Merıc Odemıs

Dr. Merıc Odemıs

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
22 September 2023 in Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
HÇHalil Orbay Çobanoğlu
Halil Orbay Çobanoğlu
Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi süresince dans üzerine yapılan yayın ve araştırmaları bibliyometrik analiz kullanarak incelemektir. Bu amaçla 2020-2023 yılları arasında Web of Science Core Collection veri tabanında taranan kaynaklarda yayınlanan çalışmalar bibliyometrik olarak analiz edilmiş ve son 4 yıldaki eğilim ortaya konulmuştur. Araştırmada "covid" ve "dance" anahtar kavramları ile arama yapılmış ve veri tabanında toplam 350 çalışmaya ulaşılmıştır. Araştırmanın amacı bağlamında doküman türü ve zaman aralığı kısıtlamaları yapılarak toplam 350 çalışmaya ulaşılmıştır. Bu 350 çalışmanın yıllara göre dağılımı, ortalama atıf sayıları, en çok yayın yapılan dergiler, en çok yayın yapan yazarlar, ülkelerin bilimsel üretkenlikleri, işbirliği ağları, kelime bulutu, kelime ağacı haritaları ve kavramsal yapılarına ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre 2022 yılından sonra konuya olan ilginin arttığı söylenebilir. Bu konuda en çok makalenin yayımlandığı dergi "Frontiers in Psychology", en çok makale yazan yazar ise Knechtle B. Çalışmalarda en sık kullanılan kelimelerin fiziksel aktivite, egzersiz ve etki olduğu belirlendi.

28 April 2021 in Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
Bu araştırma 10-14 yaş aralığındaki badminton ve hentbol oynayan kız sporcularının denge, çeviklik ve durarak uzun atlama performanslarının incelenmesini ve bazı antropometrik özellikleri ile ilişkisini belirlemek olarak amaçlamıştır. Araştırmaya yaşları 12.4±1.17 yıl, antrenman yaşı 2,26±0.85 yıl, boy 154.6±8.07 cm, vücut ağırlıkları 46.11±12.92 kg, beden kütle indeksi ortalaması 19.1±4.24, olan badminton (n:13) ve hentbol (n:14) sporcularından oluşan toplam 27 kız sporcu katılmıştır. Katılımcılara statik denge ölçümü için denge hata puanlama testi (BESS), dinamik denge için Y denge testi, çeviklik için T testi ve durarak uzun atlama testi uygulanmıştır. Normalite testi için Shapiro Wilk testi uygulanmış ve veriler normal dağılım gösterdiğinden dolayı gruplar arası fark incelemesi için Independent T testi, değişkenler arası ilişki için Pearson Korelasyon analizi yapılmıştır. Statik denge, dinamik denge, çeviklik ve durarak uzun atlama performanslarında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilirken, statik denge performansının sadece düz zemin üstünde anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. Araştırmaya katılan tüm sporcuların boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ile denge performansı arasında ilişki bulunmamıştır. Bunun yanı sıra sporcuların boy ve bacak uzunluğu ile durarak uzun atlama performansı arasında anlamlı pozitif bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ancak sporcuların durarak uzun atlama ile çeviklik performansları arasında ise negatif yönde çok anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir.

30 August 2025 in Physical Education of Students
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ECErhan Toprak Caglin
Erhan Toprak Caglin
ACArzu Canbulat
Arzu Canbulat
GKGundem Karaaslan
Gundem Karaaslan
BCBaris Curukoglu
Baris Curukoglu
HÇHalil Orbay Çobanoğlu
Halil Orbay Çobanoğlu
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
Background and Study Aim. Jump performance is a common component of volleyball, as it contributes to both offensive and defensive actions. Explosive lower-limb strength is regularly developed and maintained in training and match preparation. Although various warm-up methods are applied to enhance jump performance, their relative effectiveness remains a subject of practical interest. The purpose of this study was to examine the acute effects of joint distraction exercises incorporated during warm-up on jump performance in volleyball players. Material and Methods. The study involved 12 female and 11 male volleyball players from Alanya Alaaddin Keykubat University, who participated voluntarily. A convenience sampling method was used. Anthropometric data (height, weight, age) were collected, and jump performance was assessed with the My Jump 2 mobile application, a validated tool for measuring squat jump (SJ) and countermovement jump (CMJ). The testing protocol included a general warm-up, followed by joint distraction exercises using resistance bands applied to the ankle, hip, and shoulder joints. Jump performance was measured both after the general warm-up and following the joint distraction protocol. Data analysis was performed with IBM SPSS Statistics 25.0. As the sample size was below 50, normality was checked with the Shapiro–Wilk test. Because some data did not follow a normal distribution, the Wilcoxon signed-rank test was applied, with the level of significance set at p<.05. Results. Statistically significant differences were observed in female athletes across all measured SJ and CMJ parameters, including height, flight time, strength, power, and speed (p values ranging from .00 to .02). In male athletes, improvements were more specific, with significant differences in SJ strength and power (p=.04) and in CMJ parameters (height, flight time, strength, power, speed; p values ranging from .00 to .01). These results indicate that joint distraction exercises produced a broader acute effect in females, while in males the improvements were more concentrated in strength- and power-related variables. Conclusions. Joint distraction exercises incorporated into warm-up routines can be regarded as a practical approach within volleyball training and rehabilitation contexts, providing applicable insights for coaches and clinicians.

22 August 2023 in Turkish Journal of Sport and Exercise
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
MAMehmet Arslan
Mehmet Arslan
In this study, it was aimed (i) to compare teachers' educational game playing self-efficacy in terms of gender, age, marital status, educational status, seniority, different branches and (ii) to examine educational game playing self-efficacy levels. General survey method was used in the research. The sample group of the study consisted of 50 physical education and sports, 50 preschool and 50 classroom teachers, totalling 150 teachers working in Alanya district. In data collection, the 'Educational Play Self-Efficacy Scale' developed by Altınkök and Yılmaz (2018) and the demographic information form were applied online via Google® forms to the individuals who voluntarily participated in the study. The data obtained from the study were analysed using IBM SPSS 25.0 statistical package programme. Since the data showed normal distribution as a result of the kurtosis and skewness test, Independent T test was used for binary variables and One Way Anova test was used for three or more variables. As a result of the findings, it was determined that there was a significant difference in the participants' educational game playing competences in terms of age, seniority and branch variables. However, no significant difference was found in terms of gender and educational status variables. In addition, while physical education and sports teachers' self-efficacy in playing educational games is better than other branch teachers, pre-school teachers' efficacy levels in the application dimension are lower than other branches. It was determined that teachers' self-efficacy for playing educational games was at a high level, but there were differences in their self-efficacy for playing educational games in terms of some variables.

23 September 2025 in Journal of Bodywork and Movement Therapies
Verified
Journal Article
Closed access
OCOzum Cetinkaya
Ozum Cetinkaya
ONOzgur Nalbant
Ozgur Nalbant
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
HGHatice Gülsoy
Hatice Gülsoy

31 March 2023 in Spor Eğitim Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MOMerıc Odemıs
Merıc Odemıs
OYOnur Yalçin
Onur Yalçin
YPYeliz Pinar
Yeliz Pinar
Bu araştırmanın amacı elit rüzgâr sörfçülerinin sakatlık riski ve denge performanslarının incelenmesidir. Çalışmamıza yaş ortalaması 14,90±1,89 (yıl) boy ortalaması 162,70±33,25 (cm), beden ağırlık ortalaması 55,78±8,97 (kg), beden kütle indeksi ortalaması 19,63±1,76 (kg/m2) olan ve elit düzeyde rüzgâr sörfü yapan 28 sporcu katılmıştır. Sporculara bacak uzunluğu, Balance Error Scoring System (BESS), Y Balance Testi ve Fonksiyonel hareket yeterlilik testi (FMS) uygulanmıştır. Katılımcıların FMS ortalamaları 16,21±1,77 olarak tespit edildi. Ayrıca katılımcıların %40’tan fazlasında Anterior-Posteromedial-Posterolateral yönlerinde Y balance reach distance asimetri farklarının 4 santimetrenin üzerinde olduğu belirlenmiştir. Bunun yanında Y balance reach distance asimetri farklarına göre FMS ve BESS verileri karşılaştırıldığında cinsiyetler arasında bir fark görülmedi (p>0,05). Ancak dinamik denge değerlendirmesi olan Y balance reach distances değişkeninde sağ ayak Posterolateral, sağ ayak Composite, sol ayak Anterior ve sol ayak Composite skorlarında erkek ile kadın sporcular arasında anlamlı fark olduğu görülmüştür (p