not observed.
1 April 2020 in Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
Öğrencilerin gelişimlerini olumlu yönde etkilemesi beklenen öğretmenlerin bir dizi yeterliklere sahip olmaları beklenmektedir. Bu araştırmanın amacı, örgün eğitim kurumlarında özel yetenekli ilkokul öğrencisi olan sınıf öğretmenlerinin bu öğrencilerini sınıf ortamlarında destekleyecek sahip olunması gereken yeterliliklere ilişkin görüşlerini belirlemektir. Ülkemizde özel yetenekli öğrencilerle ilgili yapılan çalışmalar genellikle bu öğrencilerin tanılanarak devam ettikleri Bilim ve Sanat Merkezleri (BİLSEM) üzerinden yapılmaktadır. Ancak, özel yetenekli öğrencilerin örgün eğitim kurumunda kendi sınıf ortamlarında desteklenmeleri de gerekmektedir. Örgün eğitim kurumlarının 2., 3. ve 4. sınıflarına devam eden aynı zamanda yapılanan tanılama süreci sonrasında Bilim ve Sanat Merkezi’ne de devam eden öğrencilerin sınıf öğretmenlerinin sahip olmaları beklenen özeliklere odaklanılarak bu çalışma yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 öğretim yılında Çanakkale il merkezinde çalışan ve sınıfında farklı alanlarda özel yetenekli öğrencisi olan sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, amaçlı örnekleme yoluyla belirlenen 28 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgu bilim deseni kullanılmıştır. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış ve yönlendirici olmayan görüşme tekniğiyle toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizi iki veri kodlayıcısı tarafından gerçekleştirmiştir. Verilerin analizinde Cohen Kappa uyum değerleri kullanılmıştır. Araştırma verilerinin modelleştirilmesinde ise NVivo 8. nitel veri analiz programı kullanılmıştır. Araştırmada sınıf öğretmenlerinin sahip olması gereken mesleki ve kişisel yeterliliklerin sağlanmasının önemi ortaya konmuştur. Araştırma bulguları ışığında sınıf öğretmenleri için uygulama ağırlıklı hizmet içi eğitim programlarının geliştirilmesi, öğretmenlerin işbirliği içinde olacakları çalıştayların, uygulamalı örnek olay temelli öğretmen eğitimlerinin gerçekleştirilmesi öneri olarak sunulmuştur.
Language consists of words, so it is important to increase the level of vocabulary in any foreign language learning to a certain extent in order to be able to communicate in that language. As for VR, it is seen that this technology is a new research field in education, the use of which in language teaching is closely related to the principle of proximity to life, one of teaching principles. While learning a foreign language, learners should experience situational learning experiences, recognize real-life contexts, and be able to use the language communicatively in these environments, which is a difficult goal to be attained by 2nd-grade primary school students who have not yet reached full proficiency in their native language but started learning a foreign one. In this direction, this study, a pre-test – post-test research with the control group, examined VR’s effect on vocabulary levels and student engagement. The study was conducted in the English lessons of 2nd-grade students from six of the state primary schools in the central district of Çanakkale, Turkey. The results indicated that instruction with VR did not show any significant difference in vocabulary levels compared to current teaching method but encouraged more student engagement in the classroom. Although more extensive research into the topic is essential, it is hoped that the study will shed light on future research on the use of VR technology, which still has leeway to progress and may form the basis of future education in the coming years.
30 September 2020 in İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
Günümüzün hizmet-öğrenme hareketi, geleneksel hizmet yorumlarından farklılaşarak toplum temelli bir katılımı içerecek şekilde genişlemektedir. Öğretmen eğitiminde hizmet ederek öğrenme, öğretmen adaylarının öğretmen olma anlayışlarını arttırmaktadır. Bu kapsamda araştırmada, öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarına ilişkin algılarının hizmet ederek öğrenme düzeyleri üzerindeki yordayıcı rolü incelenmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Amaçlı örneklem yöntemi ile belirlenen örneklem grubunu, temel eğitim bölümünde öğrenim gören toplam 170 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarının hizmet ederek öğrenme düzeylerini belirlemek için orjinali Olney ve Grande (1995) tarafından geliştirilen, Türkçe’ye uyarlaması ise Küçükoğlu ve Ozan (2015) tarafından gerçekleştirilen “Hizmet Ederek Öğrenme” ölçeği kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarına ilişkin algılarının belirlenmesinde ise Demir, Kaya ve Taşdan (2014) tarafından geliştirilen “Topluma Hizmet Uygulamaları Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde betimsel istatiksel analizlerin (aritmetik ortalama, standart sapma, minimum, maksimum değerleri) yanı sıra, basit doğrusal regresyon analizi ile çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarına yönelik algılarının, hizmet ederek öğrenme düzeylerini yordayan bir değişken olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarına ilişkin algılarının alt boyutlarının, hizmet ederek öğrenmenin alt boyutu olan gerçekleştirme düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmektedir. Topluma hizmet uygulamaları dersinin değerlendirilmesinin not ile yapılması, hizmet ederek öğrenme yaklaşımından uzaklaşılmasına neden olduğu için yükseköğretimde değerlendirmelerin adayların hizmet odaklı olarak gerçekleşen etkinliklerin ve projelerin değerlendirilmesi sağlanabilir. Bununla birlikte ileride yapılacak araştırmalar için topluma hizmet uygulamaları dersini alan öğretmen adaylarının problem çözme, yansıtıcı ve empatik düşünme gibi üst düzey düşünme becerilerinin yanı sıra liderlik, sorumluluk alma, iletişim gibi sosyal becerileri gibi farklı değişkenlerin de hizmet ederek öğrenmelerini yordama gücüne bakılabilir.